zaterdag 31 december 2011

Verslavend boek: Born to Run

Terwijl ik afgelopen week een tandje terug heb gedaan qua werk, heb ik een tandje extra gedaan qua lopen. Niet alleen door extra trainingskilometers; maar ook door lekker weg te duiken in dit boek: "Born to Run" van Christopher McDougall. Het boek is ook verkrijgbaar in het Nederlands onder de titel "Geboren Renner".
Waarom dit een verslavend boek is? Het is super leesbaar geschreven (ik weet niet hoe de vertaling is, ik heb het origineel gelezen), bevat leuke weetje over hardlopen en ultra running maar is tegelijkertijd ook een 'spannend verhaal'. En, dat is natuurlijk ook belangrijk, en het werkte bij mij stimulerend om (iets verder) te gaan lopen. Het las zo lekker weg dat ik me bijna afvroeg of het niet volledig aan de fantasie van de schrijver is ontsproten.

Waar gaat het over?
De schrijver gaat  op zoek naar de Tarahumara. Een indianen stam in de Sierra Madre. Hij wil van hen leren hoe zij zo lang kunnen hardlopen zonder blessures. Bij zijn zoektocht maakt hij kennis met een Amerikaan die in de lokale gemeenschap leeft en zelf ook als de Tarahumara loopt. Deze neemt het initiatief om een race te organiseren over 50 kilometer om de Tarahumara het te laten op nemen tegen de top van de ultra runners uit de VS. Uiteindelijk wordt deze race inderdaad gehouden met als belangrijkste Amerikaanse deelnemer: Scott Jurek. Een zeer succesvolle ultra runner. Toch verliest hij op het nippertje van Arnulfo Quimare. OK dat is het verhaal.

Er omheen wordt je als lezer getrakteerd op inzichten waarom de mens een loper is. Waarom we rechtop zijn gaan lopen (om beter adem te kunnen halen tijdens het lopen). Waarom we renners zijn en geen wandelaars (elastische pezen voor schokdemping en energiebehoud) en hoe we dit gebruiken in de jacht (door het wild uit te putten) en waarom de moderne mens de Neanderthalers heeft kunnen verdringen met deze jachttechnieken. En ook niet onbelangrijk: Waarom hardloopschoenen misschien weleens niet zo goed kunnen zijn voor je voeten als je wel zou denken!
Verder worden de verschillende deelnemers aan de race geintroduceerd met enkele korte verslage van door hen gelopen wedstrijden die varieren van 100 mijl (!) in Death Vally (Scott Jurek in iets meer dan 24 uur) of de Leadville Trail, een 100 mijl in de Rocky Mountains. Een event waaraan 2 keer door Taramuhara's is deelgenomen.
Wil je meer weten over de wetenschap van het lopen dan kan je via deze blogpost een TEDx filmpje bekijken van Christopher McDougall.

Scott Jurek & Arnulfo Quimare, foto Luis Escobar tijdens de race zoals beschreven in het boek (let op het schoeisel van Arnulfo).

woensdag 30 november 2011

Nieuwe videoimpressie van Meijendelloop

Er is nog een videoimpressie beschikbaar van de mooie duurloop van 25km in de duinen bij Den Haag: De Meijendelloop. Wel jammer dat ze iedere keer de camera pas aanzetten als de eerste paar lopers al voorbij zijn. Daardoor moet ik het helaas doen zonder opnamen van mezelf;p

zondag 27 november 2011

Videoverslagje van de Meijendelloop

Een kort post met een Youtubefilmpje van de Meijendelloop: Een uitgebreidverslag van ondergetekende is hier na te lezen.

zaterdag 26 november 2011

Pose Method en/of Chi Running?

Hardlopen. Op uitzonderingen na is het een sport die iedereen kan. Kijk naar kinderen die net hebben leren lopen en voor je het weet zijn ze ook aan het hardlopen.

Dan zou je denken: Dat kan niemand fout doen.

Het is deze 'natuurlijke' stijl die wordt gepropageerd in de hele ontwikkeling van barefoot running, voorvoet landing, chirunning of welke andere stickertjes je erop wil plakken. Het zijn deze ontwikkelingen die de schoenenmakers (zoals bijvoorbeeld Nike of nog duidelijker de Vibram Five Vingers) oppakken door nu schoenen te ontwikkelen met minder demping, of een minder groot 'hoogte verschil' tussen hak en teen (zie recente post).

In aanvulling op mijn post over pose running met korte documentaire hieronder nog wat inspiratie.

Onderstaande video is een instructie voor pose running:


En als je dan toch inspiratie opdoet hier een filmpje met punten waar je op kan letten zodat je deze fouten kan voorkomen:
 

Heuveltje op, heuveltje af....

Hoewel deze titel misschien anders doet vermoeden gaat deze post NIET over de Zevenheuvelenloop van vorige week (geïnteresseerd? Zie hier). Deze post gaat over de Meijendelloop van deze ochtend! De Meijendelloop is een cross - als je het zo mag noemen - over 25 kilometer in het duinengebied van Meijendel. Vandaag was de derde editie en uw verslaggever ter plaatse liep voor de derde keer mee.

Gisteren twitterde ik al dat ik dit een van de mooiste loopjes van Den Haag en omgeving vind. De route gaat door het duinengebeid tussen Scheveningen en Wassenaar en start bij bezoekerscentrum Meijendel. Dit duingebied is eigendom van het waterleidingbedrijf Dunea en vanwege de natuurwaarde van het gebied is het aantal deelnemers beperkt. Dit jaar 220. Al met al toch een gestage groei na ongeveer 80 deelnemers in 2008 en 130 in 2010 (in 2009 was er geen vergunning). En dat alles voor het goede doel: Simavi

Dit jaar was het parcours weer wat aangepast om het nog leuker te maken. De slogan voor deze loop kan zijn (vrij naar die van de belastingdienst): Leuker kunnen we het WEL maken, NIET makkelijker. De eerste 4 a 5 km gaan over een glooiend klinkerpad en dan begint het. Paadje op, paadje af. Overwegend schelpenpaadjes maar ook bosgrond tot ongeveer kilometer 12 of 13. Dan weer een stukje glooiend fietspad. Vervolgens een pittig klinkerpaadje bult op gevolgd door een afdaling met trappetje aan het eind. Ja, zo blijf je wel lekker in je ritme (not). Dan volgen nog een paar slingertje door meer parkachtig terrein bij de watertoren (zie foto T-shirt) en gaat het via mooie klinkerpaden en dergelijke terug naar de finish bij het bezoekerscentrum. Daar wacht het T-shirt, warme koffie of thee en een punt appelgebak.

O ja, ook wel grappig: mijn eindtijd is op een paar seconden na gelijk aan die van 2008  op 1:56 half, nadat ik in 2010 door hongerklop 8 minuten extra nodig had. Een 23ste plaats in een deelnemersveld met 176 deelnemers.

Of het nu kwam door alle klimmetjes, de eindsprint (ik kon nog net een plaatsje opschuiven in de uitslag) of het onvoldoende rekken na afloop: Ik heb behoorlijk stijve kuiten. Ben benieuwd hoe het er op de officiële uitslag uitziet.
Het na afloop ontvangen T-shirt

Met het goede doel op de rug!




zondag 20 november 2011

Zevenheuvelenloop en Haile Gebrselassie

Na een persoonlijk succesvol verlopen Zevenheuvelenloop is het nog even nagenieten met het verslag van StudioSport met daarin de immer lachende Haile.
Blijft toch boeiend, het verschil tussen dat soort toppers en ondergetekende. Zij passeren de finish als ik op tweederde ben. Dat geldt voor bijna alle afstanden. Hier betekende dat de prijsuitreiking gaande was op het moment dat ik over de finish 'snelde'. Mijn groupies hadden me dan ook bijna gemist omdat ze door de prijsuitreiking werden afgeleid.
Via deze weg nog de complementen voor de organisatie. Zoals gewoonlijk was het weer perfect georganiseerd. Ondanks het niet al te brede parcours heb ik dan ook nergens de indruk gehad dat er nog 26.086 andere deelnemers meeliepen. Toegegeven: een groot deel (ruim 24.000) daarvan liep achter me. 

Op Omroep Gelderland is nog een uitgebreid verslag te bekijken.

Hieronder nog een sfeerverslag van Losse Veter:
Sfeerverslag Zevenheuvelenloop from Losse Veter on Vimeo.

zaterdag 12 november 2011

De toekomst van de marathon

Vandaag in de Volkskrant een artikel over de marathon. Zes stellingen worden voorgelegd aan drie managers van marathon toppers zoals bijvoorbeeld Geoffrey Mutai en Gebrselassie. Alle drie nederlanders: Jos Hermens, Gerard van de Veen en Michel Boeting.

Essentie van de reacties op de stellingen?

  • In Kenia is er een loopcultuur en het lopen is een 'way out'. Wil je opvallen tussen zoveel 'geweld' dan moet je erg hard je best doen / goed zijn. 
  • Zou het lopen in de Afrikaanse landen net zo benaderd worden als topsport in Europa of Amerika met begeleiding van fysio, trainers e.d. dan kan het snel nog beter gaan.
  • Onder de twee uur? Waarschijnlijk nog niet de komende 10 jaar. 
  • Als de emancipatie van de Keniaanse vrouwen verder doorzet zullen ook zij gaan domineren. 


 Voor de lezers met een login, het artikel is ook online te lezen.

Meijendelloop 2011: kleine aanpassing in de route

Hoewel ik er nu, met een stevige verkoudheid nog niet aan moet denken, is over twee weken weer de Meijendelloop. Ik lees net op de site dat ze de route iets gewijzigd hebben. Tussen 5 en 10 km is een lusje verlegd. Volgens de organisatie 'mooier en zwaarder'. Alsof 25 km door de duinen al niet pittig genoeg is?

KLIK op de KAART voor grote weergave

zondag 6 november 2011

New York Marathon: Mutai wint opnieuw na Boston

Het StudioSport verslag van de Marathon van New York. 47.000 deelnemers. Ooit....

woensdag 26 oktober 2011

Hardlopen in de Bajes


Je kent het wel van stripboeken. Bajesklanten die rondjes lopen binnen de muur. Dat is fictie. Als je al bajesklanten ziet sporten dan zie je ze gewichten pompen om maar zo veel mogelijk spiermassa te kweken. Of toch niet...?
In het Poolse magazine Polityka een leuk artikel over een gevangenis waar het hardloopvirus heeft toegeslagen. Kan je Pools lezen? Klik dan hier. Ik zal hieronder een kleine samenvatting geven.
Een paar jaar geleden is het begonnen met een paar gevangen die rondjes liepen op de luchtplaats en die daar een wedstijd van wilden maken. De winnaar van deze eerste editie maakte zich in de aanloop naar de nieuwe wedstrijd zorgen of hij dan al niet vrij zou zijn!
Voor veel gevangen is het lopen een verandering van levensstijl. Gezonder eten, en minder trainen met gewichten. Opgepompte spieren is in deze gevangenis niet meer de mode. Het fanatisme gaat zo ver dat gevangen al een warmin in de cel doen zodat ze tijdens het luchten zo veel mogelijk kilometers kunnen maken.
Ook zijn er gevangen die de ambite hebben om als ze vrij komen een marathon te lopen of een triathlon. De directie heeft een abonnement genomen op Runnersworld en een gewezen wereldkampioen triathlon geeft ze adviezen. De met gevangeniswerk verdiende centen worden geinvesteerd in hardloopspullen.
Leuk om te lezen hoe ook in zo'n omgeving het hardloopvirus ka toeslaan en ook voor deze doelgroep meer betekent dan alleen de ene voet voor de andere.....
Begonnen met een paar gevangen zijn er nu veel die meedoen aan de wedstrijd. Honderd rondjes vormen een halve marathon. Zoals bij zo veel lopers waar het virus toeslaat

dinsdag 18 oktober 2011

Terugblik op de Marathon van Amsterdam

Afgelopen zondag was de marathon van Amsterdam mijn veertiende marathon. Drie uur en drie kwartie. Een voor mij doen gemiddelde marathon na een te snelle start en de marathon van Zeeland nog in mijn benen.

Veel mooier resultaat is zondag neer gezet door Lronah Kiplagat. Ze heeft de ticket naar London binnen gehaald. Zie het verslag van de NOS:


Jammer genoeg is Koen Raymaekers daar niet ingeslaagd. Zie de samenvatting van de wedstrijd:

maandag 17 oktober 2011

Herstellen na een marathon (of 2)

Als je een marathon hebt gelopen kan je denken: "Ik heb het gehad met hardlopen" of "Dit smaakt naar meer!" In beide gevallen is aardig om het artikeltje te lezen op Runnersweb over het herstellen na een marathon.

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt namelijk dat de eerste week na een marathon 'niets doen' bijdraagt aan het snelste herstel. Mij bekruipt echter het gevoel dat je soms ook in de file hebt waardoor je een omrij route zoekt: Je weet dat het niet persee sneller is maar je doet ten minste iets.

Twee weken geleden in Zeeland een zware marathon gelopen (zie verslag) dan past de marathon van Amsterdam afgelopen zondag niet echt in het herstelschema. Vooruitkijkend geldt hetzelfde voor de rest van mijn najaarsprogramma: De Zevenheuvelenloop midden november en de Meijendelloop een week later.

Ik wil toch de komende tijd wat werken aan mijn snelheid want die inhoud is er wel voor beide loopjes. Kortom, ondanks de wetenschap en de onderstaande tips (dank aan Runnersweb) gaat ik toch vanavond buiten spelen.

Lees eerst deze adviezen voordat u begint aan het herstelprogramma voor marathonlopers.
- 1 Zorg ervoor dat de glycogeenvoorraad in uw spieren voldoende is, zodat deze uit zichzelf goed kunnen herstellen. Dit kunt u het beste bewerkstelligen door per dag 12 tot 16 calorieën aan koolhydraten per pond van uw lichaamsgewicht tot u te nemen. Vergeet ook niet binnen twee uur na elke trainingssessie 300 tot 400 calorieën aan koolhydraten te nuttigen.

- 2 Werk nauwkeurig aan het herstel van de soepelheid en mobiliteit van uw lichaam. Besteed na elke training ongeveer een kwartier aan het rekken van de verschillende spiergroepen, vooral die groepen die extra vermoeid aanvoelen. Doe ook elke week wat oefeningen ter bevordering van de beweeglijkheid, zoals huppelen, springen en op tenen en hakken lopen.

Wanneer deze herstelperiode ten einde loopt, zult u zich uitgerust en fit voelen, en bent u er klaar voor om uw trainingsomvang weer uit te breiden. Een toename van vijf tot tien procent per week is daarbij het beste.

WEEK 1
Dit is een makkelijke week. Doe niets. Ondertussen hebt u de wetenschap aan uw zijde. Enkele jaren geleden is er onderzoek gedaan aan de Ball State University in Indiana, waarbij een groep marathonlopers in tweeën werd gesplitst. De ene groep liep niet in de week na de marathon. De andere groep deed die week wat veel marathonlopers doen: elke dag rustig joggen, gedurende 20 à 40 minuten.
Vlak na de wedstrijd waren de spierkracht en het uithoudingsvermogen in beide groepen afgenomen. Maar op de derde dag constateerde men bij de inactieve groep een verbetering, terwijl bij de actieve groep nog geen herstel te bespeuren was. De rest van de week scoorde de niet-lopende groep bij het testen van spierkracht
en uithoudingsvermogen constant beter.

Geen van beide groepen had last van spierpijn op de vijfde dag, maar de beenspieren van de joggers waren in slechtere conditie dan die van de anderen. Ook al zijn de spieren niet meer pijnlijk na de marathon, wil dat nog niet zeggen dat ze in staat zijn normaal te functioneren of weer voldoende hersteld om de gebruikelijke trainingen te hervatten. Met andere woorden: in de eerste week na de marathon is het belangrijk om volledige rust in acht te nemen.

WEEK 2
In deze week wordt begonnen met wat rustig lopen. Tien dagen na de marathon staat de eerste tempotraining op de agenda. Die zal uw conditie bevorderen zonder dat de nog steeds vermoeide spieren te veel worden aangesproken, zoals bij een intervaltraining. Begin met een grondige warming-up, loop vervolgens twintig minuten in een tempo dat dertien seconden per kilometer sneller is dan uw marathontempo. Sluit af met een cooling-down. Herhaal deze training op de veertiende dag na uw marathon. Houd de andere dagen een rustig tempo aan of loop zelfs één of twee dagen helemaal niet. Totale trainingsomvang: een kwart van wat u normaal doet.

WEEK 3
Tijd om uw aërobe capaciteit te verbeteren via een paar lange intervaltrainingen. Doe op dinsdag enkele 1200 meters, dertig seconden per kilometer sneller dan uw marathontempo. Op vrijdag doet u een intervaltraining van 1500 meters in hetzelfde tempo. Naast deze twee trainingen loopt u verder rustig. Totale omvang: 35 procent van wat u normaal doet.

WEEK 4
Begin deze week aan het herstel van de basissnelheid die u wellicht bent kwijtgeraakt tijdens het toewerken naar de marathon. Twee keer per week (niet op achtereenvolgende dagen) loopt u acht tot twaalf maal 200 meter, iets sneller dan uw
5-kilometerwedstrijdtempo. Zorg voor een uitgebreide warming-up en cooling-down,
en loop tussen de 200 meters door gedurende drie à vier minuten in een ontspannen tempo. Doe het de rest van de week rustig aan. Omvang: niet meer dan de helft van wat u gewoon bent.

zondag 2 oktober 2011

Zeeland Marathon: Mooi, Warm en Zwaar....


Er zijn ervaringen die je niet wil missen. De marathon van Zeeland gisteren was er zo een. niet vanwege mijn toptijd, niet vanwege de lekker flow waarin ik heb gelopen. Geen van dat alles. Wel omdat het ronduit uniek is om een najaarsmarathon te lopen in ~25 graden op een van de zwaarste parcoursen van Nederland.

Net als voorgaande jaren staat dit jaar de marathon van Amsterdam in de planning. Maar als twee dagen van te voren je opeens een startnummer in de schoot wordt geworpen voor de 'mooiste en zwaarste marathon van Nederland' dan kan je niet anders dan ja zeggen. Zeker als het mooi weer lijkt te worden. Zou dit weekend toch een laatste lange duurloop doen. Die paar kilometer extra kan er dan ook wel bij. Wel natuurlijk rustig lopen en niet willen gaan voor een toptijd. Over twee weken moeten de benen immers nog een keer en dat is voor ondergetekende niet gebruikelijk.

Gisteren om 12 uur de start in het mij bekende Burgh (vroeger veel in Westerschouwen op vakantie geweest) en na de start gelijk het bos in op weg naar de punt, het duin over bij Westerschouwen. Een eerste stukkie strand op weg naar de pijlerdam van de Oosterschelde. Gelijk na de start was al duidelijk dat het pittig ging worden. Niet van wege de onverharde paden. Niet vanwege de hoogte meters. En ook niet vanwege het rulle zand op het strand. Nee de temperatuur speelde gelijk al zijn rol!

Tot en met de Veerse Dam was het nog aardig vol te houden maar daar het strand op was het als snel een stukkie wandelen in het rulle zand. Verder over het harde zand (gelukkig was het eb) naar Oostkapelle. Het halve marathon punt was op het strand waar de organisatie de tijdregistratie boven de vloedlijn had neergelegd. Een lekker stukkie rul zand als bonus. Tussentijd: 1:55. Dat wordt sowieso geen top tijd.

Terug de duinen in en verder over duinen/dijk via Domburg naar Westkapelle. Heuveltje op, heuveltje af van drinkpost naar drinkpost. Bij iedere post pet en shirt zo nat mogelijk maken en weer door met de wandeltocht. Want dat was het ondertussen geworden. op naar de laatste 4 kilometer tussen Westkapelle en Zoutelande met de stijlste en hoogste stukjes. Wel mooi maar ook zwaar en warm zo aan het eind van de rit. Het laatste stuk strand was ook niet onaardig. Druk met badgasten op het door vloed smalle strand. Dat zal andere jaren ook niet zo snel gebeuren in oktober. Wel tof al het publiek dat je aanmoedigt. Was ook hard nodig want ieder stimulansje om de ene voet voor de ander te blijven zetten was welkom. Belangrijkste stimulans waren de drie groupies die op mij wachtte bij de finish. Dames bedankt!

Eind tijd? Zullen we dat maar even vergeten? Het gaat niet om de tijd. Het gaat erom dat je hem uitloopt. ik weet niet hoeveel liter water en sportdrank ik heb gedronken maar het was echt wel een paar tandjes pittiger dan de warme editie van Rotterdam in 2007. OK dan 4:33:11, een uur langer dan normaal. Toch trots op het T-shirt, zie foto, waarop achterop staat "Finisher". En zo is het maar net!

Hieronder een wedstrijdverslag van Omroep Zeeland:

vrijdag 16 september 2011

Even reklame ......

......voor wat voelt als mijn tweede vaderland.

Sorry het heeft niets te maken met hardlopen of je moet het zien als reklame voor de marathon van Warszawa die volgende week wordt gehouden.

zondag 14 augustus 2011

Buikspieren trainen zonder sit ups? Het kan!

Na de vorige post nog een artikeltje over trainingsmogelijkheden voor in de droge huiskamer en wel voor de buikspieren, de 'core'. Het idee achter bijvoorbeeld pilates is helemaal gericht op het trainen van deze core spieren. Om deze spieren te trainen kent iedereen wel de sit ups, of crunches. Vaak gehaat omdat het niet de meest leuke oefening is. Hier een tweede filmpje van about.running.com voor twee trainingsposes waarmee buikspieren getraind worden zonder crunches. Beide poses zijn (afgeleid van) yogaposes.


Pose 1

Pose 2 (zullen we die de weekendpose noemen??)

Klik hier voor het filmpje met de instructies voor de beide oefeningen. Wederom veel succes!

Training bilspieren

Natuurlijk is iedere loper het liefst aan het buitenspelen. De zon op het bolletje, wind in de haren, meters weglopen onder je voeten. Toch is dat de laatste tijd met al die regen niet altijd een feest. Zo liep 'yours truly' gisteren tweeenhalf uur in de regen met soppige voetjes als resultaat. Dan ga je op zoek naar andere trainingsmogelijkheden zoals bijvoorbeeld krachtoefeningentjes die en de droge huiskamer kunnen worden gedaan.
Zo is er bijvoorbeeld dit filmpje met voorbeelden van

Squats,
Lunges en

Single Leg Bridges

op About.Running.com. Spierpijn kweken in je bilspieren. Succes!

zondag 7 augustus 2011

Druk, druk, druk en toch trainen?

Iedereen die loopt herkent het. Eigenlijk wil je lopen maar heb je door drukte net te weinig tijd. Ten minste, zo denk je. In de laatste RunnersWorld staat een leuk artikel met trainingstips voor precies die situatie! Weg is het laatste excuus om niet te gaan lopen.

Ik zelf ervaar het vaak. Druk op het werk, tijd voor het gezin en dan is het vaak lastig om ook nog tijd te vinden om te lopen. Laat staan om te trainen voor een marathon. In Bieganie (een Pools tijdschrift over hardlopen) van december 2010 staat een artikel over een loper die per week een lange duurloop doet en dan door de week korte maar intensieve trainingen. Het kan dus wel.
In het artikel van Runnersworld worden voor verschillende doeleinden trainingen beschreven van 20, 30, 45 en 60 minuten of meer. Ze vergeten dan wel even dat voor een training van 20 minuten toch meer tijd nodig is. Omkleden voor en na. Douchen (als je ten minste een social leven wil overhouden.
Ben je begonnen met lopen omdat je liever afvalt door te sporten dan met een dieet? Dan moet je even doorscrollen naar de laatste pagina onderaan.

Sneller worden:
De eerste pagina van het Runnersworld artikel gaat over 'sneller worden'. Is dit je doelstelling? Klik op de afbeelding. De pagina open op een leesbaar formaat in een tweede scherm.

Je conditie handhaven?
Ook dat kan met korte trainingen. Op onderstaande pagina enkele trainingen varierend van 20 minu

Rekken en strekken
Op de derde pagina de rek en strek oefeningen die je leniger maken en je spieren soepel houden.

Cross- en krachttraining
De vierde pagina besteed aandacht aan een paar eenvoudige krachtoefeningen maar ook aan het fenomeen crosstraining. Door een andere activiteit toch je aan cardiovasculaire conditie werken. Zwemmen, fietsen e.d.

Afvallen
Voor menig loper de reden waarom begonnen is met lopen. Een paar (of meer) kilo's eraf en tegelijk wat fitter worden. Ook dat kan met relatief weinig tijd. Ook voor deze, misschien moeilijkst te motiveren loper, dus geen excuus meer om niet te lopen.

donderdag 4 augustus 2011

Endurance Calculator


Hoe lang kan je lopen voordat je de man met de hamer tegenkomt? Kan je een marathon uitlopen zonder dat je de man met de hamer tegenkomt? Het antwoord op deze vragen wordt gegeven door de 'endurance calculator'.

Waar anders dan in de amerikaanse marathonstad Boston kan je verwachten dat er analytisch onderzoek wordt gedaan naar de mogelijkheden van het menselijke lichaam en in het bijzonder de hoeveelheid energie die een lichaam kan opslaan en die nodig is voor het uitlopen van de race.

Om het simpel te benaderen:
1) Met behulp van berekeningsmodellen is vast te stellen hoeveel energie het uitlopen van een marathon kost. Iedereen met een beetje natuurkunde op de middelbare school kan dit ook zelf bepalen. Alle sporthorloges en trainingsprogramma's die aangeven hoeveel (kilo)calorien doen in principe hetzelfde, bij benadering uitrekenen hoeveel energie nodig was op die zak met water en botten van A naar B te krijgen met de gegeven snelheid. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de rekenmodule van de endurance calculator voor ondergetekende op ongeveer dezelfde hoeveelheid uitkomt als mijn Polar.

2) De energie voor het uitlopen van een marathon zit in je lichaam opgeslagen in de vorm van glycogeen. Dit zit opgeslagen in je spieren en de lever. Dit wordt tijdens het lopen verbrand in je spiercellen. Natuurlijk kan je bij een langdurige inspanning ook vet verbranden maar dat kost veel meer energie en dat betekent dat als je glycogeen op is je dus opeens minder energie hebt: De man met de hamer! Hoe harder je loopt hoe meer energie je verstookt dus hoe minder ver je komt met de opgeslagen hoeveelheid.
3) Hoe weet je nu hoe snel je de marathon kan lopen op de aanwezige hoeveelheid glycogeen? Daarvoor is de Endurance Calculator! Op basis van een aantal lichaamsparameter bepaalt de calculator met welk tempo je een marathon kan uitlopen zonder de man met de hamer tegen te komen. De tool geeft ook aan hoeveel kcal je van te voren moet stapelen omdat de standaard in je spieren aanwezige hoeveelheid glycogeen niet afdoende is.
4) Wat als je nou sneller wil lopen? Dan geeft de calculator aan hoeveel extra energie je nodighebt en hoeveel je dus tijdens de race moet opnemen.
5) Klopt het een beetje? Tja, ik kan dat natuurlijk niet controleren maar ik ga r wel vanuit dat die wetenschappers in Boston hun best hebben gedaan. En ja, het is een model en dat is altijd een versimpelde weergave van de werkelijkheid. Maar ik moet wel constateren dat de eindtijd die er voor mij uitkomt zonder 'bijvullen' dicht in de buurt komt van mijn eindtijden als ik een goede marathon loop.


Wil je meer weten dan kan je dat hier nalezen of gelijk hier jouw waarden uitrekenen.

zaterdag 30 juli 2011

Snelle en Langzame Koolhydraten: Glykemische index


Iedere duursporter weet het "Koolhydraten zijn de brandstof waarop je loopt." Een kreet als 'koolhydraten stapelen' voor een marathon en de gebruikelijke pastaparties de avond voorafgaand aan een marathon zorgen daar wel voor.

Nu lees ik dat er snelle en langzame koolhydraten zijn. Nooit te oud om te leren;p.
Het heeft, jammergenoeg, niet te maken met het effect op je loopsnelheid maar alles met de snelheid waarmee de koolhydraten in de vorm van glucose (kunnen) worden opgenomen.
Een website als www.glycemische-index.com beweert dat langzame koolhydraten, of producten met een lage GI gezonder zouden zijn. Op voedingswijzer wordt echter aangegeven dat de gezondheidsraad hier nog niet uit is.
Het argument is dat een lagere GI leidt tot een minder sterke toenamen van de hoeveelheid bloedsuikers en dit zou dus gezond zijn maar dit is nog niet bewezen.
Boeiende quote voor lopers die gebruik maken van sportrepen en dranken:"Een aantal onderzoekers suggereert dat de verschillen in de glycemische index kunnen zorgen voor bepaalde effecten. Zo gebruiken producenten zinnen als “geeft langer energie” in reclames voor bijvoorbeeld sportdranken en repen. Het is niet bewezen dat deze beweringen juist zijn."

Mocht je toch het zekere voor het onzekere willen nemen en producten met een lage GI willen eten (wat ook zou helpen bij afvallen) dan kan je op de site www.glycemische-index.com een overizcht vinden van producten met een hoge (meer dan 70) en een lage (minder dan 55) GI. Voor de fijnproevers, op
voedingswijzer staat uitgelegd hoe de GI wordt bepaald.

maandag 13 juni 2011

Finish Roparun op de Coolsingel

Roofvogels opnieuw op hardloperjacht


In juli 2008 was het nieuws en dus ook op deze blog: roofvogels die hardlopers aanvielen. Nu is het weer eens zover. Loop je hard in de buurt van Nijmegen/Groeskbeek dan moet je uitkijken voor agressieve buizerds of haviken. Een goed stukje journalistiek (maar niet heus) in de Gelderlander geeft daar geen uitsluitsel over.

vrijdag 10 juni 2011

T-shirts van loopevenementen

Er is niets nieuws onder de zon. Zo krijg je al jaaaaaren T-shirts als je deelneemt aan loopevenementen. Zijn het tegenwoordig goede functionele T-shirts; In den beginne (opa vertelt) waren het vooral mooie katoenen T-shirts. Die eigenlijk ook functioneel waren want wie had toen van synthetisch gehoord, en functioneel, en ademend, vochtafdrijvend, met speciale vormgeving, naadloos op de juiste plaatsen, met sensoren voor hartslagmeters...

Wat voel ik me op eens oud als ik dan onderstaande twee t-shirt tegenkom bij het uitmesten van de kast. Voordat ze via het Leger des Heils misschien een dakloze kunnen inspirerend toch maar een fotootje gemaakt. Jaartal? Geen flauw idee. Ergens tweede helft jaren negentig (van de vorige eeuw dus). In de tijd dat de bergrace nog liep van de Wageningseberg naar de Grebbeberg. En mooi? Is ook wel wat op af te dingen met zo'n knalrood met paars T-shirt.

donderdag 9 juni 2011

Ontsporende topsporters

Kort na de zelfmoord van Samuel Wanjiru schreef ik al een korte post hierover.

Dagblad de pers loopt een beetje achter deze berichtgeving aan met onderstaand artikel in de uitgave van 7 juni. Het hele artikel:

en een close up van de tekst (klik op de afbeelding en deze opent op groot formaat in een nieuw scherm):

vrijdag 3 juni 2011

UltraRunning in de Groene Amsterdammer


In de Groene Amsterdammer van 25 mei (nummer 21) een artikel over ultra running onder de titel 'Tussen marteling en euforie'.
Een aardig artikel dat diverse weetjes aanhaalt die een regelmatig lezer van deze blog al kent. Zo komt bijvoorbeeld Christoper McDougall aanbod waar ik een tijdje geleden al over schreef. Wil je het artikel lezen klik dan op onderstaande afbeelding voor een vergrote weergave.



donderdag 2 juni 2011

Wheel of Energy - Part 2

Ik loop mee!

Huh? Watte?

Ik loop mee in het Wheel of Energy!

Twee weekjes geleden schreef ik over het Wheel of Energy en over twee dagen loop ik zelf al een uur in het wiel! Dat ging veel sneller dan ik dacht! Ik had mezelf weliswaar voorgenomen mee te lopen maar het leek mij dan vooral leuk om dit te doen in een of ander georganiseerd verband en zelf was ik er nog niet toe gekomen om dit verder uit te broeden maar....
Ik ken een aantal mensen bij FloraHolland en nu blijkt dat door het Roparunteam van FH meegelopen wordt in het wiel en dat er nog een gaatje over is voor ondergetekende! Daarom: Ik loop mee!

zaterdag 21 mei 2011

Sterallures in de marathonsport

Eerder deze week overleed Samuel Wanjiru, winnaar van de Olympisch Marathon in Being. De druk van topsport, het grote geld en media aandacht lijkt nu ook in de loopsport zijn plaats te hebben gevonden. Luister maar naar het interview van atleten manager Jos Hermes (o.a. de manager van Gebrselassi)


Hier een kort video overzicht:


En Pieter Langenhorst over de reacties in Kenia:

vrijdag 20 mei 2011

Wheel of Energy


Gisteren een presentatie bij gewoond van Richard Bottram. Wie? Precies dat was ook mijn eerste reactie maar als ik zeg "dat is die man die een jaar lang iedere dag een marathon heeft gelopen" gaat er bij de gemiddelde loper toch wel een lichtje branden. Nu deed hij dat niet zo maar voor de lol maar voor het ophalen van geld en aandacht vragen voor kankeronderzoek.

Kanker en hardlopen. Dat wordt vaker aan elkaar verbonden. Denk aan de Roparun en het boekje 'Ik loop dus ik besta' (lees meer..). Goed, Richard besloot dus een jaar lang door Europa rond te lopen en daarbij iedere dag de afstand van de marathon te lopen. Dit naar aanleiding van het overlijden van zijn vrouw aan kanker.

Volgens de site van Wheel of Energy:

“Nu begint het pas écht! Ik merk dat het nu pas tot iedereen doordringt wat we eigenlijk teweeg hebben gebracht. Daarom zou het mooi zijn als straks elke dag iemand ergens op de wereld tegen kanker zou lopen." Met deze woorden eindigde Richard Bottram op 29 juli 2007 zijn Run against Cancer. En daarom loopt Richard Bottram nu iedere dag (!) een marathon.


Maar dan wel op een vaste plek waarvan iedereen een stukje energie kan meenemen de wereld over. Het 'Wheel of Energy' staat nu voor een jaar lang op Schiphol en Richard loopt daarin iedere dag de afstand van een Marathon. Maar wederom doet hij dit niet alleen. Er kunnen altijd twee mensen met hem meelopen en het idee is dat het wiel 24 uur per dag draait en dat een jaar lang. Je kan dus meelopen en in je eigen tempo van wandeltempo tot ruim 14km/u. Leek me wel gepast om onder mijn lezerspubliek een oproep te doen. U als loper moet toch de komende tijd ook een keer mee hebben gelopen? En ik? Ik ben zeker voornemens te lopen maar broed er nog even op hoe en wat...

maandag 16 mei 2011

Nieuwsberichtje: Meijendelloop 2011 staat ingepland en is open voor inschrijving

Ook dit jaar gaat de Meijendelloop weer door en wel op 26 november.

Sloot ik mijn verslagje van de vorige editie af met de uitspraak dat ik hoop dat de organisatie toestemming zou krijgen van Dunea? Ze hebben meer gekregen van de beheerder van het duingebied. Tot en met 2013 is de organisatie zeker van een vergunning. Tegenprestatie? Geld op halen voor de drinkwater projecten die Dunea ondersteund van Simavi. Dat je als loper dan een paar euro extra moet betalen voor de deelname...ach met liefde. Schrijf je snel in voor dit sympatieke en kleinschalige evenment in een bijzondere atmosfeer.

tot ziens in november!

vrijdag 6 mei 2011

Marathon in Gaza...past net!

Georganiseerd door een hulporganisatie van de Verenigde Naties als onderdeel van de zomerspelen voor kinderen...een marathon in de Gazastrook. En nee de kinderen lopen natuurlijk niet de hele afstand. Dat is voorbehouden aan een paar volwassenen.
Negen(!) om precies te zien met als winnaar Nader al-Misri in 2:42:47. de hoop van de Palestijnen voor de marathon op de olympische spelen van London.
Ook grappig, de nummers va de lopers. Lijkt erop alsof iedereen een nummer mee heeft genomen wat hij nog ergens had liggen.

Voor achtergronden voor dit UN initiatief ga naar de UN site. En ja, er is niets mis met het klikken op de unicef banner naast deze blog;p

zondag 1 mei 2011

Achillespeesblessure: Behandelen of oefentherapie?

Ik kom bij het opruimen nog een artikeltje tegen uit een blaadje van MC Haaglanden, Een onderzoeker heeft vastgesteld dat:

  • met een echo de ernst van de klacht kan worden vastgesteld maar dat dit niets zegt over het resultaat van een behandeling
  • De verschillende behandeltechnieken zoals een injectie met bloedplaatjes heeft vrijwel geen effect (zie ook op Gezondheidsnet). Een placebo werkte net zo goed.
  • Een eenvoudige oefentechniek werkt bij 6 van de 10 mensen.
Welke oefentechniek dat dan is wordt er helaas niet bij vermeld;)

Heb nog proberen te googlen op meer details of naar een NRC artikel dat hierover ging. Helaas.

Vrouwensport

In de weekendedite van het NRC een artikel over de vraag "Wanneer ben je een vrouw?". De flauwe antwoorden liggen voor de hand maar dit is een wetenschappelijk verantwoord artikel en gaat in op het verhaal van Foekje Dillema (eind jaren veertig de concurrente van Fanny Blankers-Koen) en, van recentere datum, de Zuid-Afrikaanse Caster Semenya.

Het artikel verhaalt over de testmethoden die gehanteerd werden om vast te stellen of een atlethe wel of geen vrouw is en daarmee dus mee mag doen aan wedtsrijden.
Verder gaat het artikel in op de achtergrond van de verschillende genetische oorzaken die het soms lastig maken om een oordeel te vellen. Ook transsexuele sporters zitten natuurlijk in een lastige positie al zal de gemiddelde man-naar-vrouw transsexueel minder testosteron in zich hebben dan een geboren vrouw. En het is immers het testosteron hormoon dat een directe relatie heeft met spieropbouw en kracht.

Om aan al die discussie een einde te maken lijkt de richtlijn nu zich te gaan toespitsen op de waarde van het testosteron hormoon in het bloed. Vrouwen die genetisch nu misschien tot een twijfel geval vervallen kunnen dan met medicatie hun testosteronniveau onder de nieuw op te stellen drempelwaarde brengen en daarmee weer gewoon meedoen.

Enige 'catch': Vrouwen die met medicatie hun testosteronspiegel 'laag genoeg' moeten houden kunnen er natuurlijk voor zorgen dat ze dan altijd net onder de richtlijn zitten terwijl een vrouw met natuurlijk testosteron waarden daar fors onder kan zitten en daarmee minder makkelijk spiermassa en kracht opbouwt. 't blijft lastig....

Voor de geinteresseerde lezer: klik op de foto voor een uitvergroting dan is het artikel redelijk goed van het scherm te lezen.

maandag 25 april 2011

Een wereldrecord onder de 2 uur op de marathon


De laatste Boston Marathon is aanleiding voor twee aardige berichtjes:
1) De organisatie wil alsnog dat de eindtijd van Mutai als wereldrecord wordt erkend en
2) Iemand anders spreekt de verwachting uit dat de 2 uur binnenkort weleens doorbroken zou kunnen worden.

Waarom geen wereldrecord?
Voor diegene die het hebben gemist. De winnaar van de marathon in Boston, Mutai was binnen in 2uur 3 minuten en 2 seconden op 4 seconden gevolgd door Mosop op een paar tellen. Rond uit een toptijd en bijna een minuut sneller dan het wereldrecord van Gebrselassie uit 20008. TOch wordt dit niet het nieuwe wereld record. Daarvoor was er te veel rugwind (14mph) en te veel verval.
Jammer maar op zich wel begrijpelijk want wat elt je anders om als organisator een parcours te bedenken waarbij de overheesende windrichting in de rug is en dat dan over de hele afstand? Het is om die reden dat start en finish voor een officiele herkenning niet meer dan de halve afstand(?) van elkaar mogen liggen.
Ten aanzien van het verval is de richtlijn niet meer dan 1 meter per kilometer dus niet meer dan 42 meter verval tussen start en finish. Op beide punten zit Rotterdam met start en finish op dezelfde plek dus wel snor;p Het was overigens Mutai die daar vorig jaar 2:04:54 liep.
De organisatie van Boston pleit nu toch voor het erkennen van Mutais tijd als wereldrecord.

Onder de twee uur?
Een journalist schrijft in een lokaal suffertje uit Conneticut dat hij verwacth dat op niet al te lange termijn een marathon onder de twee uur haalbaar wordt. Hij wijst daarbij op het feit dat toppers structureel de halve marathon onder het uur lopen en al veel toppers nu onder de 2:05 lopen. Toch vraag ik me af of het zo snel wel zal gaan. Het is bijna 40 jaar geleden dat het wereldrecord op 2:08 werd gezet. Trek je dit door, zelf rekening houdend met de verbeterde trainingstechnieken, de inzet van hazen en beter voeding e.d. dan nog zal het nog wel een 10, 20-tal jaar duren voordat er inderdaad onder de 2uur wordt gelopen. Iedereen die wel eens een halve en een hele heeft gelopen weet dat, zelfs al loop je een halve niet helemaal op volle kracht, het heel lastig is hetzelfde tempo twee keer zo lang vol te houden.

Toch, het is leuk om erover na te denken....al blijf ik zelf al heel blij met een tijd onder de 3:45...OK onder de 3:30 om echt blij te worden;p

Voor beide artikelen die aanleiding waren kan je hier doorklikken naar het artikel over Bosten en het artikel over 'sub 2 hour'.

dinsdag 19 april 2011

Grete Waitz, marathonpionier voor de vrouwen, overleden

Eerste vrouwelijke wereldkampioen marathon,
Tweede op eerste vrouwelijke olympische marathon (je weet wel die met de finish van die zwaar gedesorienteerde Gabrielle Andersen, zie onderaan dit bericht het youtube filmpje).
Negen keer New York Marathon winnen en drie keer daarbij het wereldrecord aanscherpen.
Twee keer London winnen.
Vijf wereldtitels in de veldloop.

Dat is het palmares van de te jong (57) overleden Noorse marathonpionier Grete Waitz Andersen.


Een BBC verslagje van de finish van de marathon van Los Angeles:

zaterdag 16 april 2011

Inspirerend en grappig: 12 paar benen?

Na mijn post over Born to Run bevatte een video van TEDx. Ik heb nog wat verder gezocht op andere video's over hardlopen. Dit is ten slotte en hardloopblog;p

Hier drie video's van Aimee Mullins die hardloopt op twee prostetische benen. De eerste video is van een interview uit 1998 toen ze net begonnen was met hardlopen. Kijk die eerst. Scroll daarna door naar de tweede video van 2009. Dit schets een totaal ander beeld van de mogelijkheden die zij heeft die wij niet hebben: kunst, hardlopend of simpelweg een paar inch langer als ze daar zin in heeft.

O ja, een leuke qoute uit de tweede video: "Pamela Anderson has more prostetics in her body than I do and nobody calls her disabled". Have fun!

De derde video ten slotte zet je aan het denken hoe we 'aankijken' tegen 'disabled'.





dinsdag 12 april 2011

Christopher McDougall: Born to Run


TEDx is een initiatief die begaafde en enthousiaste sprekers bij elkaar brengt om in maximaal 17 minuten zijn verhaal neer te zetten. Op de site een grote verzameling inspirerende video's. Recent geplaatst deze van Christopher McDougall. Misschien ken je hem van het boek "Born to Run" over de Tarahumara indianen uit Mexico die zonder problemen ultramarathons lopen.

In zijn presentatie verklaart Christopher:
- waarom vrouwen op de lange afstand net zo goed zijn als mannen
- waarom ouderen nog net zo goed kunnen lopen als jongeren
- waarom compassie en competitie hand in hand kunnen gaan (Derarte Tulu die NYC marathon wint nadat ze Paula Radcliff heeft aangemoedigd door te lopen)
- waarom de Mexicaanse indianen geen kennis hebben van hart en vaatziekten of diabetes
- waarom barefoot runners minder klachten hebben dan zij op die lopen op hoogwaardige producten van jarenlang onderzoek; aka hardloopschoenen

en nog veel meer en dat met groot enthousiasme. Geniet!
Van de video maar vooral ook van het lopen;p
Geboeid geraakt bestel zijn boek via bijvoorbeeld cosmox
Ik ga in ieder geval even een half uurtje loslopen na de marathon van zondag...

maandag 11 april 2011

Rotterdam Marathon

The day after: Gisteren was de marathon van Rotterdam met natuurlijk toppers aan de start. Ingredienten? Een winnende Keniaan in de snelste seizoenstijd, een Nederlander die de limiet voor London niet haalt en een Nederlandse die daar wel in slaagt en een mooie tweede plaats loopt. Voor meer details? Kijk naar de samenvatting uit Studiosport:


Nog enkele opmerkingen van uw verslaggever te plaatse;
1) mooi om te zien dat een stoere man voor de start een traantje moest wegpinken bij Lee Towers' You'll Never Walk Alone. Zal niet de kwaliteit van Lee zijn geweest. Zo goed of slecht is hij niet. Daar moet dus meer achter zitten. Overwonnen tegenslag? Zijn eerste marathon? ...?
2) opstoppingen in de eerste 1 a2 km na de start: frustrerend en op te vangen met een starttrechter. ik wil de organisatie oproepen om daar eens over na te denken!
3) bijzondere loopstijl: Een braziliaanse dame haalde me in om een paar meter voor me in te houden en in op ongeveer mijn tempo door te lopen. Een paar honderd meter verder? Opnieuw zo'n spurt om weer terug te vallen in 'mijn tempo'. En dat ging zo door. Bijzonder (vermoeiend om te zien).
4) warmte: niet helemaal mijn ding. Een paar jaar geleden met de stil gelegde marathon had ik het minder zwaar dan gisteren. Op een gegeven moment schreeft je lichaam om vocht en je spijsvertering kan geen vocht meer zien...
5) publiek in Rotterdam: zeer goede motivatoren die je zelfs weer op gang kunnen duwen. Dank daarvoor!
6) Veel mensen gezien die 'aan de wandel' waren of die stonde te rekken. Ook na de finish veel lopers die behoorlijk onderuit gingen. Was het inderdaad een pittig dagje door de temperatuur of is het een projectie van mijn koppie omdat ik gewoon wat minder getraind was en ik daarom het zelf als een zwaar dagje heb ervaren?
7) dochterlief die niet precies weet wat ze met pappa aan moet als hij ietwat vermoeid en teleurgesteld zit bij te komen in het zonnetje op het hofplein. Wel lief.

O ja, eindtijd 3:38:05. Had van te voren ingezet op een tijd tussen de 3:30 en de 3:45 dus ben niet ontevreden maar het viel toch wel een beetje tegen gisteren. But hey: 12 marathons down!
Voor nummer 13 toch maar iets meer trainen;)

zaterdag 9 april 2011

Voorpret

Nog iets meer dan 19 uur. Om 11 uur morgenochtend zal het startschot klinken voor de Marathon van Rotterdam. Voor mij wordt dit mijn twaalfde marathon en de vijfde keer in Rotjeknor.
Gisteravond startnummer opgehaald en even over de marathonmarkt gelopen. Was al gezellig druk en heb al weer veel verschillende talen voorbij horen komen.
Nu checklistje aan het afwerken:
- kleding? Check
- gordeltje met gelletjes en drinken? Check
- bekenden die meelopen succes gewenst? Check
- bekenden die me willen volgen het startnummer doorgegeven? Check
- treintijden uitgezocht? Check
- uitgerust? check
- goed getraind? mwah
- zonnebrand klaaargelegd? Check
maar boven al:
- zin? Check, check en dubbelcheck.
Ik weet niet hoe andere lopers er tegenaankijken maar ik blijf het toch altijd een beetje spannend. Heb je usper getraind? Komt de ambitie voor die gedroomde toptijd (voor iedereen is dat natuurlijk wat anders) in zicht? Wat minder getraind? Tot waar gaat het lekker en waar begint de leidensweg?

Toch alles bij elkaar: gisteren met het ophalen van het nummer is de voorpret begonnen. Vandaag lekker niets bijzonders doen en morgen....samen met een paar duizend andere om 11 uur op de Coolsingel. Yes.

PS: naast de gebruikelijke typo's deze keer een extra disclaimer omdat het scherm in de zon niet zo goed leesbaar is;)

zaterdag 26 maart 2011

Krenterige Limburgers?

In het Dagblad De Limburger staat een artikel over de kosten van loop evenementen. Daardoor zou de hardloopsport een dure sport zijn/worden. De digitale krant is alleen met inloggen toegankelijk maar het artikel staat ook op de hardloopkrant en op Losse Veter.

Wat een ongelovelijk Nederlands artikel. Als je geen centen wilt uitgeven dat doe je toch gewoon niet mee? En als je een evenment te duur vindt zijn er genoeg evenementen waar je voor een paar euro aan mee kan doen. Als je toch graag een keer het parcours van een wedstrijd wilt lopen? Kaartje printen en op een andere dag de weg op. O ja, wel uitkijken voor het andere verkeer dan...Enne, niet klagen dat er dan onderweg geen drankposten staan en dat als enige beloning je jezelf een schouderklopje mag geven. Gene medaille of T-shirt. Tijdregistratie? Kan op je eigen polssklokkie van een paar euro uit een of andere opruiming. Hoe zo hardlopen is duur?

Je kiest er zelf voor om wel of niet mee te lopen in een georganiseerd evenement. Dat dat geld kost is ook je eigen keuze.
Ik heb zo'n vermoeden dat de journalist zelf niet loopt en dat het in Limburg na de carnaval blijkbaar komkommertijd is... Zou die beste man al eens gekeken hebben naar de inschrijvingskosten van een serieuze marathon zoals Amsterdam of Rotterdam? Laat staan dat je mee wilt doen in London of New York!

Nooit geweten dat die gezellige, bourgonische Limburgers zulke krentjes zijn.

maandag 14 maart 2011

CPC bij Studio Sport

Mijn gebruikelijke bijdrage na de CPC. Het verslag van Studio Sport:

Niet te vergelijken natuurljk maar zelf kwam ik na 1:33:26 over de finish. Gestart me de ambitie van een sub 1:30 maar wetend dat daarvoor eigenlijk wel wat trainingskilometertjes ontbreken...Toch wel redelijk tevreden. Lekker nieuw en snel parcours!

zondag 13 maart 2011

My Asics vernieuwd

Ik moet zeggen: het is lang geleden dat ik gebruik heb gemaakt van de site 'My Asics'. Inmiddels maak ik mijn eigen trainingsschema's op weg naar de marathon.
Ik kreeg echter vandaag een mailtje dat de site vernieuwd is. Ben toch maar weer eens gaan kijken. Ziet er weer strak uit. Gebruiksgemak kan ik nog geen oordeel over geven. Alle basis elementen zitter er in ieder geval in: een trainingsschema, een logboek met routes die je zelf kan aanmaken, een vergelijk van jouw prestaties met die van andere gebruikers etc.

zaterdag 12 maart 2011

Morgen CPC; op opnieuw veranderd parcours


Ik heb er zin in. Morgen staat de CPC op het programma. Mijn gebruikelijke halve marathon in het voorjaar. Het parcours was vorig veranderd in verband met de verbouwing van de boulevard. Daarmee werd het een CKC, waarbij K staat voor Kijkduin. O ja, en een irritante slinger door Scheveningen om net nog een glimpsje van de zee op te vangen. Bochtig, schotsen scheve klinkers en hoogte verschil.

Dit jaar een nieuw parcours: Een ruimer opgezette lus door het mooie Den Haag, niet meer dat irritante lusje. Ook de klim langs de Duinweg bij het van Stolkpark. Zou het parcours daarmee nog sneller zijn? We gaan het morgen zien. Had ik al gezegd dat ik er zin in heb?

zaterdag 5 maart 2011

Hardlopen: Biografische roman over Zatopek


in een nog rondslingerende Volkskrant van 19 februari zie ik een recensie over een biografische roman over Emil Zatopek. Over Trainen in soldatenkistjes of de invloed van de politieke ontwikkelingen rond 1950. Meer over Zatopek, bijgenaamd de lokomotief en bijvoorbeeld winnaar van de olympische marathon in '52, natuurlijk op Wikipedia.
Boekbestellen zonder bezorgkosten bijvoorbeeld op Cosmox.
Wil je de recensie lezen? Klik op de afbeeldlng hiernaast, de foto opent in een nieuw scherm en dan is het artikel goed te lezen.

zaterdag 26 februari 2011

Hardlopen met 4 iPhones en een iPad!

Tussen passie en waanzin ligt een dunne scheidslijn. Iemand die daarop balanceerd is misschien het beste te typeren is als 'freak'. Zo zou ik (maar dat is natuurlijk een persoonlijke mening) Joseph Tame willen typeren.
Hij heeft en contstallatie gemaakt met 4 iPhones en een iPad om met zich mee te dragen tijdens de marathon van Tokyo. Op die manier is hij te volgen tijdens zijn inspanning.

Nu loop ik heeeeel zelden met een MP3 speler dus ik snap soms al niet dat andere lopers met oorpluggies lopen dus misschien ben ik niet gerechtigd om hier iets van te vinden maar dan toch maar...ligt 't aan mij of gaat dit een beetje (te) ver?
Bepaal het zelf aan de hand van dit fillempie op Youtube...

vrijdag 25 februari 2011

Hebt u een marathon in de benen?


Rond browsend kwam ik een leuk artilel tegen in het wetenschappelijke tijdschrift EOS met bovenstaande titel. Voor iedereen die zich voor het eerst met hardlopen bezighoud en meer wil weten over lactaat, VO2 max en dergelijke is dit een mooi startpunt. Lees verder.... (in PDF)

Stretchen: heeft het nu wel of geen zin?


Recent onderzoek onder recreatieve lopers heeft aangetoond dat het geen verschil maakt of je voor het lopen wel of niet stretcht. De kans op blessures blijft gelijk alsdus de onderzoekers van de George Washington Universiteit.

Verrassend was wel dat het onderzoek toonde dat mensen die hun routine veranderen - dus ineens wel gaan stretchen voor het hardlopen, of er plots mee stoppen - wel meer kans liepen op een blessure.

Nu ben ik geen wetenschapper maar ik vind het eigenlijk niet zo gek. Rekken zorgt er immers voor dat je spiergroepen wat langer worden. Dit heeft denk ik impact op je loopstijl al is het maar miniem en daarmee belast je je lichaam dus anders dan anders en dan loop je per definitie extra risico op blessures. Stel je bent gewend om hard te lopen op asfalt en je gaat opeens trainen in het bos of v.v. Ik gok dat dan ook je kans op blessures toeneemt.

Eerder onderzoek naar stretchen voor het lopen, doet volgens de onderzoekers niet ter zake. 'Die onderzoeken richtten zich altijd op professionele atleten die korte afstanden renden. Nooit op recreatieve hardlopers.'

Bron: Het Nieuwsbald.be
Engels artikel o.a. op MedicineNet.com

Wil je mijn andere posts lezen over rekken/stretching? Dat kan via deze link.

zaterdag 12 februari 2011

Pose Method: lopen met zwaarte kracht

Altijd al eens met een lagere hartslag willen lopen? Volgens deze leuke video kan je 10 bpm besparen door de juiste lichaamshouding. De zogeheten 'pose method'.

Eigenlijk is het niet anders dan de juiste lichaamshouding waarbij je het bovenlichaam licht naar voor laat hellen. Onderstaande plaatje laat dit zien. Links de bedenker van de methode, Dr. Nicholas Romanov, die licht voorover helt en rechts een 'gewone' loper.

Door deze houding veranderd ook je afzet (soort van simpelweg je voet optillen) en zoals uit de 'still' mag blijken wordt voorvoetlanding ook makkelijker omdat je je been minder ver voor je uitstrekt. Veel recreatieve lopers lopen inderdaad behoorlijk rechtop. Let er maar eens op. Ook bij jezelf als je langs een winkelruit loopt o.i.d.

Deze foto is een 'still' uit onderstaande BBC reportage over de pose method.
Dat Dr. Romanov niet zo maar een wetenschapper is mag blijken uit het feit dat hij in 2000 en 2004 het Britse Triathletenteam begeleide bij de olympische spelen.

In deze rapportage wordt een loper getest en met de pose method loopt dit proefkonijn met de pose method dezelfde snelheid met een 10bpm lagere hartslag.

vrijdag 4 februari 2011

Hardlopend werken aan je netwerk

Op de site van Intermediair is een leuk artikel te vinden onder de titel:"Hardlopend werken aan je netwerk"

vrijdag 21 januari 2011

Rennen met Pasta en Bier


In de offline NRC Next een leuk interview met Gideon Zadoks, een ultra trail runner. Hij heeft onder andere de Tor de Geants gelopen: 330km met 24.000 meter hoogte verschil (das 3keer Mount Everest).

Ik ga niet het hele bericht over typen maar wel enkele quotes:
Bijvoorbeeld over de Tor de Geants"..ik dacht dat is lollig. Als je door de bergen rennen leuk vindt, is langer door de bergen rennen leuker."
"Ik vind trailrennen gewoon leuk. Ik vind pas iets lang als het dag-nacht-ritme een rol gaat spelen, boven de honderd kilometer."

De titel van het artikel slaat op zijn ritueel bij een rustpost: Een glas bier, een bord pasta en dan een uurtje slapen voordat hij weer doorloopt om in 4,5 dag de 330 kilometer af te ronden.

zaterdag 15 januari 2011

Lezing: de techniek van het hardlopen

Voor de hardlopers die meer willen weten over de biomechanica van het hardlopen (ik bijvoorbeeld): een lezing van Studium Generale bij de Universiteit van Twente. In de week in aanloop naar de marathon van Rotterdam. Ideaal in de voorbereiding omdat je dan toch minder mag lopen. Is dit een goed alternatief tijdsverdrijf;)


De techniek van het hardlopen

Hardlopen lijkt heel eenvoudig: net wandelen, maar dan gewoon wat sneller. Niets is minder waar. Bij hardlopen komt ontzettend veel techniek kijken. Hoe hoog til je je knieën op? Kun je het beste op je voorvoet of op je hakken landen? En wat is nu efficiënter: snelle korte pasjes of rustige grote? Daarbij vereist sprinten weer een andere techniek dan een duurloop. En dan zijn er nog de schoenen: moeten die lekker veren of juist hard en strak zijn? De nieuwste ontwikkelingen zijn bare foot running en schoenen zonder hakken.

Dr. Jasper Reenalda is bewegingswetenschapper en als wetenschappelijk onderzoeker werkzaam bij Roessingh Research and Development in Enschede. Hij was betrokken bij het ontwikkelen en testen van een nieuwe hakloze hardloopschoen.

Dinsdagavond 5 april, Vrijhof/Amphitheater, 19.30-21.00 uur.

Dit programma is een co-productie van triathlonvereniging Aloha en het Studium Generale, in het kader van 50 jaar UT.


Als de zeik zich ophoopt.....


Pas als je plas bij het zeiken ophoopt, is het koud. (Inuit-gezegde)

Deze zin wordt aangehaald bij de inleiding op een verslag van de Polar Circle Marathon in de Belgische krant de standaard. Het is een mooi verslag over deze bijzondere marathon in Groenland! onderstaand de integrale tekst van het artikel dat je ook terug kan vinden op de site van de standaard. Scrol door naar beneden voor een impressie op YouTube zoals die staat op de site van PCM.

Hardlopen in de diepvriezer
De coolste marathon van de wereld

Het mystieke genot van de sportieve zelfkastijding drijft sommige mensen ver, heel ver. Wie deelneemt aan de Polar Circle Marathon in het westen van Groenland, wacht een helse inspanning. Maar dan wel in een van de mooiste decors ter wereld.
Pas als je plas bij het zeiken ophoopt, is het koud. (Inuit-gezegde)

Pijn en/of lijden
Het is halftien als 57 marathonlopers en 11 halvemarathonlopers zich bij volle maan klaarmaken voor de Polar Circle Marathon. Berekoud is het niet: de thermometer staat op een comfortabele min zeven. De mannen besproeien vrijelijk de toendra langs de grintpiste. De vrouwen moeten een eind van de weg af op zoek naar een rots om achter te hurken, want in dit land is nergens een boom te bespeuren. Iedereen is gespannen.

Er wordt gezegd dat een marathon lopen klein bier is. Dat vooral de voorbereiding een zware klus is. Dat is ook zo. Alleen: als je die marathon op de poolcirkel loopt, dan brengt dat extra kopzorgen mee: hoeveel lagen kleding trek je aan, hoe raak je heelhuids over de ijskap die ligt te wachten, hoe verteer je de rest van het terrein, met al die hellingen en keien, waar laat je je warme spullen achter zonder dat je het iets verderop ineens ijskoud krijg?

In de verwarmde bus bij de start is het gros van de deelnemers daarom diep in gedachten verzonken: iedereen is bezig met het eigen strijdplan. En toch jeukt het al: we hebben allemaal een lange reis naar Kopenhagen achter de rug, gevolgd door een vier duur durende vlucht naar Kangerlussuaq en twee dagen ‘aanloop', waaronder een verkenning van het parcours. Het is goed geweest. Het land nodigt in al zijn uitgestrektheid tot looppas uit. Nu. De meesten van ons snakken naar de 42,195 kilometer die liggen te wachten.

Afgesloten zijn in een wondere wereld, dat weegt op tegen de pijn die onvermijdelijk komen zal vanaf kilometer 35. Of zoals de schrijver en marathonloper Haruki Murakami zegt: pijn is onvermijdelijk, lijden een optie. Of het alleen maar pijn wordt, of ook lijden, valt af te wachten. Met een marathon weet je nooit. (dehardloper: zie een van mijn eerdere posts)

We staan klaar voor het startschot. Dat verlost ons, om twintig voor tien, van alle besognes. We lopen de eerste kilometers gezwind richting ijskap. Dat het bergop gaat, deert niet. Het warmt de spieren op. Er is geen wolk aan de hemel, de maan draait al enkele dagen rondjes aan het firmament en weigert onder te gaan. De talrijke plassen en meren liggen er stil bevroren bij en de dag belooft helder te worden. Wat is dit mooi, o zo mooi: een winterochtend van 's ochtends tot 's avonds met een lage, stralende zon. Op de ijskap lopen we met spikes. Het is er verraderlijk glad, maar zo anders, zo veel betoverender dan wat een polderlander meestal ziet.

De piste heeft een geschiedenis. In opdracht van Volkswagen werd van Kangerlussuaq een weg gebaand over het grint naar de ijskap die tachtig procent van Groenland bedekt en die in het binnenland meer dan drie kilometer dik is. De weg moest het stadje verbinden met een wintertestcentrum voor de Golf en consorten. De piste verderop, op de ijskap, is al lang door het schuivende ijs vernield, maar de grintpiste ligt er nog en het is dus dankzij de Duitsers dat we onze marathon kunnen lopen. Maar niet alleen de Duitsers hebben hier geschiedenis geschreven. Van 1941 tot 1992 waren de Amerikanen aanwezig in Kangerlussuaq, dat toen Bluie West Eight heette.

Kangerlussuaq is niet meer dan een buitenproportionele landingsbaan, met enkele gebouwen en installaties schijnbaar willekeurig eromheen gestrooid. Bij aankomst in de luchthaven valt de koperen plaque op die de Berlijners aan dit oord hebben geschonken. Kangerlussuaq was namelijk een tussenstop voor de goederen die tijdens de Russische blokkade van ‘48 en ‘49 vanuit Amerika naar hun omsingelde stad werden gevlogen. De Amerikanen hadden de drie km lange en zestig meter brede strip ook al tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikt als tussenstop, om Groot-Brittannië te bevoorraden met oorlogstuig. Later was er nog frivoler gezelschap, want ook de Concorde hield hier graag halt op weg naar New York. In het plaatselijke museum prijken foto's van onder meer een breed lachende Brigitte Bardot.

Marathonvolk
Die rijke geschiedenis maakt deze marathon alleen maar mooier. Hier treedt een bont gezelschap aan: Groenlanders, Denen, Oostenrijkers, Nederlanders, Zuid-Afrikanen, Spanjaarden, Italianen, Fransen, Britten, één Schotse, één Welshman en één Russische Engelsman, Australiërs, een Tsjech, Ieren, Amerikanen, Canadezen, een Mexicaan, een Argentijn, een Duitser én een Belg. Ik teken met verbazing de verhalen op van sommige deelnemers die bezeten zijn door marathons en ultralopen. Ik hoor voor het eerst van de UTMB, de Ultra Trail de Mont Blanc: 166 km door het Mont Blancmassief. Een al even grote uitdaging als de MdS, de Marathon des Sables, waarmee de televisiemaker Tom Waes wereldberoemd in Vlaanderen is geworden.

En daarnaast heb je dus ook deze PCM, de Polar Circle Marathon. Iedereen is uitgelaten over het parcours, dat meandert tussen ijstongen, bevroren meren en bruin, stevig land. In zulk landschap voelt de loper zich thuis, met zichzelf, tegen zichzelf en voor zichzelf. En vooral heel klein. Zelden zo onder de indruk geweest van Moeder Planeet, zo vatten de meesten na afloop hun indrukken samen, waarna ze twee broodjes en twee biertjes tot zich nemen om de inspanning te verteren. Lopers zijn simpele lui, tevreden met de basics: inspanning, eten, drinken. De woorden komen achteraf, na nog eens twee biertjes.

Bijna iedereen komt goed aan. Zonder doffe ellende in de ogen, de knieën en de voeten, op enkele uitzonderingen na, natuurlijk, zoals een Ierse veertiger, die zijn jonge vriendin per se wou overtuigen van zijn fysieke kunnen, maar er na bijna zes uur lopen even slecht aan toe is als de economie van zijn land.

Ik eindig als eerste Belg. Uiteraard. Ik ben de enige Belg, de tweede die ooit aan de PCM heeft deelgenomen. Ik heb vier uur genoten en een half uur moeten doorbijten. Zonder lijden, deze keer. De mooiste, maar ook de traagste van de vijf marathons die ik al heb gelopen.

Huskygehuil
We verschillen niet van de Inuit, we zijn tenslotte allemaal mensen of Inuit. In de donkerste bar van Ilulissat, op zo'n drie kwartier vliegen ten noorden van Kangerlussuaq, wordt de discipline van het comazuipen met verve beoefend. Toffe peren, trouwens, zolang ze bij bewustzijn zijn. De toestand lijkt er verdacht veel op sommige van de buurtcafés in mijn stad. Het alcoholisme onder de Inuit was een bijzonder groot probleem, maar dankzij de zeer strikte wetten is de situatie intussen enigszins onder controle. In de warenhuizen van Ilulissat kun je op weekdagen na zes uur 's avonds geen bier meer kopen, ook al blijven ze tot negen uur open. Op zaterdag is het zelfs na één uur 's middags al afgelopen met de verkoop van alcohol.

Het drankmisbruik mag dan al ingeperkt zijn, zelfmoord onder jongeren is een ander levensgroot probleem. Groenland is dan ook geen gewone plek. De dorpen en stadjes hebben letterlijk geen enkele uitweg voor de jeugd. Verder dan het lokale vliegveldje loopt de weg niet, en vliegen is te duur voor de jeugd, en dus hebben jongeren het gevoel compleet vast te zitten. Dat is één uitleg, maar eigenlijk weet niemand met zekerheid hoe het komt dat Groenland bovenaan prijkt in alle zelfmoordlijsten. Ook de grafdelvers van de gemeenten houden rekening met de zelfmoordstatistieken als ze eind oktober moeten beslissen hoeveel extra putten ze zullen graven delven voor het aantal te verwachten winterdoden. Al moet gezegd dat de meeste zelfmoorden in de zomer gebeuren. Maar vanaf november krijg je geen gat meer gedolven in de Groenlandse permafrost.

Eén zaak is zeker, de doden zullen mooi liggen, met uitzicht op de vis- en jachtgronden, zo wil de traditie het, en het geloof in wedergeboorte. Het sjamanisme mag dan wel verkerstend zijn, de Inuit geloven nog in talisman en geesten, en ze lopen storm voor de mis, die duizend keer Afrikaanser is dan de gereformeerde leeglopende Deense kerk.

Als de visfabriek van Groenlands op twee na grootste nederzetting de sirene aanzet voor de middagpauze, spitsen de sledehonden de oren. Op bevel van de overheid hokken ze samen in het hondengetto. Daar zitten ze aan de ketting zodra ze vijf maanden oud zijn. Een husky die niet aan de ketting hangt, wordt door de hondenmeester met de kogel neergelegd. Zo dicteert de wet het. En als de sirene huilt, geven ook de husky's collectief het beste van zichzelf, minutenlang. Ze zijn met 3.500, net minder dan het aantal mensen. Wat is hun huilen groots, de koppen in de lucht gestoken, terwijl sneeuwvlokken de vacht scheren. Ze huilen van verlangen naar de slede, want dan kunnen ze eindelijk met hun sterke poten stampen in de sneeuw.

Gletsjerpracht
In de omgeving van Ilulissat heb je nog de prachtige ijsbergen van Disko Bay, met reden Unesco-werelderfgoed sinds 2004. Ze komen van de Ilulissat-gletsjer, die met een snelheid van 20 meter per dag naar zee schuift. Jaarlijks kalft er 35 kubieke kilometer ijs af, waarmee het de actiefste gletsjer van het noordelijke halfrond is. De ijsbergen blijven in de fjord drijven omdat die onder water is afgesloten met moreneruggen, waar ze niet overheen kunnen. Het is een van de weinige plaatsen waar de immense Groenlandse ijskap zich een uitweg naar zee duwt. Het hele proces is van een schoonheid zonder weerga. Uitgestrekter, glorierijker ijs vind je niet, tenzij misschien bij de pinguïns van Antartica.

We hebben het beste van Groenland gekregen. Alleen het poollicht ontbrak. Een reden om terug te gaan, ooit, misschien in de lente, als de honden en de sleden kunnen uitrukken vooraleer Groenland echt groen kleurt.