Hoe schrijf je een leesbare blog?

Ik ben nu een paar maanden actief als blogger over hardlopen en vraag me natuurlijk wel eens af: "Zouden mensen mijn blog nu leuk vinden om te lezen?". Ik weet via google analytics dat ik toch met regelmaat bezoeker naar mijn site trek al kan het natuurlijk altijd meer en het liefst ook nog wat meer interactie. Ik begrijp echter ook wel dat in het land van de bloggende hardlopers je een plek moet veroveren en bovendien: Het gaat niet alleen om volume. Als ik via de blog een beginnende loopster van advies kan dienen dan ben ik al tevreden.

Toch zoek ik nog zeker naar inspiratie om betere blogs te gaan schrijven en ik vond het dan ook leuk om een artikeltje te lezen in de het katern 'de Verdieping' van de Trouw over leesbaar bloggen (mogelijk niet voor iedereen toegankelijk omdat trouw sommige contact in een besloten omgeving aanbiedt). In het artikel staan een aantal tips die ik hier integraal overneem (voor diegene die niet bij de Trouwsite kunnen):

Blogs kunnen van allerhande multimediale toeters en bellen voorzien worden: video’s, muziek, flash-animaties, etcetera. Maar de kern is een sterke inhoud, zeker als je meer bezoekers wilt trekken dan alleen familie en de voetbalkantine. Een blog kunnen aanmaken is echter nog geen garantie om een inhoudelijk hoogstandje te creëren. Te veel spellingsfouten maken het immers onaantrekkelijk, steeds dezelfde woorden gebruiken is saai en het is goed om af en toe chique woorden te gebruiken die het geschreven stuk naar een hoger niveau tillen.
Maar hoe doe je dat? Een paar hulpmiddelen:
Laten we bij het begin beginnen. Stuit je op een woord dat je niet begrijpt, dan zoek je dat op in een online woordenboek, zoals bijvoorbeeld op http://www.vandale.nl/ . Eén klik verwijderd van woorden die plots wel tot de verbeelding zullen spreken. Altijd dezelfde woorden gebruiken is dodelijk voor je blog. Dit kan je voorkomen door de F7 toets in te schakelen terwijl je een Word-document hebt openstaan. Let wel: in de láátste versie van Word. Rechts verschijnt er een kolom waarin je bovenin een woord kunt typen. Voor dit woord wordt er vervolgens een batterij aan synoniemen opgetrommeld. Welkom variatie!
Weet je niet zeker of je een correcte uitdrukking gebruikt, ’google’ deze dan. Als er in minder dan één seconde tientallen hits gevonden worden, dan kan je ervan uitgaan dat deze uitdrukking de goede is. Zo niet, dan verschijnt wellicht de juiste variant. Google is echter een zoekmachine en geen taalexpert. Dat dit internetmonster dan soms tekort schiet of je voor twijfelgevallen plaatst is niet onoverkomelijk. Voor de eeuwige struikelblokken, zoals ’teveel of te veel’ en ’na of naar aanleiding’, zijn er sites als http://www.onzetaal.nl/ en http://www.taaladvies.net/ die wegwijs kunnen bieden.
Gebruik je regelmatig vreemde talen in je teksten, dan is het nuttig om vertaalsites te kennen. http://www.interglot.com/ is een handige site voor vertalingen van woordjes. Om hele teksten om te zetten moet je naar http://www.systran.co.uk/ of www.google.com/translate (geen Nederlands). Let er wel op dat deze vertalingen letterlijke zijn en dus ietwat gebrekkig. Voor inzicht in een beetje hip engels is http://www.urbandictionary.com/ te raadplegen.
Ten slotte: wil je echt de blits maken met flitsende en vernieuwende woorden, probeer dan http://www.kriq.nl/ eens uit. Daar verschijnt elke dag een woord van de dag. Dat woord is er één dat recentelijk in het nieuws is verschenen en dat enige uitleg behoeft omdat het nauwelijks gebruikt wordt. Met deze handigheidjes word je nog geen Jaap de Berg, onze taaladviseur op Schrijf! , of een literair coryfee zoals Renate Dorrestein, maar het kan misschien al wel een paar schoonheidsfoutjes wegwerken en je (blog-)schrijfsels verrijken en leuker of speelser maken.

(c) Trouw, Sylvie van Nieuwerburgh

Dit lezende realiseer ik me dat ik zelf waarschijnlijk regelmatig typo's in mijn blogs heb waarvoor op deze plaats dan mijn excuses. Maar laten we wel wezen..Ik schrijf niet om literaire hoogstandjes af te leveren. Wilt u literatuur over hardlopen lezen dan wijs ik u nogmaals op het boek van Benali (zie eerdere blog) waarvan ik nu iedere avond een paar kilometer lees. Ik schrijf omdat ik het leuk vind om weetjes en bevindingen over het hardlopen te delen met geinteresseerden. Zo lang ik zie dat mijn aantallen bezoekers op peil blijven en ik van itjd tot een reactie trigger van bezoekers vind ik het OK en heb ik plezier in het schrijven en daar gaat het uiteindelijk om. Dus waarde lezerde: Fijn dat u de tijd neemt om van tijd tot tijd mijn pennenroerselen te lezen maar ik schrijf toch vooral voor mezelf;-)

Stevige interval

Vanavond een snelle intensieve training. Een interval na een warming up van een krappe tien minuutjes. Vijf keer een snelle minuut met daar tussenin een twee minuten actief herstel (dus rustig lopen). En dat dan een tweede keer na vijf minuten rustig lopen er tussen in. Zo heb je in ruim een half uur een lekkere snelheidstraining achter de rug. Heb je meer tijd dan kan je het blok van vijf versnellingen nog een keer herhalen (en nog een keer....).

afbeelding van stumptuous.com

Keep left

Een korte tip voor het veilig lopen op wegen en fietspaden waar geen aparte ruimte aanwezig is voor hardlopers: KEEP LEFT (en in de winter: draag opvallende, liefst refleterende kleding)..

Eigenlijk weet iedereen het wel want we hebben het allemaal geleerd op de lagere school voor ons verkeersdiploma: Loop links.
Waarom is dit voor hardlopers niet alleen verplicht maar ook handig?
1) Je ziet ander verkeer aankomen dus je kan anticiperen op hun gedrag, bijvoorbeeld de berm inspringen als ze het vertikken om een beetje voor je uit te wijken.
2) Als je zelf moet uitwijken, bijvoorbeeld voor een gat in de weg of een scheefliggende steen kan je goed zien wie of wat er aankomt zodat je weet of je kan uitwijken. Zeker als je vermoeid bent zou je wel eens kunnen vergeten over je schouder te kijken (wat dan toch nodig is als je rechtsloopt).
3) Op fietspaden loop je gelijk aan de goede kant om de langzame fietsers in te halen
4) Vaak liggen wegen en fietspaden iets bol dus als je aan de kant loopt, loop je wat schuin. Daarom zou je idealiter eigenlijk midden op de weg moeten lopen. Als je nu links loopt houd je beter het verkeer op jouw weghelft in de gaten (zie 1 en 2) en kan je als het even rustig vrij eenvoudig wat meer de rijbaan op waar de weg wat vlakker ligt. HOe vlakker je loopt hoe kleiner de kans op blessures aan m.n. knieen.
5) Als alle lopers dit doen heb je geen hardlopers als tegenligger
Het enige waar je even goed moet opletten is als de weg een bocht naar links maakt die je niet volledig kan overzien want dan kunnen tegenliggers opeens 'om het hoekje'
komen.

Foto: www.istockphoto.com

Zie hier het effect van de witte schoenen en het reflecterende materiaal op een verder donker geklede loper tijdens de batavierenrace.

Leiden Marathon op televisie

Vanochtend een mailtje in mijn mailbox van de organisatie van de Leiden Marathon. Een beetje jammer dat ze hun systemen niet goed kennen en ik het mailtje meer dan tien keer heb ontvangen.
Hier de integrale tekst;

Leiden Marathon 21 juli op televisie (NCRV).

'Grim' loopt halve marathon Leiden.

Presentator Cees Grimbergen gaat in het NCRV-programma 'Grim' zelf op zoek naar de vraag:

Waarom loopt half Nederland hard? Vorig jaar deden 1,3 miljoen mensen mee aan een hardloopevenement. En dan zijn er ook honderdduizenden Nederlanders die niet in clubverband 's avonds na het werk hun rondjes hollen. Wat bezielt al deze mensen? Te zien op zaterdag 21 juli om 21.10 uur op Nederland 2.

Grimbergen (56) zelf liep voor deze aflevering, na krap vijf weken trainen, de halve marathon van Leiden. Hij trainde onder anderen met de 63-jarige marathonloopster Corrie Bouwmeester (109 marathons) en sprak Êmet Dirk van Weelden, schrijver van 'Looptijd' en 'Tempo!', over de perfecte looppas en het verschijnsel 'runner's high'. En in de Rotterdamse Vinex-wijk Nesselande bezocht hij een van de duizenden loopgroepen die ons land rijk is. In deze aflevering van GRIM ook taaislijmziekte-pati‘nt Maarten Koeman, die baat had bij het lopen van marathons.

Mok Scheffer,
Leiden Marathon.

Je bent een hardloper als….part II

Enige tijd geleden heb ik al een lijstje gepubliceerd om te bepalen of je een hardloper bent. Hier een aanvulling daarop ook van about.com:

when your spouse/coworkers/children/neighbors complain about how cranky you are after you missed your run

you know the definitions fartlek, tempo run, taper, and glycogen stores and use them regularly

when you find that you have to think of your run schedule to remember what day of the week it is

when you have a folder for running webpages in your bookmarks

when you can name at least 3 writers of running blogs
when you wake up thinking about today's run and go to sleep thinking about

tomorrow's run

when you run up to a red light and think "Man, I wish I didn't have to stop!" instead of "Good, I want a break!"

when you drive your route after your runs to find out how far you went

when you drive the route to your next race days (or weeks) in advance
when you ask people (who didn't run the race and may or may not be runners) if they

want to ride with you while you drive the course of the race you just did and give them commentary of the race while doing so

when you dream about running

when giving directions, you can give the tenths or hundreths of a mile ("turn right in .38 miles")

when you use the words "easy" and "long run" in the same sentence

when you continue running despite the fact that when you blink your eyelashes stick together because they are collecting ice and snow

when you spend more time on sites like this than you do work

when you cross the finish line of a marathon and you start considering where/when the next one will be

when you can say "fartlek" without a single hint of a laugh
you spend your free time reading nutrition labels and race results

when you are running a race and your calves are cramping and your knees are aching and your lungs are burning but you still find yourself thinking, "This is fun!"

when you'd rather run than watch TV

when you have an exact 'prestart routine' for all runs: the same stretches in the same place for the same amount of time before you take off

when you notice that the only footsteps in the snow are yours and yours from yesterday

when you leave the New Year's Eve party early because you have a race in the morning

when you have to drive for 20 miles before you find a road you haven't run on

when you get out of your car at red lights and run around it a few times

when you buy Gatorade and Epsom salt by the truck load

when you have your race schedule set out for 5 years in advance but can’t remember if you scheduled to work the next day or not

when you pee in public when you aren't drunk

when your big date each week is the date you have with a good pair of running shoes and the road

when it is suggested that you give up running for Lent

Overdenkingen van een zondagsloper

Gisteren een lange duurloop gedaan in de ochtend. Wat was het heerlijk om weer eens zonder na te denken je short en hemd aan te kunnen trekken en gewoon ontspannen te kunnen lopen in het zonnetje. Het leek bijna wel zomer. Tijdens zo;n loopje ga je observeren en overdenken. Hieronder volgen er een paar:

Ik heb geconstateerd dat je lopers kan indelen in categorien:
1. Zij die groeten en zij die stug doorlopen als je een handje opsteekt.
2. Zij die op de weg/fietspad linkslopen en zij die rechtslopen
3. Met muziek en zonder muziek

Ik heb nog gekeken of er een overlapping zit in de verschillende groepen en als ik mag generaliseren....?
A) Zij die lopen op zondag om dat ze toch wat aan beweging moeten doen (stug doorlopen, rechtshouden met muziek) en
B) Zij die lopen omdat ze trainen voor de volgende prestatieloop/wedstrijd (groeten, linkshouden en vaak zonder muziek).

Natuurlijk mag je niet generaliseren en is dit natuurlijk onzin etc....en toch...ik probeer soms te voorspellen of iemand teruggroet als ik mijn handje opsteek of hoi zeg en ik zal de volgende keer eens objectief turven maar toch lijkt er een verband te zijn.
Een hele duidelijke is in ieder geval dat als een I-pod renner wel gedag zegt dit vaak wat harden en luider gaat dan een loper zonder oordoppen.

Bug in Polar RS200sd

Ik wil beginnen met de opmerking dat ik zeer tevreden ben over mijn polar maar...

Op dit plaatje uit de handleiding kan je zien dat het mogelijk is om op de polar RS200sd per ronde terug te zien wat je gemiddelde en maximale snelheid was. Zie getallen in rode kaders. Het kleine getal is het gemiddelde, het grote getal de maximale snelheid.


Nu heb ik op mijn Polar echter het volgende...met regelmaat geeft hij aan dat de gemiddelde snelheid hoger is dan de maximale snelheid. Nu kan ik me vergissen maar ik meen me te herinneren dat ik op school heb geleerd dat dat toch echt niet kan....Bugje?
Kijk maar: Gemiddelde 9.1 en maximum 8.5 km/h....

Rotterdam 2006

Vorig jaar april stond ik aan de start van de marathon van Rotterdam. Enige dagen later onderstaand verslag geschreven voor een vriend van me. In de categorie oud nieuws maar misschien toch leuk om te delen neem ik mijn verslag hier op in mijn blog:

Na een nacht redelijk geslapen te hebben ondanks de zenuwen was ik toch nog voor de wekker wakker. Ik weet wel dat het niet normaal is om zo vroeg op zondag op te staan. Na de bekende extra grote bak muesli en het smeren van de boterhammetjes stond ik voor het dillema wat ik qua kleding in moest pakken: Lange broek lange mouwen of toch als matcho korte broek en korte mouwen. Polderend kwam ik tot de configuratie: macho setje aan onder trainingspak en de lange pijpen en mouwen in de tas.

Tegen negenen door een verlaten Den Haag richting station waar verdacht veel mensen in trainingspak (nee niet van ADO) en op echte hardloopschoenen op het station hingen.

In de trein nog een boterhammetje met banaan weggewerkt en in Rotterdam rustig naar de kleedruimte gelopen. Onderweg geturft hoeveel mensen korte en lange pijpjes droegen. De steekproef bevestigde dat ik een poging ging wagen om wat kleur op mijn melkflessen te kweken.

Op naar het startvak en daar sta je dan..Je hele leven als hardloper ieder jaar in april weer geroepen als je TV zat te kijken naar de Marathon van Rotterdam: "Daar wil ik ooit een keer lopen!". Kippenvel op de armen en niet van de kou. Tussen al die mensen en in het zonnetje was het juist erg goed uit te houden.

Vlak voor de start een opwarmer door Lee Towers met uiteraard "You'll never walk alone". Dat mag je gerust een understatement noemen met 12.000 mensen om je heen. Gehoorde opmerking; "Kunnen ze met het kanon Lee niet van die hoogwerker schieten?". Aardig idee maar toen het schot om stipt 11:00 uur klonk was hij al weer naar beneden. BANG: daar ga je dan...nog maar 42195 meter te lopen.....

Door het wonderschone Rotjeknor op weg naar de Zwaan en zuid. Zuid is helaas niet het meest inspirerende deel van de stad maar de toeschouwers maken een hoop goed.
Eerste vijf KM in 25 minuten vlak....Op schema en onder mijn PR, op naar de tien en ook daar de 25 minuten. Het zelfvertrouwen groeit en de onrust, over een klagende achillespees in de voorbereiding, dat er toch was neemt steeds verder af. Letterlijk geen centje pijn.

Na de volgende vijf KM (opnieuw in 25 minuten) een korte tussenstop om een overschot aan drinken af te voeren. Verder begon deze ervaren lopen zich af te vragen waar de bananen waren bij de drinkposten. In Amsterdam van KM 10 was het ritme bij de drankpost: een beker sportdrank, een beker water en 2 stukken pisang. Afijn doorbikkelen maar en hopen dat bij het 20 KM post er een banaan te snaaien is.

Opnieuw 5 KM rond de 26 minuten (1 minuut plaspauze dus...). Nog steeds geen banaan. Nog nooit geweten dat ik zo gefixeerd kon zijn op bananen. Is dat een bevestiging van de theorie van Darwin? Na een halve marathon tijd van 1:47:47 nog steeds de mogelijkheid om onder de 3:39 van Amsterdam te eindigen al is het gevoel al iets minder....

Vanuit Zuid via de Kuip naar de Zwaan terug. De klim over het spoor bij de Kuip was het moment waarop de hongerklop toesloeg... Bij mij loopt de motor dan vast. Bij het 25 km punt wordt duidelijk dat het anderhalve minuut heeft gekost. Gelukkig bij de drinkpost ook koolhydraat drank. Helaas nog steeds geen bananen. Rustig de tijd nemen om bij te tanken en de illusie van een PR maar op te geven. Nieuwe doelstelling: Uitlopen!

De Zwaan over en op naar het rondje om het Kralingsebos dan maar. De hongerklop redelijk de baas, het vertrouwen een deuk. Ergens richting de 30km begint echter mijn linkerknie zich te melden. Blijkbaar is die van de mening dat ik toch verkeerd gelopen heb om mijn achillespees te ontzien of dat ik te veel aan één kant van de weg heb gelopen waardoor deze te lang asymetrisch is belast.

Kort na het 30 km punt (voorgaande 5 km in 28:34) staan de busjes die uitstappers terugbrengen naar de kleedruimten...wat zal ik doen? Doorlopen, niet denken!!!
Twee kilometer later is het echt fout. Ieder stap een pijnscheut. Wandelen gaat wel goed. Bij een EHBO post gestopt, gerekt en gedacht: " Ik kap er mee" en "Nooit meer"....Tja terug naar de busjes dan maar? Of door naar de 35 KM om daar de bus te pakken... Heb ik in ieder geval meer trainingskilometers gemaakt.

Door dus maar. Afwisselend hardlopend en wandelend komen we bij de 35 km (5km in 34:43). Geen busjes! Door dan maar en potverdikkie ik ben er nu toch bijna. Zelfs wandelend kan ik nog op tijd binnen zijn. De pijn verbijtend tijdens de stukjes hardlopen op naar de 40. De aanmoedigingen van de kant "Blijven Dribbelen" en "Je bent er bijna" zijn goed bedoeld maar ik ben niet moe, ik heb pijn en ieder stap die ik hardloop is niet leuk!

Bij de EHBO heb ik kennis gemaakt met ijsspray. Voetballers zijn echt watjes die opknappen van een kusje van hun moeder. Die spray helpt namelijk voor geen meter!

De 40 KM is inzicht (laatste 5km in 42.09, een bejaarde bij de vierdaagse loopt nog sneller). Maar het is nog maar 2 km afzien dus als ik dribbel nog 12 minuten! Ik pak het tempo weer op en verbaas me over de hekkesluiters die op de andere weghelft nog op weg zijn naar het Kralingsebos. Ik zie zelfs de bezemwagen. Wat ben ik blij dat ik na bijna 4 uur lopen niet nog een ruim uur voor de boeg heb. Ik zou gek worden.

Ik loop weer hard (soort van) en de bocht naar de Coolsingel komt in zicht. Ik schrik nog van een loper op de grond met ambulancepersoneel om hem heen die bezig is met een reanimatie. Het relativeert: Opeens is wat pijn in mijn knie niets meer en ik loop door tot de streep. Het gelukzalig gevoel dat ik had bij mijn eerste marathon in Amsterdam maakt nu plaats voor volledige opluchting. Eindtijd 4:09:11 is een half uur langer maar mijn tweede marathon is volbracht!

Na een boeiende thuisreis (er zijn best veel trapjes in trein, station en tram), douche en snel klaargemaakt eten gecrashed op de bank waar ik beter heb geslapen dan de daarop volgende nacht. Ik heb geleerd dat ik blijkbaar regelmatige van de ene zij naar de andere draai en dat je dan wakker wordt van pijn in je knie.

Inmiddels is de pijn aan het afnemen en lijkt de schade beperkt, heb ik op de radio gehoord dat die man 500 m voor de finish het letterlijk en figuurlijk niet heeft gehaald en kijk ik al weer uit naar de Amsterdam, of misschien Berlijn of.... of.....

Samenvattend? "We zijn een ervaring rijker"

Inmiddels zijn we meer dan een jaar verder en heb ik nog twee marathons gelopen. Amsterdam met een aanscherping van mijn PR en Rotterdam eerder dit jaar wat wederom geen succes was (waarover al genoeg geschreven is). Soms komt de knie nog even langs en soms de achillespees maar over het algemeen gaat het lekker.

Lopen blijft leuk en wie weet zit het ooit nog eens in om in Rotterdam een mooie tijd neer te zetten. Nu eerst op weg naar een marathonnummer vijf dit najaar. Opnieuwe Amsterdam met het nieuwe parcours of gaan we verder weg van huis een rondje lopen? Volg mijn blog en ik zal het u melden.

Cosmetische wijzigingen aan mijn blog

Niet dat het opvalt waarschijnlijk maar vanmiddag even zitten freubelen aan mijn blog. Ik ergerde me al langer aan het feit dat ik maar twee kolommen tot mijn beschikking had. Namelijk de kolom voor de berichten en een smalle kolom voor alle andere elementen zoals de oude posts, de rubrieken e.d.. Deze elementen wilde ik namelijk het liefst links als een normaal menu. Dat is me nog niet gelukt maar een derde kolom is in ieder geval geintroduceerd met ingang van vandaag!

Je bent een hardloper als…..

De site About.com behandelt veel onderwerpen die best interessante elementen bevatten voor ons hardlopers. Zo zijn er stukken over gezondheid, voeding en natuurlijk het hardlopen zelf. Op dat deel van de site kwam ik onderstaande lijst tegen. Met een knipoog de criteria om te bepalen of jezelf een hardloper mag noemen. Ik moet toegeven…bij een paar bespeur ik wel enige blijk van herkenning.
In de categorie reizen:

You Know You're A Runner...

when the drive to the race is longer than the race itself ,

when you keep your family updated on how far you are from your destination by saying "There's only a half-marathon (10k, 5k, etc) until Grandma's house," and everyone knows how far that is.

when you run to your gate at the airport even though you aren't late and you aren't wearing running shoes

when you pack a seperate bag for your running clothes

when your idea of sightseeing involves visiting the local running store and finding the best place for hill repeats and long runs

when you get off an 18 hour flight and go for your long run because a) you need to stretch your legs, b) you want to see the city/country, and c) you have a scheduled run

when you realize that all the traveling you did in the last year revolved around races

when, on trips, you find it entertaining to see how fast you can convert speeds and distances from miles to kilometers and vice versa
you avoid travelling to places where you won't be able to run

when you get back from vacation and the first thing you tell people about is how the running was when you fly with your running clothes and shoes in your carry-on bag

Voeding:

You Know You're A Runner...

when all your friends think you eat too healthy

when you not only eat gels, but you know the best flavors for every brand

when you consider pasta to be a food group

when the sports drinks are in front of the soda, beer, and juice in your fridge

when you know the name of all the checkers at your local health food store

when you have two eggs, two pieces of toast, a slice of cheese, a glass of juice, and a yogurt for breakfast and are still hungry by 11 AM

when you drink your least favorite kind of sports drink because you know it is what they will be handing out at waterstops for your next race and you want your body to be accustomed to it

when pasta is the only food you'll eat two nights before a race

Familie en vrienden:

when you've run, showered, and eaten breakfast (twice) before your family/roommates even wake up

your family knows that you will run on Thanksgiving and Christmas (or other holidays you celebrate) now matter what

your friends no longer look at you like your nuts, because they know it for sure

when you forget birthdays and anniversaries, even major holidays, but never the date of your next race

when you have to make a real effort to remember to talk to your (non-running)family and friends about something other than running

you register for a race during your honeymoon even though your new spouse is not a runner (and he's not surprised or angry)

when your boss tells you to go run because your having a bad day at work

when your family plans vacations based on where your next marathon will be

when your non-running family and friends know the differences between feet that are neutral, over-pronating, and supinating

when you run so much that your family has a seperate laundry basket for your running clothes

when your family or friends sign up for "bike duty", to bike beside you during long runs so you don't have to carry anything you wouldn't carry during a race

when people stop asking you if you are going to run today, but rather ask you when

when your friends by sports drinks for their party so you'll have something to drink, since they know you have a run/race the next day

when you tell your realtor that you want a house in an area with good schools and a nice area to run

when you tell people you ran a 10k and you are shocked that people think that is a long run

your spouse and kids (and maybe even friends) know your PRs at different distances when you call 4 miles an easy day

when your friends know that if you don't answer your phone, you're probably running

when you try to convince people to run a 5k because it's "only" 3 miles

when you pass on going out with your friends on Friday night because you have to get up early and run

when you no longer have to explain to your friends why cotton isn't the best choice for running attire

when an exciting date for you is going with your spouse to drive your 20 mile route for the next morning and plant sports drinks along the way

when you come back after a 1 hour run and your spouse says 'That was fast. I didn't expect you back so soon.'

when your friends think they need to practice more before they can run with you

when you smirk at people who tell you that you run too much or are crazy for enjoying a run

when your spouse begs you to go for a run because you are in a bad mood

Bron: About.com: Running

Afstandmeten?

In de intermediair stond een artikeltje over een nieuwe site: Afstandmeten. Het artikeltje was zo geschreven dat ze zich richten tot hardlopers want daarvoor zou de site handig zijn. Kan je immers nakijken hoe ver je hebt gelopen door je route uit te zetten op de kaart of op de satelietfoto. Hmmmm....misschien had de journalist van dit artikeltje zich iets meer in de doelgroep 'lopers' moeten verdiepen. Dan had hij geweten dat lopers al de weg hebben gevonden naar Map My Run of zelf apparaatjes meedragen die afstand, hartslag en wat nog meer registreren. Er zijn al genoeg apparaatjes die ook met GPS je route registreren die je vervolgens kan bekijken via internet. Kortom: voor lopers niet zo gek veel nieuws op de site van afstandmeten.

Vrouwen met harde handen

Onder deze titel staat in een health magazine een column van Dolf Jansen. Health magazine is een tijdschrift van de Achmea groep voor klanten en blijkbaar kan je je er ook op abonneren.

Dolf Jansen is natuurlijk een van de BN'ers die onder lopers niet alleen bekend is als cabaretier maar vooral ook als hardloper met een 2:30:01 op de marathon. In de column beschrijft hij hoe bij hem de hardloopspullen meegaan op reis en hij overal waar hij maar kan zal lopen. Lopen langs de Pacific en langs de Rockies maar bovenal heeft hij ook over de massages. ALs hij langere tijd op een plek verbleef ging hij op zoek naar fysiotherapeuten of masseurs. Daarvan zijn hem een paar dames bijgebleven. Lees het volgende stukje maar even: "Drie, vier verschillende vrouwen, met harde handen, magische vingers, sterke armen en een groot talent....trokken me dan binnen het uur helemaal uit elkaar, om me in de laatse tien minuten van de behandeling weer netjes en soepel in elkaar te zette. Ze masseerden en kraakten, trokken en duwden en streelden, ze gebruikten hun handen en ellebogen en vingertoppen, ze kwamen met naalden en hete stenen, soms praatten ze tegen me, vaker waren ze doodstil en geconcentreerd, ze gaven me warmte en doorbloeding, ze lieten me lopen. Ik voel ze nog steeds"

Tja, iedereen heeft zo zijn eigen herinneringen die je meeneemt uit je vakantie. Ik kan me zo voorstellen dat je voor een column in zo'n tijdschrift iets moet pennen over gezondheid maar ondanks dat ik tijdens mijn verblijf in Canada ook heb getraind voor mijn marathon van Amsterdam is mijn duurloop in Regina niet hetgeen dat me het beste is bijgebleven. Maar ja...en hemels verhaal over de door de wolken heen brekende Rockies heeft weinig met gezondheid te maken....Tenzij...de bijna spirituele beleving van zo'n mooi moment werkt geestelijk ook erg helend en dat is misschien nog wel gezonder dan hardlopen.