Verslavend boek: Born to Run

Terwijl ik afgelopen week een tandje terug heb gedaan qua werk, heb ik een tandje extra gedaan qua lopen. Niet alleen door extra trainingskilometers; maar ook door lekker weg te duiken in dit boek: "Born to Run" van Christopher McDougall. Het boek is ook verkrijgbaar in het Nederlands onder de titel "Geboren Renner".
Waarom dit een verslavend boek is? Het is super leesbaar geschreven (ik weet niet hoe de vertaling is, ik heb het origineel gelezen), bevat leuke weetje over hardlopen en ultra running maar is tegelijkertijd ook een 'spannend verhaal'. En, dat is natuurlijk ook belangrijk, en het werkte bij mij stimulerend om (iets verder) te gaan lopen. Het las zo lekker weg dat ik me bijna afvroeg of het niet volledig aan de fantasie van de schrijver is ontsproten.

Waar gaat het over?
De schrijver gaat  op zoek naar de Tarahumara. Een indianen stam in de Sierra Madre. Hij wil van hen leren hoe zij zo lang kunnen hardlopen zonder blessures. Bij zijn zoektocht maakt hij kennis met een Amerikaan die in de lokale gemeenschap leeft en zelf ook als de Tarahumara loopt. Deze neemt het initiatief om een race te organiseren over 50 kilometer om de Tarahumara het te laten op nemen tegen de top van de ultra runners uit de VS. Uiteindelijk wordt deze race inderdaad gehouden met als belangrijkste Amerikaanse deelnemer: Scott Jurek. Een zeer succesvolle ultra runner. Toch verliest hij op het nippertje van Arnulfo Quimare. OK dat is het verhaal.

Er omheen wordt je als lezer getrakteerd op inzichten waarom de mens een loper is. Waarom we rechtop zijn gaan lopen (om beter adem te kunnen halen tijdens het lopen). Waarom we renners zijn en geen wandelaars (elastische pezen voor schokdemping en energiebehoud) en hoe we dit gebruiken in de jacht (door het wild uit te putten) en waarom de moderne mens de Neanderthalers heeft kunnen verdringen met deze jachttechnieken. En ook niet onbelangrijk: Waarom hardloopschoenen misschien weleens niet zo goed kunnen zijn voor je voeten als je wel zou denken!
Verder worden de verschillende deelnemers aan de race geintroduceerd met enkele korte verslage van door hen gelopen wedstrijden die varieren van 100 mijl (!) in Death Vally (Scott Jurek in iets meer dan 24 uur) of de Leadville Trail, een 100 mijl in de Rocky Mountains. Een event waaraan 2 keer door Taramuhara's is deelgenomen.
Wil je meer weten over de wetenschap van het lopen dan kan je via deze blogpost een TEDx filmpje bekijken van Christopher McDougall.

Scott Jurek & Arnulfo Quimare, foto Luis Escobar tijdens de race zoals beschreven in het boek (let op het schoeisel van Arnulfo).

Nieuwe videoimpressie van Meijendelloop

Er is nog een videoimpressie beschikbaar van de mooie duurloop van 25km in de duinen bij Den Haag: De Meijendelloop. Wel jammer dat ze iedere keer de camera pas aanzetten als de eerste paar lopers al voorbij zijn. Daardoor moet ik het helaas doen zonder opnamen van mezelf;p

Videoverslagje van de Meijendelloop

Een kort post met een Youtubefilmpje van de Meijendelloop: Een uitgebreidverslag van ondergetekende is hier na te lezen.

Pose Method en/of Chi Running?

Hardlopen. Op uitzonderingen na is het een sport die iedereen kan. Kijk naar kinderen die net hebben leren lopen en voor je het weet zijn ze ook aan het hardlopen.

Dan zou je denken: Dat kan niemand fout doen.

Het is deze 'natuurlijke' stijl die wordt gepropageerd in de hele ontwikkeling van barefoot running, voorvoet landing, chirunning of welke andere stickertjes je erop wil plakken. Het zijn deze ontwikkelingen die de schoenenmakers (zoals bijvoorbeeld Nike of nog duidelijker de Vibram Five Vingers) oppakken door nu schoenen te ontwikkelen met minder demping, of een minder groot 'hoogte verschil' tussen hak en teen (zie recente post).

In aanvulling op mijn post over pose running met korte documentaire hieronder nog wat inspiratie.

Onderstaande video is een instructie voor pose running:


En als je dan toch inspiratie opdoet hier een filmpje met punten waar je op kan letten zodat je deze fouten kan voorkomen:
 

Heuveltje op, heuveltje af....

Hoewel deze titel misschien anders doet vermoeden gaat deze post NIET over de Zevenheuvelenloop van vorige week (geïnteresseerd? Zie hier). Deze post gaat over de Meijendelloop van deze ochtend! De Meijendelloop is een cross - als je het zo mag noemen - over 25 kilometer in het duinengebied van Meijendel. Vandaag was de derde editie en uw verslaggever ter plaatse liep voor de derde keer mee.

Gisteren twitterde ik al dat ik dit een van de mooiste loopjes van Den Haag en omgeving vind. De route gaat door het duinengebeid tussen Scheveningen en Wassenaar en start bij bezoekerscentrum Meijendel. Dit duingebied is eigendom van het waterleidingbedrijf Dunea en vanwege de natuurwaarde van het gebied is het aantal deelnemers beperkt. Dit jaar 220. Al met al toch een gestage groei na ongeveer 80 deelnemers in 2008 en 130 in 2010 (in 2009 was er geen vergunning). En dat alles voor het goede doel: Simavi

Dit jaar was het parcours weer wat aangepast om het nog leuker te maken. De slogan voor deze loop kan zijn (vrij naar die van de belastingdienst): Leuker kunnen we het WEL maken, NIET makkelijker. De eerste 4 a 5 km gaan over een glooiend klinkerpad en dan begint het. Paadje op, paadje af. Overwegend schelpenpaadjes maar ook bosgrond tot ongeveer kilometer 12 of 13. Dan weer een stukje glooiend fietspad. Vervolgens een pittig klinkerpaadje bult op gevolgd door een afdaling met trappetje aan het eind. Ja, zo blijf je wel lekker in je ritme (not). Dan volgen nog een paar slingertje door meer parkachtig terrein bij de watertoren (zie foto T-shirt) en gaat het via mooie klinkerpaden en dergelijke terug naar de finish bij het bezoekerscentrum. Daar wacht het T-shirt, warme koffie of thee en een punt appelgebak.

O ja, ook wel grappig: mijn eindtijd is op een paar seconden na gelijk aan die van 2008  op 1:56 half, nadat ik in 2010 door hongerklop 8 minuten extra nodig had. Een 23ste plaats in een deelnemersveld met 176 deelnemers.

Of het nu kwam door alle klimmetjes, de eindsprint (ik kon nog net een plaatsje opschuiven in de uitslag) of het onvoldoende rekken na afloop: Ik heb behoorlijk stijve kuiten. Ben benieuwd hoe het er op de officiële uitslag uitziet.

Het na afloop ontvangen T-shirt

Met het goede doel op de rug!

Zevenheuvelenloop en Haile Gebrselassie

Na een persoonlijk succesvol verlopen Zevenheuvelenloop is het nog even nagenieten met het verslag van StudioSport met daarin de immer lachende Haile.
Blijft toch boeiend, het verschil tussen dat soort toppers en ondergetekende. Zij passeren de finish als ik op tweederde ben. Dat geldt voor bijna alle afstanden. Hier betekende dat de prijsuitreiking gaande was op het moment dat ik over de finish 'snelde'. Mijn groupies hadden me dan ook bijna gemist omdat ze door de prijsuitreiking werden afgeleid.
Via deze weg nog de complementen voor de organisatie. Zoals gewoonlijk was het weer perfect georganiseerd. Ondanks het niet al te brede parcours heb ik dan ook nergens de indruk gehad dat er nog 26.086 andere deelnemers meeliepen. Toegegeven: een groot deel (ruim 24.000) daarvan liep achter me. 

Op Omroep Gelderland is nog een uitgebreid verslag te bekijken.

Hieronder nog een sfeerverslag van Losse Veter:
Sfeerverslag Zevenheuvelenloop from Losse Veter on Vimeo.

De toekomst van de marathon

Vandaag in de Volkskrant een artikel over de marathon. Zes stellingen worden voorgelegd aan drie managers van marathon toppers zoals bijvoorbeeld Geoffrey Mutai en Gebrselassie. Alle drie nederlanders: Jos Hermens, Gerard van de Veen en Michel Boeting.

Essentie van de reacties op de stellingen?

• In Kenia is er een loopcultuur en het lopen is een 'way out'. Wil je opvallen tussen zoveel 'geweld' dan moet je erg hard je best doen / goed zijn. 
• Zou het lopen in de Afrikaanse landen net zo benaderd worden als topsport in Europa of Amerika met begeleiding van fysio, trainers e.d. dan kan het snel nog beter gaan.
• Onder de twee uur? Waarschijnlijk nog niet de komende 10 jaar. 
• Als de emancipatie van de Keniaanse vrouwen verder doorzet zullen ook zij gaan domineren. 

 Voor de lezers met een login, het artikel is ook online te lezen.

Meijendelloop 2011: kleine aanpassing in de route

Hoewel ik er nu, met een stevige verkoudheid nog niet aan moet denken, is over twee weken weer de Meijendelloop. Ik lees net op de site dat ze de route iets gewijzigd hebben. Tussen 5 en 10 km is een lusje verlegd. Volgens de organisatie 'mooier en zwaarder'. Alsof 25 km door de duinen al niet pittig genoeg is?

KLIK op de KAART voor grote weergave

New York Marathon: Mutai wint opnieuw na Boston

Het StudioSport verslag van de Marathon van New York. 47.000 deelnemers. Ooit....

Hardlopen in de Bajes

Je kent het wel van stripboeken. Bajesklanten die rondjes lopen binnen de muur. Dat is fictie. Als je al bajesklanten ziet sporten dan zie je ze gewichten pompen om maar zo veel mogelijk spiermassa te kweken. Of toch niet...?
In het Poolse magazine Polityka een leuk artikel over een gevangenis waar het hardloopvirus heeft toegeslagen. Kan je Pools lezen? Klik dan hier. Ik zal hieronder een kleine samenvatting geven.
Een paar jaar geleden is het begonnen met een paar gevangen die rondjes liepen op de luchtplaats en die daar een wedstijd van wilden maken. De winnaar van deze eerste editie maakte zich in de aanloop naar de nieuwe wedstrijd zorgen of hij dan al niet vrij zou zijn!
Voor veel gevangen is het lopen een verandering van levensstijl. Gezonder eten, en minder trainen met gewichten. Opgepompte spieren is in deze gevangenis niet meer de mode. Het fanatisme gaat zo ver dat gevangen al een warmin in de cel doen zodat ze tijdens het luchten zo veel mogelijk kilometers kunnen maken.
Ook zijn er gevangen die de ambite hebben om als ze vrij komen een marathon te lopen of een triathlon. De directie heeft een abonnement genomen op Runnersworld en een gewezen wereldkampioen triathlon geeft ze adviezen. De met gevangeniswerk verdiende centen worden geinvesteerd in hardloopspullen.
Leuk om te lezen hoe ook in zo'n omgeving het hardloopvirus ka toeslaan en ook voor deze doelgroep meer betekent dan alleen de ene voet voor de andere.....
Begonnen met een paar gevangen zijn er nu veel die meedoen aan de wedstrijd. Honderd rondjes vormen een halve marathon. Zoals bij zo veel lopers waar het virus toeslaat

Terugblik op de Marathon van Amsterdam

Afgelopen zondag was de marathon van Amsterdam mijn veertiende marathon. Drie uur en drie kwartie. Een voor mij doen gemiddelde marathon na een te snelle start en de marathon van Zeeland nog in mijn benen.

Veel mooier resultaat is zondag neer gezet door Lronah Kiplagat. Ze heeft de ticket naar London binnen gehaald. Zie het verslag van de NOS:


Jammer genoeg is Koen Raymaekers daar niet ingeslaagd. Zie de samenvatting van de wedstrijd:

Herstellen na een marathon (of 2)

Als je een marathon hebt gelopen kan je denken: "Ik heb het gehad met hardlopen" of "Dit smaakt naar meer!" In beide gevallen is aardig om het artikeltje te lezen op Runnersweb over het herstellen na een marathon.

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt namelijk dat de eerste week na een marathon 'niets doen' bijdraagt aan het snelste herstel. Mij bekruipt echter het gevoel dat je soms ook in de file hebt waardoor je een omrij route zoekt: Je weet dat het niet persee sneller is maar je doet ten minste iets.

Twee weken geleden in Zeeland een zware marathon gelopen (zie verslag) dan past de marathon van Amsterdam afgelopen zondag niet echt in het herstelschema. Vooruitkijkend geldt hetzelfde voor de rest van mijn najaarsprogramma: De Zevenheuvelenloop midden november en de Meijendelloop een week later.

Ik wil toch de komende tijd wat werken aan mijn snelheid want die inhoud is er wel voor beide loopjes. Kortom, ondanks de wetenschap en de onderstaande tips (dank aan Runnersweb) gaat ik toch vanavond buiten spelen.

Lees eerst deze adviezen voordat u begint aan het herstelprogramma voor marathonlopers.
- 1 Zorg ervoor dat de glycogeenvoorraad in uw spieren voldoende is, zodat deze uit zichzelf goed kunnen herstellen. Dit kunt u het beste bewerkstelligen door per dag 12 tot 16 calorieën aan koolhydraten per pond van uw lichaamsgewicht tot u te nemen. Vergeet ook niet binnen twee uur na elke trainingssessie 300 tot 400 calorieën aan koolhydraten te nuttigen.

- 2 Werk nauwkeurig aan het herstel van de soepelheid en mobiliteit van uw lichaam. Besteed na elke training ongeveer een kwartier aan het rekken van de verschillende spiergroepen, vooral die groepen die extra vermoeid aanvoelen. Doe ook elke week wat oefeningen ter bevordering van de beweeglijkheid, zoals huppelen, springen en op tenen en hakken lopen.

Wanneer deze herstelperiode ten einde loopt, zult u zich uitgerust en fit voelen, en bent u er klaar voor om uw trainingsomvang weer uit te breiden. Een toename van vijf tot tien procent per week is daarbij het beste.

WEEK 1
Dit is een makkelijke week. Doe niets. Ondertussen hebt u de wetenschap aan uw zijde. Enkele jaren geleden is er onderzoek gedaan aan de Ball State University in Indiana, waarbij een groep marathonlopers in tweeën werd gesplitst. De ene groep liep niet in de week na de marathon. De andere groep deed die week wat veel marathonlopers doen: elke dag rustig joggen, gedurende 20 à 40 minuten.
Vlak na de wedstrijd waren de spierkracht en het uithoudingsvermogen in beide groepen afgenomen. Maar op de derde dag constateerde men bij de inactieve groep een verbetering, terwijl bij de actieve groep nog geen herstel te bespeuren was. De rest van de week scoorde de niet-lopende groep bij het testen van spierkracht
en uithoudingsvermogen constant beter.

Geen van beide groepen had last van spierpijn op de vijfde dag, maar de beenspieren van de joggers waren in slechtere conditie dan die van de anderen. Ook al zijn de spieren niet meer pijnlijk na de marathon, wil dat nog niet zeggen dat ze in staat zijn normaal te functioneren of weer voldoende hersteld om de gebruikelijke trainingen te hervatten. Met andere woorden: in de eerste week na de marathon is het belangrijk om volledige rust in acht te nemen.

WEEK 2
In deze week wordt begonnen met wat rustig lopen. Tien dagen na de marathon staat de eerste tempotraining op de agenda. Die zal uw conditie bevorderen zonder dat de nog steeds vermoeide spieren te veel worden aangesproken, zoals bij een intervaltraining. Begin met een grondige warming-up, loop vervolgens twintig minuten in een tempo dat dertien seconden per kilometer sneller is dan uw marathontempo. Sluit af met een cooling-down. Herhaal deze training op de veertiende dag na uw marathon. Houd de andere dagen een rustig tempo aan of loop zelfs één of twee dagen helemaal niet. Totale trainingsomvang: een kwart van wat u normaal doet.

WEEK 3
Tijd om uw aërobe capaciteit te verbeteren via een paar lange intervaltrainingen. Doe op dinsdag enkele 1200 meters, dertig seconden per kilometer sneller dan uw marathontempo. Op vrijdag doet u een intervaltraining van 1500 meters in hetzelfde tempo. Naast deze twee trainingen loopt u verder rustig. Totale omvang: 35 procent van wat u normaal doet.

WEEK 4
Begin deze week aan het herstel van de basissnelheid die u wellicht bent kwijtgeraakt tijdens het toewerken naar de marathon. Twee keer per week (niet op achtereenvolgende dagen) loopt u acht tot twaalf maal 200 meter, iets sneller dan uw
5-kilometerwedstrijdtempo. Zorg voor een uitgebreide warming-up en cooling-down,
en loop tussen de 200 meters door gedurende drie à vier minuten in een ontspannen tempo. Doe het de rest van de week rustig aan. Omvang: niet meer dan de helft van wat u gewoon bent.