Lopen met kou

Nu het dit weekend dan toch een keer onder nul dreigt te komen hier een paar tips voor hardlopers die willen genieten van de extra zuurstof in de lucht.
Extra zuurstof? Ja, denk nog maar eens terug aan de natuurkunde- of scheikundeles waarin die formule voorbij kwam met de relatie tussen gasdruk, het aantal moleculen in een bepaald volume en de temperatuur. Essentie: bij gelijke druk zitten er bij een lagere temperatuur meer moleculen in een litertje ingeademde lucht.

De tips, vrij naar about.com.

1. Kleed in laagjes, beter meer dunne, vochtafvoerende laagjes, dan 1 dik kledingsstuk
2. Bedek hoofd (en dit is geen politiek standpunt zoals wel eerder deze week nav Trix en Maxima) en handen. Statement is dat je veel warmte (40-45%) verliest via het hoofd. Al is voor iedere bewering wel tegengas te vinden. Zo ook hierover (lees meer).
3. Houd rekening met windchill; m.a.w. als het ook nog eens waait is de gevoelstemperatuur lager dan de werkelijke temperatuur. Dus hoe harder je loopt, hoe kouder je het krijgt van de tegenwind...of zoiets;p
4. Kleed je niet te warm. Dat lijkt in tegenspraak met de eerste twee bullets. Maar als je je te warm kleed ga je onnodig veel zweten (terwijl je in de koude droge lucht toch al sneller vocht verliest) en hoe natter je kleding hoe meer kans je loopt af te koelen. Beter dan een laagje aandoen wat je, als je eenmaal warm bent, kan afpellen. Founding Father van de loopsport Jim Fixx schreef in zijn loopbijbel dat je bij de buitentemperatuur ongeveer 20 graden kan optellen en dat je daarop moet kleden. Dus als het buiten 0 graden is doen je alsof het 20 graden is en kies je die kleding dat je in een woonkamer (van ~20graden) comfortabel bent als je stil zit. Hebt je het bij het begin dan koud? Ja natuurlijk, maar dat is na vijf minuten wel voorbij. Eventueel begin je in een koudere ruimte in huis met een warming up zodat je kacheltje al op stoom komt voordat je naar buiten de kou trotseert. [Zoals die vent op de foto ben je waarschijnlijk alleen conformtabel bij 25 graden of meer als je stil zit. Draaien we het rekensommetje om dan zou het hier dus een graad of 5 moeten zijn op de foto. Not likely. Ik oordeel niet gauw maar als dit geen tweede 'Ice Man' is dan is dit dwaas.]
5. Nu wordt het dit weekend niet ZO koud maar dan is er nog de tip om uit te kijken voor bevriezing. Dit speelt met name bij de onbedekte en uitstekende delen van het lichaam. Denk aan de handen (vandaar de handschoenen bij tip 2) of oren (als je geen lang haar hebt) en daar helpt de muts of (hoofddoek;p) van tip 2. Verder is vaak je gezicht onbedekt waarin ook je nues nog eens uitsteekt. Ben je na vijf minuten op temperatuur maar na verloop van tijd blijven de besproken lichaamsdelen koud, gevoeloos etc...beter om dan terug te gaan naar huis, of een andere warme ruimte dichtbij. De betreffende onderdelen langzaam opwarmen (dus bijvoorbeeld je oren bedekken maar niet als een gek gaan wrijven). 
6. Blijf niet in de kou in natte kleren. Water neemt snel de warmte op van je lichaam en geeft die even snel weer af aan de koude buitenlucht. Nu heeft ons lichaam het zweten als koelsysteem bedoelt maar in dit geval gaat het dan te snel en onderkoeling ligt dan op de loer. EHBO tips voor onderkoeling? Zie site rode kruis.
7. In het verlengde van tip 4 waar ik al schreef over vochtverlies: zorg ervoor dat je voldoende drinkt. ook al denk je minder vocht te verliezen dan op een warme zomerdag. Dat kan behoorlijk misleidend zijn. Bedenk ook dat je kachel op een iets hoger standje komt te staan dan normaal om alles goed warm te houden en dat je dus ook iets meer energie verstookt. 
8. De laatste tip is nu niet van toepassing maar heeft te maken met het hoogste onwaarschijnlijke geval dat we toch nog eens sneeuw gaan zien. Schijnt de zon? Doe een zonnebril op. Skiërs weten waarom. Witte sneeuw en zon combineert tot het risico op sneeuwblindheid.

en nu ga ik (extra) zuurstof happen.

Vrijdag de 13de: Bijgeloof in sport

Eerder deze viel mijn oog op een artikeltje in de Quest nummer 10 van 2011. Soms is een oud tijdschrift toch actueel. Er stond een artikel in over bijgeloof bij topsporters. Een ideaal onderwerpje voor een blog op vrijdag de 13de.

Eerst maar een verklaring voor bijgeloof. Bijgeloof hangt samen met het herkennen van patronen. Daar zijn onze hersenen goed in. Waarom? Om ons te behouden voor gevaar. Ook als de partonen eigenlijk niet terecht zijn. Het voorbeeld dat Quest geeft: Je loopt in de jungle en je hoort geritsel. Hoe vaak zal dit een onschuldig vogeltje, muisje of een windvlaagje zijn? En hoe vaak is het de tijger, kanibaal of een anderszins gevaarlijke gespuis? Zelden! Toch staat bij ieder ritseltje de minder logische associatie "Dit is gevaarlijk"  bovenaan. Om die reden herkennen onze hersenen patronen die er eigenlijk niet zijn.

Hoe werkt dit nu bij sport? Je doet 1x iets bijzonders de ochtend voor de race en voila; die dag loop je een vlammend PR. Wat je die ochtend ook deed dat wordt de volgende keer een ritueel en het bijgeloof is geboren.

Toch blijkt uit onderzoek dat wel een positief effect heeft. Waarom? Als je routine klopt dan heb je het idee dat je alles onder controle hebt als je start. En dat is goed voor het zelfvertrouwen en dat is weer goed voor het resultaat.

Wat is jouw bijgeloof...eh, routine?

Mooie halve marathon in Egmond

Vandaag maakt Egmond zijn naam niet waar. Ideale omstandigheden zorgden er voor dat het zeker niet 'de zwaarste halve marathon' was die het kan zijn (is dit goed NL?). Hoe dan ook: Windje schuin van achteren op een breed stand bij eb. De terugweg redelijk in de luwte van de duinen en bomen. Af en toe een zonnetje en een looptemperatuurtje van 8 a 9 graden. Heerlijk gelopen.
Dan loop ik naar een eindijtd van 1:34:37. Das dan 6 minuten sneller dan vorig jaar en dan is dit je positie in het totale deelnemersveld:

Voor de echter toppers, die vandaag bij de heren een parkoersrecord optekende, kan je de samenvatting van de NOS bekijken:

Verslavend boek: Born to Run

Terwijl ik afgelopen week een tandje terug heb gedaan qua werk, heb ik een tandje extra gedaan qua lopen. Niet alleen door extra trainingskilometers; maar ook door lekker weg te duiken in dit boek: "Born to Run" van Christopher McDougall. Het boek is ook verkrijgbaar in het Nederlands onder de titel "Geboren Renner".
Waarom dit een verslavend boek is? Het is super leesbaar geschreven (ik weet niet hoe de vertaling is, ik heb het origineel gelezen), bevat leuke weetje over hardlopen en ultra running maar is tegelijkertijd ook een 'spannend verhaal'. En, dat is natuurlijk ook belangrijk, en het werkte bij mij stimulerend om (iets verder) te gaan lopen. Het las zo lekker weg dat ik me bijna afvroeg of het niet volledig aan de fantasie van de schrijver is ontsproten.

Waar gaat het over?
De schrijver gaat  op zoek naar de Tarahumara. Een indianen stam in de Sierra Madre. Hij wil van hen leren hoe zij zo lang kunnen hardlopen zonder blessures. Bij zijn zoektocht maakt hij kennis met een Amerikaan die in de lokale gemeenschap leeft en zelf ook als de Tarahumara loopt. Deze neemt het initiatief om een race te organiseren over 50 kilometer om de Tarahumara het te laten op nemen tegen de top van de ultra runners uit de VS. Uiteindelijk wordt deze race inderdaad gehouden met als belangrijkste Amerikaanse deelnemer: Scott Jurek. Een zeer succesvolle ultra runner. Toch verliest hij op het nippertje van Arnulfo Quimare. OK dat is het verhaal.

Er omheen wordt je als lezer getrakteerd op inzichten waarom de mens een loper is. Waarom we rechtop zijn gaan lopen (om beter adem te kunnen halen tijdens het lopen). Waarom we renners zijn en geen wandelaars (elastische pezen voor schokdemping en energiebehoud) en hoe we dit gebruiken in de jacht (door het wild uit te putten) en waarom de moderne mens de Neanderthalers heeft kunnen verdringen met deze jachttechnieken. En ook niet onbelangrijk: Waarom hardloopschoenen misschien weleens niet zo goed kunnen zijn voor je voeten als je wel zou denken!
Verder worden de verschillende deelnemers aan de race geintroduceerd met enkele korte verslage van door hen gelopen wedstrijden die varieren van 100 mijl (!) in Death Vally (Scott Jurek in iets meer dan 24 uur) of de Leadville Trail, een 100 mijl in de Rocky Mountains. Een event waaraan 2 keer door Taramuhara's is deelgenomen.
Wil je meer weten over de wetenschap van het lopen dan kan je via deze blogpost een TEDx filmpje bekijken van Christopher McDougall.

Scott Jurek & Arnulfo Quimare, foto Luis Escobar tijdens de race zoals beschreven in het boek (let op het schoeisel van Arnulfo).

Nieuwe videoimpressie van Meijendelloop

Er is nog een videoimpressie beschikbaar van de mooie duurloop van 25km in de duinen bij Den Haag: De Meijendelloop. Wel jammer dat ze iedere keer de camera pas aanzetten als de eerste paar lopers al voorbij zijn. Daardoor moet ik het helaas doen zonder opnamen van mezelf;p

Videoverslagje van de Meijendelloop

Een kort post met een Youtubefilmpje van de Meijendelloop: Een uitgebreidverslag van ondergetekende is hier na te lezen.

Pose Method en/of Chi Running?

Hardlopen. Op uitzonderingen na is het een sport die iedereen kan. Kijk naar kinderen die net hebben leren lopen en voor je het weet zijn ze ook aan het hardlopen.

Dan zou je denken: Dat kan niemand fout doen.

Het is deze 'natuurlijke' stijl die wordt gepropageerd in de hele ontwikkeling van barefoot running, voorvoet landing, chirunning of welke andere stickertjes je erop wil plakken. Het zijn deze ontwikkelingen die de schoenenmakers (zoals bijvoorbeeld Nike of nog duidelijker de Vibram Five Vingers) oppakken door nu schoenen te ontwikkelen met minder demping, of een minder groot 'hoogte verschil' tussen hak en teen (zie recente post).

In aanvulling op mijn post over pose running met korte documentaire hieronder nog wat inspiratie.

Onderstaande video is een instructie voor pose running:


En als je dan toch inspiratie opdoet hier een filmpje met punten waar je op kan letten zodat je deze fouten kan voorkomen:
 

Heuveltje op, heuveltje af....

Hoewel deze titel misschien anders doet vermoeden gaat deze post NIET over de Zevenheuvelenloop van vorige week (geïnteresseerd? Zie hier). Deze post gaat over de Meijendelloop van deze ochtend! De Meijendelloop is een cross - als je het zo mag noemen - over 25 kilometer in het duinengebied van Meijendel. Vandaag was de derde editie en uw verslaggever ter plaatse liep voor de derde keer mee.

Gisteren twitterde ik al dat ik dit een van de mooiste loopjes van Den Haag en omgeving vind. De route gaat door het duinengebeid tussen Scheveningen en Wassenaar en start bij bezoekerscentrum Meijendel. Dit duingebied is eigendom van het waterleidingbedrijf Dunea en vanwege de natuurwaarde van het gebied is het aantal deelnemers beperkt. Dit jaar 220. Al met al toch een gestage groei na ongeveer 80 deelnemers in 2008 en 130 in 2010 (in 2009 was er geen vergunning). En dat alles voor het goede doel: Simavi

Dit jaar was het parcours weer wat aangepast om het nog leuker te maken. De slogan voor deze loop kan zijn (vrij naar die van de belastingdienst): Leuker kunnen we het WEL maken, NIET makkelijker. De eerste 4 a 5 km gaan over een glooiend klinkerpad en dan begint het. Paadje op, paadje af. Overwegend schelpenpaadjes maar ook bosgrond tot ongeveer kilometer 12 of 13. Dan weer een stukje glooiend fietspad. Vervolgens een pittig klinkerpaadje bult op gevolgd door een afdaling met trappetje aan het eind. Ja, zo blijf je wel lekker in je ritme (not). Dan volgen nog een paar slingertje door meer parkachtig terrein bij de watertoren (zie foto T-shirt) en gaat het via mooie klinkerpaden en dergelijke terug naar de finish bij het bezoekerscentrum. Daar wacht het T-shirt, warme koffie of thee en een punt appelgebak.

O ja, ook wel grappig: mijn eindtijd is op een paar seconden na gelijk aan die van 2008  op 1:56 half, nadat ik in 2010 door hongerklop 8 minuten extra nodig had. Een 23ste plaats in een deelnemersveld met 176 deelnemers.

Of het nu kwam door alle klimmetjes, de eindsprint (ik kon nog net een plaatsje opschuiven in de uitslag) of het onvoldoende rekken na afloop: Ik heb behoorlijk stijve kuiten. Ben benieuwd hoe het er op de officiële uitslag uitziet.

Het na afloop ontvangen T-shirt

Met het goede doel op de rug!

Zevenheuvelenloop en Haile Gebrselassie

Na een persoonlijk succesvol verlopen Zevenheuvelenloop is het nog even nagenieten met het verslag van StudioSport met daarin de immer lachende Haile.
Blijft toch boeiend, het verschil tussen dat soort toppers en ondergetekende. Zij passeren de finish als ik op tweederde ben. Dat geldt voor bijna alle afstanden. Hier betekende dat de prijsuitreiking gaande was op het moment dat ik over de finish 'snelde'. Mijn groupies hadden me dan ook bijna gemist omdat ze door de prijsuitreiking werden afgeleid.
Via deze weg nog de complementen voor de organisatie. Zoals gewoonlijk was het weer perfect georganiseerd. Ondanks het niet al te brede parcours heb ik dan ook nergens de indruk gehad dat er nog 26.086 andere deelnemers meeliepen. Toegegeven: een groot deel (ruim 24.000) daarvan liep achter me. 

Op Omroep Gelderland is nog een uitgebreid verslag te bekijken.

Hieronder nog een sfeerverslag van Losse Veter:
Sfeerverslag Zevenheuvelenloop from Losse Veter on Vimeo.

De toekomst van de marathon

Vandaag in de Volkskrant een artikel over de marathon. Zes stellingen worden voorgelegd aan drie managers van marathon toppers zoals bijvoorbeeld Geoffrey Mutai en Gebrselassie. Alle drie nederlanders: Jos Hermens, Gerard van de Veen en Michel Boeting.

Essentie van de reacties op de stellingen?

• In Kenia is er een loopcultuur en het lopen is een 'way out'. Wil je opvallen tussen zoveel 'geweld' dan moet je erg hard je best doen / goed zijn. 
• Zou het lopen in de Afrikaanse landen net zo benaderd worden als topsport in Europa of Amerika met begeleiding van fysio, trainers e.d. dan kan het snel nog beter gaan.
• Onder de twee uur? Waarschijnlijk nog niet de komende 10 jaar. 
• Als de emancipatie van de Keniaanse vrouwen verder doorzet zullen ook zij gaan domineren. 

 Voor de lezers met een login, het artikel is ook online te lezen.

Meijendelloop 2011: kleine aanpassing in de route

Hoewel ik er nu, met een stevige verkoudheid nog niet aan moet denken, is over twee weken weer de Meijendelloop. Ik lees net op de site dat ze de route iets gewijzigd hebben. Tussen 5 en 10 km is een lusje verlegd. Volgens de organisatie 'mooier en zwaarder'. Alsof 25 km door de duinen al niet pittig genoeg is?

KLIK op de KAART voor grote weergave

New York Marathon: Mutai wint opnieuw na Boston

Het StudioSport verslag van de Marathon van New York. 47.000 deelnemers. Ooit....