Posts tonen met het label duurloop. Alle posts tonen
Posts tonen met het label duurloop. Alle posts tonen

zondag 13 juli 2014

Vrijdagmiddag 5 september: Duurloop door geschiedenis.

De aanleiding

Poolse Para
embleem
Dit jaar is het zeventig jaar geleden dat in de omgeving van Oosterbeek/Arnhem hard werd gevochten door Britse en Poolse para's tegen Duitse troepen. Dit in het kader van operatie Market Garden, bij de meeste Nederlanders vooral bekend van de film "Een Brug te Ver".

Twee jaar geleden, toen ik actiever hardliep en blogde, heb ik een lange blog geschreven over een route van ruim 30 kilometer door dit gebied. Lees hem hier.

Het plan: 5 september lopen we deze route

Het plan is om met een aantal lopers, waaronder ondergetekende en Running Ronald, op vrijdagmiddag 5 september deze route samen te gaan lopen.

  • We starten rond een uur of twee;
  • We lopen een tempo van ongeveer 5:30 tot 6:00 minuten de kilometer;
  • Ik zal op sommige plaatsen vertellen over 70 jaar geleden. Ik moet nog kijken of het me lukt om wat afbeeldingen mee te nemen voor onderweg zodat jullie ook een idee krijgen hoe e.e.a. er 70 jaar geleden uitzag;
  • De route is meer dan 30 kilometer lang dus enige duurloop ervaring is wenselijk (understatement);
  • Mocht je (een deel) mee willen lopen dan kan dat ook;
  • Zorg voor je eigen drankje en gelletje want onderweg stoppen voor een terrasje voor koffie met gebak lijkt me minder praktisch.
  • Gegeven het tempo moeten we rond vijf uur weer op het startpunt terug kunnen zijn.
Verdere details over het hoe en wat zal ik delen met de deelnemers die zich via het formulier hieronder opgeven.

  • Er is wat mij betreft geen maximum aantal deelnemers;
  • Geef je uiterlijk het weekend ervoor op zodat ik voldoende tijd heb ieder een te informeren!

Loop je mee?

Britse Para embleem
Als het je leuk lijkt om mee te lopen, laat mij dat dan weten door je via onderstaande e-mailformulier op te geven. Het is een officieel aanmeldingsformulier voor een nieuwsbrief, dus je krijgt na aanmelding een e-mail op het opgegeven e-mailadres die je vraagt om je aanmelding te bevestigen. op deze manier weet ik zeker dat niet iemand anders een 'practical joke' met je uithaalt en je opgeeft voor de duurloop terwijl je al moet hijgen als je even naar de brievenbus op en neer moet...

Geef je op voor onze gezamenlijke duurloop

Ik 'leen' het e-mailformulier van Polen in Beeld waar ik ook bij betrokken ben dus schrik niet als je daarvan een vermelding tegenkomt in de aanmeldprocedure.

* indicates required

maandag 25 februari 2013

10.000 km met de Polar RS200sd

Vorige week een kort loopje, nog geen half uur. Niet te veel in verband met een meer dan stevige verkoudheid. Het soort loopjes waar je het als lopers onderling niet over hebt.
Nee, de verhalen gaan over lange duurlopen met vergezichten (al dan niet hallucineren van vermoedheid), pijn, uitdroging, onderkoeling...kortom de stoere verhalen.

En toen werd dat nietszeggende loopje opeens wel interessant. Wat blijkt nu? Ik heb nu precies, op de kilometer nauwkeurig 10.000 kilometer gelopen sinds ik het horloge in november 2007 heb gekocht. En niet 9998 of 10.001 of 10.002. Nee, exact 10.000 kilometer.

Toch wel een proeve van betrouwbaarheid. Van het klokje dan. Uiteraard is af en toe de batterij vervangen en één keer het bandje.

De 200sd zoals ik die heb is niet meer in de handel. In plaats daarvan is er de RS300sd. Mocht je nog een review zoeken van deze hartslagmeter dan denk ik dat deze ervaring wel volstaat.

Het toeval vastgelegd voor het nageslacht.
Total Distance tracked since 18.11.2007: 10.000KM!


zaterdag 25 augustus 2012

Hardlopen door de geschiedenis van de Slag om Arnhem

English post available on RunningDutch.

September staat voor de deur. Voor mij is dit de maand van alle activiteiten rond de Slag om Arnhem. Dit begint met de Airborne Wandeltocht op de eerste zaterdag van de maand.
Jammer genoeg mag je op die dag niet hardlopend deelnemen wat ook niet echt zou lukken met 30.000+ deelnemers op de route van 10, 15, 25 en 40 kilometer. Toch loop ik nog regelmatig hard in die omgeving waar ik oorspronkelijk vandaan kom.

Er is slechts 1 keer een sponsorloop georganiseerd om geld op te halen voor veteranen. Daarbij is meegelopen met lopers die in estafettevorm terugkwamen van de London Marathon. De laatste etappe was van Arnhem naar Oosterbeek onder de noemer Airborne Run. Ik heb het T-shirt nog steeds (zie foto) want dit was mijn eerste loopje en de start van mijn 'loopcarriere'.

Nu heb ik op Runkeeper een route aangemaakt onder de naam 'Battlefield Run: Oosterbeek / Arnhem 1944'. Ook heb ik dezelfde route beschikbaar via MapMyRun (daar kan je ook gelijk een gedetailleerde routebeschrijving uitdraaien). Het is een route geworden van ruim 30 kilometer dus een perfecte duurloop in voorbereiding van een najaarsmarathon. De route gaat overwegend over fietspaden of rustige wegen. Slechts een paar stukken zijn onverhard. Wel zit er hier en daar behoorlijk wat hoogte verschil in dus verkijk je daar niet op!

Dus voor iedereen die een keer in een andere omgeving wil trainen kan deze route als inspiratie dienen. Ik begrijp dat gelijk een 30+ misschien voor een aantal mensen wat ambitieus is dus kan je natuurlijk afsteken. Hieronder zal ik de route beschrijven en plaatsen in de historische context. Ook zal ik aangeven waar je kan afsteken om de route in te korten. Veel loopplezier!


Find more Run in Arnhem, Netherlands
Heb je zin om een keer hier met mij deze route of een andere route te lopen? Laat het weten via een reactie en we spreken wat af!

Over de Slag om Arnhem

Hier heel kort de historische context. In een poging snel door te stoten naar Noord Duitsland aan het einde van de Tweede Wereld Oorlog werd operatie Market Garden opgezet. Over een route vanaf de Belgische
grens tot aan Arnhem werden parachutisten gedropt om de bruggen over de rivieren en kanalen in handen te krijgen.
De drop- en landingszones in het oorspronkelijke plan
(bron: pegasusarchives.org)

Zo ook bij Arnhem. De dropzone's lagen vrij ver van de brug ten westen van Oosterbeek.

Een deel van de Engelse luchtlandingstroepen slaagde erin de brug te bereiken. Het overgrote deel werd tegen gehouden door onverwacht sterke tegenstand van rond Arnhem gelegerde SS-troepen. Een groot deel van de gevechten heeft zich dan ook in Oosterbeek voltrokken.

Ook Driel werd strijdtoneel toen daar uiteindelijk de Poolse troepen landen die in Engeland vertraagd waren door de mist en ze niet meer konden landen op de oorspronkelijk geplande dropzones.
De routes naar de brug, Leopard, Tiger en Lion
Mijn looproute voert je langs dropzone, het Airborne Museum, door Oosterbeek en langs de route naar de brug in Arnhem. Ook kom je uiteindelijk op de oorlogsbegraafplaats.

Wil je vooraf meer leren over de slag dan kan je natuurlijk terecht op Wikipedia, de uitgebreide site MarketGarden.com of voor het lopen het Airborne Museum bezoeken. Op die manier geef je het lopen in deze zeer mooie omgeving (ik ben niet objectief maar het is echt mooi;p) een extra dimensie.

 

De route

Ik heb gekozen voor een start bij Hotel West End langs de Amsterdamse weg. Deze weg was de route naar Arnhem vanaf de landingsterreinen op de Ginkelse Heide. Deze noordelijke route heette de Leopard Route. Bij het hotel is een parkeerplaats. Mocht daar geen plaats zijn rijdt dan even door het sportpark Papendal op daar zijn ook nog parkeerterreinen. 

Je start langs de Amsterdamse weg in westelijke richting. Blijf op het fietspad aan de zuidkant van de weg (linkerkant). 
Na 1 kilometer sla je linksaf de Wolfhezerweg op. Het duurt niet lang of je ziet een eerste 'monument' in de vorm van een gigantische afbeelding van een 'Glider', de grote zweefvliegtuigen die gebruikt werden om zwaarder materieel in te vliegen en die hier links van de weg zijn geland. 
Vervolg de weg totdat je bij het spoor komt. Sla direct over het spoor rechtsaf en volg het fietspad langs het spoor.

Zodra links van de weg (iets meer dan een kilometer nadat je het fietspad bent opgegaan) het bos plaats maakt voor open velden kan je oversteken en het pad in lopen dat op de grens van bos en veld naar het zuiden loopt.

Het pad maakt een knik naar rechts. Je loopt nu over de landingsterrein waar ook Gliders zijn geland. Vergelijk de uitsnede van de route met satelietafbeelding maar eens met de archieffoto.
Route uitsnede

Archieffoto
Volg het pad. Het maakt weer een knik, nu naar links en dan volgt een haakse bocht naar rechts. Even later kan je linksaf, tussen de golfbanen door naar een sportpark. Je loopt hier langsop. Bij het clubhuis van de golfbaan linksaf tussen het sportveld en de parkeerplaats en rechtdoor de Ginkelseweg in. Je hebt nu ~ 7Km erop zitten.

Je hebt nu meerdere langsdingsterreinen gezien. Vanaf deze omgeving vertrok het 2nd battalion naar de brug via de zuidelijke 'Lion' route. Deze wordt nu voor een deel gevolgd (voor zover de veranderde situatie dit toe laat).

Loop de Ginkelseweg uit totdat je op de Bennekomseweg uitkomt.

Neem het fietspad rechtsaf en loop dit uit tot de grote weg (Utrechtseweg). Steek over en ga op het fietspad linksaf richting de brug van de snelweg.

Alternatief is om even rechtsaf )nog geen 100 meter' de Bennekomse weg op te lopen totdat je na enkele tientallen meters links het Airborne Monument ziet van Heelsum. Vervolg daarna je route via de Utrechtseweg.

Zodra je onder de brug door bent neem je de eerste afslag rechtsaf (Doorwertsestraat). Op de T-splisting sla je linksaf (nog steeds Doorwertsestraat). Na ~100 meter sla je rechtsaf (Roggekamp) voor de eerste echt klim en afdaling in de route. Na het tunneltje onder de weg door sla je linksaf en dan is het lange tijd 'immer gerade aus'.

Je loopt achtereenvolgens over de Roggekamp, steek de kruising over en volg de W.A. Scholtenlaan door bos, langs een sportpark en door Doorwerth. Net buiten Doorwerth gaat deze weg over gaat in de Oude Oosterbeekseweg (hier is de weg even opgedeeld in twee smalle rijstoken met een groenstrook in het midden).


Ook deze blijf je volgen voor een lekkere afdaling. Bij de voorrangsweg houd je rechtsaan. Dit is nog steeds de  Oude Oosterbeekseweg. Rechts krijg je een zijweg en een restaurant (de Valkenier) en voor je doemt een volgende klim op. Zet je schrap want je mag inderdaad rechtdoor. Na een bocht naar links kom je op een kruising en sla je rechtsaf het fietspad op.

Na enkele tientallen meters ga je rechtsaf het terrein van de Westerbouwing op. Loop door tot aan het restaurant zodat je van het uitzicht kan genieten. Het uitzicht is niet alleen mooi. In september '44 was dit terrein na een paar dagen veroverd door de Duitsers die daarmee de Rijn overzagen en voorkwamen dat de Polen, die bij Driel aan de overkant waren geland de Rijn konden oversteken via het Drielseveer dat je aan de voet van de heuvel kan zien.

Je gaat weer terug naar de weg en slaat rechtsaf om de heuvel af te lopen naar de kruising. Steek over en ga rechtdoor. Na 50 meter sla je linksaf het pad in met links de weiden en rechts bouwland. Na opnieuw zo'n 50 meter krijg je bos aan je linkerhand. Hier zijn in het bos nog de schuttersputten te herkennen die de Engelse soldaten hier groeven om stand te houden tegen de Duitsers. Volg het pad zodat je het bouwland rechts houd en buig rechtsaf zodra dit kan. Volgt dit pad totdat je op asfalt komt. Ga hier linksaf over de Hemelseberg. Aan het eind op de T-splitsing linksaf verder omhoog de Hoofdlaan op.

Loop deze uit tot de grote weg (Utrechtseweg) en dan rechtsaf. Even later krijg je rechts het Airborne Museum. Tijdens de oorlog was dit het hoofdkwartier van de luchtlandingstroepen. Loop om het Museum heen en terug naar de weg. Deze weg was de middelste route naar de brug genaamd 'Tiger'.

Tegenover het museum zie je 'de Naald' het Airborne Monument waarvoor in september 1945, een jaar na de slag al de eerste steen werd gelegd in de aanwezigheid van veel Airborne Soldaten die in Oosterbeek waren voor een analyse en het opnemen van de film Theirs Is The Glory. Een film over de slag gefilmd met soldaten en burgers die het zelf mee hebben gemaakt en gefilm in de ruines van Oosterbeek.

Vervolg de Utrechtsweg tot aan een kruising met stoplichten. Van deze kruising is een schilderij gemaakt met de situatie in 1944. Het huis links op het schilderij is tot de dag van vandaag terug te herkennen. in de tuin van het huis op de andere hoek (net niet zichtbaar op het schilderij) genaamd Quatre Bras staat een monumentje voor de troepen die deze regio van de zo geheten perimeter verdedigde, de 21ste Onafhankelijke Parachutisten Compagnie.
Je bent hier op ruim 15kilometer. Is dit genoeg? Dan ga je hier richting het noorden de Stationsweg op, dan ben je na ongeveer 3 kilometer weer terug bij het startpunt.

Het huis rechts is vervangen door het huidige restaurant Schoonoord. De pelgrimsplek waar alle veteranen, of inmiddels hun kinderen en kleinkinderen hun biertje halen in september. Sla hier rechtsaf en na 100 meter linksaf de Paasberg op. Tijdens de gevechten was dit de grens van de Perimeter. Rechts Engels, links Duits. In de tuin van nummer 17 staat opnieuw een klein monumentje in de vorm van een herinneringsvaas. In een kleine kelder zaten tijdens de gevechten 13 burgers (onder wie kinderen) terwijl boven hun hoofd de Engelsen vochten.

Loop de Paasberg uit rechtdoor de Jagerskamp op de heuvel af. Loop onderaan de bult min of meer rechtdoor via de Weverstraat verder de heuvel af. Sla dan op de kruising linksaf maar houd gelijk weer rechtsaan en vervolg je afdaling via de Weverstraat. Ook in dit gebied is hard gevochten zoals uit de foto blijkt.

Onderaan de Weverstraat zie je rechts de Oude Kerk met rechts daar van een huis dat in die tijd diende als veldhospitaal. De bewoonster Kate ter Horst kreeg de bijnaam 'Angel of Arnhem'. In de film een 'Brug te Ver' werd haar rol vertolkt door Liv Ullmann.

Wij slaan echter linksaf via de Lion Route verder naar Arnhem. We lopen nu min of meer rechtstreeks naar de brug door zo veel mogelijk langs de uiterwaarden onze weg te vervolgen. Onder de spoorbrug door waar de Benedendorpsweg over gaat in de Klingelbeekseweg. De spoorbrug rechts werd door de Duitsers opgeblazen. Na 1,5km gaat deze weg over in de Hulkesteinseweg. Sla aan het eind hiervan rechtsaf en houd even later rechts aan om verder te gaan via 'Onderlangs'. Vlak voor de nieuwe brug heb je de mogelijkheid om op de kade te komen. Je hebt nu 21km erop zitten. Loop via de kade naar de beroemde boogbrug.

Vlak voor de brug sla je linksaf naar de Berenkuil en 'verkeersplein' van fietspaden. Hier staat het Arnhemse Airborne monument. Dit is een van de pilaren van het Paleis van Justitie dat in de oorlog werd vernield. Je hebt nu ruim een halve marathon achter je gelaten.

Vanuit de Berenkuil loop je langs het park dat het centrum van de stad omsluit over de Velperbinnensingel en Jansbinnensingel naar het Willemsplein en het station van Arnhem. Daar vervolg je de route via de Utrechtsestraat.
Mogelijk dat je nog gebouwen herkent van de zwart wit foto hiernaast. Via deze route probeerden de troepen vnauit Oosterbeek door te breken naar de troepen die wel bij de brug waren gekomen.

Na een meter of 400 - 500 heb je aan de rechterkant het voormalige Sint Elizabethgasthuis, tijdens de slag zijn hier veel gewonden naar toegevoerd waar ze verplaagd werden door Engelse en Nederlandse artsen en verplegend personeel. Hoewel het gebouw nu woningen bevat, is het aan de buitenkant nauwelijks veranderd.

Direct na het 'ziekenhuis'sla je rechtsaf de wijk Lombok in. Deze straat heet de Zwarteweg. Op nummer 14 heeft de Britse generaal Urquhart zich enige tijd verborgen gehouden toen hij in een poging in contact te komen met de troepen in Arnhem zich moest verbergen voor de Duitsers. In de film "Een brug te ver" is dit zien waar Sean Connery als Urquhart vanuit het huis een Duitser neerschiet (gefilmd in Deventer).

Loop de straat uit tot een het spoor en sla linksaf langs het spoor, rechtsaf de brug over en gelijk over de brug weer links.
Als de weg naar rechtsbuigt, van het spoor af, kan je linksaf de Diependaalsweg in. Deze loop je af totdat je onderaan de helling linksaf onder het spoor door kan. Ga daarna gelijk weer rechts de bult op langs het spoor.
Bovenaan deze pittige klim ga je de brug weer over, over het spoor en direct linksaf over het zandpad langs het spoor. Zodra je hier op een verharde weg uitkomt zie je gelijk links de Airborne Begraafplaats. Daarliggen de Britse en Poolse militairen (voor meer over de Poolse bijdrage verwijs ik graag naar Polen in Beeld). begraven die tijdens de slag sneuvelde. Daarnaast liggen er nog militairen die sneuvelde in april 1945 bij de definitieve bevrijding.
Je vervolgt de route langs het spoor.
Bij een brug aan je linkerhand bij station Oosterbeek ga je rechtsaf de Dreijenseweg op. Ook hier is in september hard gevochten door troepen die via de noordelijke route probeerde Arnhem te bereiken maar hier moesten afbuigen naar Oosterbeek om zich daar te voegen bij de andere para's.

Loop de Dreijenseweg af tot vlak voor de grote kruising met verkeerslichten, een pizzarestaurant en benzinestation. Ga de weg in links naast het pizzarestaurant, de sportlaan. Je loopt nu de terreinen op van de Johannahoeve. Hier landde op 19 september Gliders met Poolse troepen te midden van hevige gevechten tussen de Britten en Duitsers. Op de eerste kruising sla je rechtsaf de bult op. Bovenaan de bult loopt deze weg dood op de doorgaande weg. Sla hier linksaf het fietspad op en loop de laatste paar honderd meter terug naar je startpunt.

Hopelijk heb je 'genoten' van de loop, de omgeving en de bijzondere geschiedenis van dit gebied.

donderdag 19 januari 2012

Ultraloper: Pole to Pole voor Rode Kruis


De Australiër Pat Farmer is van de Noordpool naar de Zuidpool gerend. Minder dan een jaar, 80km per dag, 14 landen en 21.000.
Wat hij tegenkwma is wel iets anders dan het risico van een hondje in het park: sneeuwstormen, verdwalen in een woestijn in Peru, ijsberen, slangen, krokodillen, het verkeer en gewapende bendes en milities. 

Waarom: Om geld op te halen voor het Rode Kruis.


Vandaag kwam hij aan op de zuidpool. Meer kan je lezen op zijn site: poletopolerun.com De volkskrant bericht dat hij  op de zuidpool is maar op zijn site staat dat hij 'bijna op de Pool' Hoe dan ook het is een unieke prestatie!

zaterdag 31 december 2011

Verslavend boek: Born to Run

Terwijl ik afgelopen week een tandje terug heb gedaan qua werk, heb ik een tandje extra gedaan qua lopen. Niet alleen door extra trainingskilometers; maar ook door lekker weg te duiken in dit boek: "Born to Run" van Christopher McDougall. Het boek is ook verkrijgbaar in het Nederlands onder de titel "Geboren Renner".
Waarom dit een verslavend boek is? Het is super leesbaar geschreven (ik weet niet hoe de vertaling is, ik heb het origineel gelezen), bevat leuke weetje over hardlopen en ultra running maar is tegelijkertijd ook een 'spannend verhaal'. En, dat is natuurlijk ook belangrijk, en het werkte bij mij stimulerend om (iets verder) te gaan lopen. Het las zo lekker weg dat ik me bijna afvroeg of het niet volledig aan de fantasie van de schrijver is ontsproten.

Waar gaat het over?
De schrijver gaat  op zoek naar de Tarahumara. Een indianen stam in de Sierra Madre. Hij wil van hen leren hoe zij zo lang kunnen hardlopen zonder blessures. Bij zijn zoektocht maakt hij kennis met een Amerikaan die in de lokale gemeenschap leeft en zelf ook als de Tarahumara loopt. Deze neemt het initiatief om een race te organiseren over 50 kilometer om de Tarahumara het te laten op nemen tegen de top van de ultra runners uit de VS. Uiteindelijk wordt deze race inderdaad gehouden met als belangrijkste Amerikaanse deelnemer: Scott Jurek. Een zeer succesvolle ultra runner. Toch verliest hij op het nippertje van Arnulfo Quimare. OK dat is het verhaal.

Er omheen wordt je als lezer getrakteerd op inzichten waarom de mens een loper is. Waarom we rechtop zijn gaan lopen (om beter adem te kunnen halen tijdens het lopen). Waarom we renners zijn en geen wandelaars (elastische pezen voor schokdemping en energiebehoud) en hoe we dit gebruiken in de jacht (door het wild uit te putten) en waarom de moderne mens de Neanderthalers heeft kunnen verdringen met deze jachttechnieken. En ook niet onbelangrijk: Waarom hardloopschoenen misschien weleens niet zo goed kunnen zijn voor je voeten als je wel zou denken!
Verder worden de verschillende deelnemers aan de race geintroduceerd met enkele korte verslage van door hen gelopen wedstrijden die varieren van 100 mijl (!) in Death Vally (Scott Jurek in iets meer dan 24 uur) of de Leadville Trail, een 100 mijl in de Rocky Mountains. Een event waaraan 2 keer door Taramuhara's is deelgenomen.
Wil je meer weten over de wetenschap van het lopen dan kan je via deze blogpost een TEDx filmpje bekijken van Christopher McDougall.

Scott Jurek & Arnulfo Quimare, foto Luis Escobar tijdens de race zoals beschreven in het boek (let op het schoeisel van Arnulfo).

zaterdag 12 november 2011

Meijendelloop 2011: kleine aanpassing in de route

Hoewel ik er nu, met een stevige verkoudheid nog niet aan moet denken, is over twee weken weer de Meijendelloop. Ik lees net op de site dat ze de route iets gewijzigd hebben. Tussen 5 en 10 km is een lusje verlegd. Volgens de organisatie 'mooier en zwaarder'. Alsof 25 km door de duinen al niet pittig genoeg is?

KLIK op de KAART voor grote weergave

vrijdag 3 juni 2011

UltraRunning in de Groene Amsterdammer


In de Groene Amsterdammer van 25 mei (nummer 21) een artikel over ultra running onder de titel 'Tussen marteling en euforie'.
Een aardig artikel dat diverse weetjes aanhaalt die een regelmatig lezer van deze blog al kent. Zo komt bijvoorbeeld Christoper McDougall aanbod waar ik een tijdje geleden al over schreef. Wil je het artikel lezen klik dan op onderstaande afbeelding voor een vergrote weergave.



dinsdag 12 april 2011

Christopher McDougall: Born to Run


TEDx is een initiatief die begaafde en enthousiaste sprekers bij elkaar brengt om in maximaal 17 minuten zijn verhaal neer te zetten. Op de site een grote verzameling inspirerende video's. Recent geplaatst deze van Christopher McDougall. Misschien ken je hem van het boek "Born to Run" over de Tarahumara indianen uit Mexico die zonder problemen ultramarathons lopen.

In zijn presentatie verklaart Christopher:
- waarom vrouwen op de lange afstand net zo goed zijn als mannen
- waarom ouderen nog net zo goed kunnen lopen als jongeren
- waarom compassie en competitie hand in hand kunnen gaan (Derarte Tulu die NYC marathon wint nadat ze Paula Radcliff heeft aangemoedigd door te lopen)
- waarom de Mexicaanse indianen geen kennis hebben van hart en vaatziekten of diabetes
- waarom barefoot runners minder klachten hebben dan zij op die lopen op hoogwaardige producten van jarenlang onderzoek; aka hardloopschoenen

en nog veel meer en dat met groot enthousiasme. Geniet!
Van de video maar vooral ook van het lopen;p
Geboeid geraakt bestel zijn boek via bijvoorbeeld cosmox
Ik ga in ieder geval even een half uurtje loslopen na de marathon van zondag...

woensdag 7 januari 2009

LSD: verslavend

Het nieuwe jaar is gek begonnen, erg druk op werk en prive waardoor het lopen er helaas bij inschiet en ik zelfs een aanbod heb afgeslagen voor een startnummer in Egmond. Hans wrdt verstandig.

Wel afgelopen zondag weer een eerste Long Slow Distance gedaan sinds de marathon in Amsterdam . Heerlijk, ik was bijna vergeten hoe lekker het is. Het ging zelfs zo lekker dat toen ik het windje meekreeg Slow beter vervangen kan worden door Speedy. Ik heb sowies moeite met het Slow deel van de LSD. Zelfs als ik heel erg mijn beste doe lukt het mijn niet om meer dan een halve minuut per kilometer langzamer te lopen dan mijn marathontempo en dat is eigenlijk dus te snel! Iemand nog tips om toch aan dat langzamere, gezapige, tempo te wennen?

Afijn, het ging dus best lekker, zo lekker dat het weer smaakt naar meer dus we zijn ook aan het kijken wat we in het voorjaar weer gaan doen qua loopjes (Alphen als LMD*, CPC als prestatieloop) en welke marathon (waarschijnlijk R'dam) we uitkiezen. Heb nog even gekeken naar een marathon in Polen (waar ik banden mee heb) maar de geschikte kandidaat (Krakow) is in het weekend voor de TCD, de beurs in mijn werkgebied waar ik dit jaar weer drie dagen zal staan dus dat is niet de handigste zet....Alle andere leuke marathon in Polen vallen in het najaar..dus wie weet wat we dan doen.


* LMD = Long Mediumspeed duration;-)

Die andere vorm van LSD......

zaterdag 29 november 2008

Meijendelloop: Wouw en Auw

Uw blogger is moe maar voldaan zoals dat heet. De Meijendelloop is wat mij betreft geslaagd en voor herhaling vatbaar. Ik hoop dat Duinwaterbedrijf Zuid Holland volgend jaar weer toestemming geeft. Een kort verslagje..? (voor sfeerfoto's ga naar de site)

Een wekker om half zeven op de zaterdagochtend is niet echt iets om mijn humeur goed op gang te krijgen maar voor een beetje hardlopen maak ik graag een uitzondering. Ik moet wel toegeven dat ik daar nog even anders over dacht toen ik nog in het donker over een donkere A4 naar de andere kant van Den Haag reed.
Bij Meijendel druppelden langzaam maar zeker de lopers de paardenstal binnen om daar een startnummer te krijgen en nog een beetje uit de kou te zijn. Kort tegen achten werden we opgeroepen naar de start te gaan. Niets fancy: Een spandoek van runnersworld en een luidspreker waarop nog even aandacht werd gevraagd voor de sponsors, een dankwoordje voor DZH en het aftellen was begonnen.
Na eerst een paar honderd meter opgelopen te hebben met een collega die zou gaan voor onder de 2:05 mijn eigen tempo opgezochten op het moment dat we het fietspad op draaide richting Wassenaarseslag. Mensen die bekend zijn in dit duingebied weten dat je op het pad geen vlakke meter tegenkomt en dat het daarom lastig een lekker tempo te vinden. Na een kilometer of twee aangehaakt achter een zwart oranje trainingsjack waarna even later nog een derde loper aanhaakte en ons groepie was gevormd. Geen flauw idee waar we liepen in het veld want ik had voor ons nog een paar groepies weg zien lopen.
Na wat geslinger over bospaden (zie route hieronder) met stijle klimmetjes en afdalingen weer terug richting Den Haag en nu over het schelpenpad langs het fietspad. Ook daarin zitten stevige pukkels.
Langzamerhand wordt duidelijk dat op zaterdagochtend het duingebied het domein is van meerdere hardlopers die niet aan de loop meedoen. Je kan je afvragen waarom DZH moeilijk zou doen over een georganiseerd loopje met iets minder dan 100 lopers.
Met wat uitstapjes links en rechts door de duinen kwamen zo halverwege langs een door de organisatie ingerichte drankpost waar de bemanning vooral uitblinkte door de zeer enthousiaste aanmoedigingen. Erg leuk! En door maar weer richting de watertoren.
Na de watertoren langs het TNO gebouw de over de Waalsdorpervlakte (nog nooit zoveel loopgroepen in 10 minuten tijd gezien) al slingerend terug richting Meijendel.
Na het 20km punt merkte ik dat ik na Amsterdam geen lange duurlopen meer had gedaan en met de beide andere heren hadden we continue rond de 13km/uur gelopen en dat is toch echt sneller dan mijn marathontempo en dan te bedenken dat ik gisteravond met had voorgenomen om het rustig aan te doen....Het kaarsje begon dus een beetje op te raken. Onze tempomaker in het groepje gaf ook aan iets gas terug te nemen dus nummer drie liep langzaam bij ons weg omdat hij het tempo wel wist vast te houden.
Restte ons nog slecht drie kilometer met nog twee uitdagingen: een erg enthousiaste hond en een laaghangende boom...Moet je voorstellen dat je na 23km hardlopen, bijna moet gaan stilstaan, bukken en door de knieën om onder een boom door te kruipen... Gelukkig was het daarna gelijk een paar meter naar beneden waardoor je nog relatief makkelijk op gang kwam en door dus maar weer.
Nog aangemoedigd door een trainende loopgroep de laatste kilometers er uitgeperst om op de eigen stopwatch met 1:56:25 onder het finishdoek door te snellen. (de organisatie had de klok te laat gestart waardoor die klok mij aftikte op een snellere tijd maar we zullen het niet mooier voorspiegelen dan het was). Ook daar stonden leden van de organisatie erg enthousiast te juichen. Los van dat enthousiasme verdient de organisatie sowieso een complimentje voor het organiseren van zo'n leuk evenement. TOP!

Nu nog de Wouw: Het is echt een leuk evenementje met een mooie veelzijdige route
De Auw: Het is meer een cross met dit parcours en daarmee best pittig (en een klein marktonderzoekje onder de andere deelnemers leert dat ik niet alleen zo daarover dacht.

Snel omkleden, koffie met appelgebak verorberd en weer naar huis en nog voor de klok 11 slaat ben je thuis en heb je nog het hele weekend voor je. Eigenlijk best ideaal zo'n loop zo dicht bij huis en zo vroeg....
Toch mezelf maar eens aan gaan wennen om 's ochtends te trainen?

Ik heb net de uitslag nog even geraadpleegd en Yours Truly heeft een top 10 notering behaald! Nu was het natuurlijk geen internationaal topveld maar toch wel grappig....

Yours truly in actie (die blauwe in het midden verstopt achter twee oranje windvangers):

Het parkours:

vrijdag 28 november 2008

Morgen vroeg op....

Normaal gesproken ben ik niet van de incourante afstanden omdat ik geen idee heb wat ik moet qua tempo e.d. maar morgen ga ik 25K lopen in een prestatieloop. De Meijendelloop: Met slechts 100 deelnemers door het mooie duingebeid tussen Scheveningen en Wassenaarseslag.
Start: 8:00 uur 's ochtend ! Dan is het nog donker...
Wordt dus vroeg opstaan en aangezien ik geen echt ochtendmens ben pak ik morgen gewoon als een duurlooptraining op tempo (ongeveer marathon tempo) en ga ik genieten van de dageraad...hopelijk klaart het vanacht een beetje op zodat het geen grijze dageraad wordt. Morgen meer....(als ik bijtijds wakker wordt....).

zaterdag 8 december 2007

Strandloper

Het is eb als ik over de duinen kom, beneden een leeg verlaten strand voor mij alleen.
Wind in de rug, golven links, duinen rechts, en de jagende wolken daar overheen.
De enige sporen in het harde vlakke zand zijn die ik achter laat.
Een spoor dat in regen en wind snel vergaat.
Opeens is daar die ander, een loper net als ik.
Hetzelfde rimte, dezelfde pas, alleen hij geeft geen kik.
Zijn silloute steekt af tegen de grauwe winterlucht.
Hij lijkt zweven als de meeuwen in hun vlucht.
We gaan exact gelijk op maar toch laat hij mij op het lege strand soms alleen.
En zijn er weer alleen de strandvogels om mij heen.
Ik loop door, mijn pas en adem in harmonie.
Dat is het moment dat ik hem op weer zie.
Ik ga de duinen in naar huis en laat hem achter op het strand,
mijn spiegelbeeld in het natte zand.....

vrijdag 14 september 2007

Een weekend van extremen en honderdtallen

Afgelopen weekend was een weekend van extremen op hardloopgebied. Asafa Powell verbeterde zijn wereldrecord op de kortste outdoor afstand, de 100 meter. De tijd om te verslaan is 9.74 seconden. Een vooraanstaand sportfysioloog van the English Institute of Sport heeft gezegd "There is no sign that the 100m world record is slowing up" op BBC sport. Hij verwacht ook dat Powell in staat is om het record te verlagen naar 9.7 dankzij zijn explosiviteit.

Het andere extreem op de hardloopschaal was de 100 kilometer run in Winschoten met de NK, EK en de WMA Championchips. Gewonnend door de Rus Oleg Kharitonov in 6 uur, 30 minuten en 22 seconden. Ga naar de site voor meer resultaten.



Op de schaal van professionaliteit naar ....laten we zeggen enthousiast amateurisme...
Ik heb meegedaan als lid van een estafetteteam voorm ijn werk die in Winschoten meeh hebben gedaan aan de 10 keer 10 kilometer. We hadden twee deelnemende teams en van te voren hadden we geprobeerd de lopers zo over de teams te verdelen dat we een onderlinge competitie konden houden. Dit is succesvol gebleken want op de finish was het verschil tussen de twee team net twee minuten! De foto is ondergetekende bij de start van mijn 10k als laatste loper van het team. Het leuke is als je laatste loper bent dat je iedereen die je inhaalt ook daadwerkelijk als team achter je eindigd en ik kan trots melden. Ik heb er aardig wat ingehaald maar ben zelf niet voorbij gelopen!

zondag 9 september 2007

Hardlopen in de Algarve, Portugal


De laatste twee weken was ik op vakantie in de Algarve in Portugal en natuurlijk zijn de loopspullen meegegaan. Aangezien we in Nederland natuurlijk maar schaars bedeeld zijn met heuvels (en onze hoogste 'berg' moeten we dan nog delen ook met Duitsland en Belgie;-p) en de hoogste klim in mijn omgeving een duin is vond ik het heuvelachtige terrein in de Algarve een heerlijke trainingsomgeving.
De locatie
We verbleven in een heel leuk hotel/guest house weg van de drukke kust:Monte da Bravura. Gelegen op een heuvel op een weg die verder alleen nog doorliep naar een stuwdam. Zes kilometer van Lagos, in de west Algarve. Ik heb geen aandelen maar toch even reklame aangezien het echt een heel goed hotel is met hele vriendelijke eigenaren en personeel.
Naasat hardlopen kan je in de Algarve natuurlijk wandelen, bakken op de meest mooie stranden, surfen op leuke golves etc, etc. Om de dag te besluiten in de leukste restaurantjes met het beste eten. Tip: vermijd de drukkere touristische restaurants en zoek eettentjes op in kleinere plaatsjes en van de grote weg af. Hoe meer locals er eten hoe beter...
De trainingen
Ik heb meerdere keren gelopen al was het iedere keer over (slechts) twee verschillende routes die je terug kan vinden op mapmyrun (zie hieronder). De ene route was van het hotel naar de stuwdam (2k enkele reis) en de andere route van het hotel heuvel af met dan een langdurige geleidelijke klim met een stevig klauterpartij aan het eind (7k enkele reis). Zeker deze laatste is een stevige omdat tussen de 6 en 7k stevig geklommen moet worden en ook de laatste kilometer op te terugweg de bult op naar het hotel een kuitenbijter is.
Met deze routes is het mogelijk om (door op het 5k punt om te keren) een leuke 10k te lopen met een stevige klim op het eind, een 14k met een stevige klim (de 10k gecombineerd met een retourtje op de 2k) of een 14k met twee stevige klims (7k retour). Tot slot was er nog mijn 18k training met beide klims door beide routes retour te lopen achter elkaar.
Op onderstaande kaartjes ontbreekt het hoogte verschil. Daarvoor moet je even doorklikken naar de mapmyrun site.
Tot slot
Zonder serieuze heuvels hier in mijn omgeving biedt de Algarve tijdens de vakantie een leuke trainingsomgeving met perfect weer (op warme dagen vroeg gaan lopen) op goede wegen met weinig verkeer.



Twee andere routes in de omgeving:

Luz en Lagos. Meer routes voor je vakantie? Zoek op de kaart door uit te zoomen, klik de 'find' button op de kaart en selecteer 'show public route on map'. Veel loopplezier tijdens je vakantie.

maandag 20 augustus 2007

Interval versus Duurloop

Ik gebruik het trainingsschema van my asics als richtlijn voor mijn voorbereiding op de volgende marathon. Op deze site staat de volgende quote:

"Het meest belangrijke onderdeel van marathon training is de 'long run' ofwel de
lange duurloop. Onderwerp van discussie, opschepperij, haat en liefde..... "

Ik ben er achter gekomen dat mijn haat meer te maken heeft met de intervaltrainingen. Afgelopen weekend op zaterdag een interval gedaan. na 2km warmlopen vier keer een kilometer op tempo met tussendoor een kilometer herstel (zie figuur).



Vandaag getraind met de loopgroep van mijn werk en de training was 8 keer 4 minuten met tussendoor 2 minuten rust/herstel (zie figuur). Natuurlijk als strever geprobeerd om de laatste twee intervallen nog iets te versnellen in de hoop de laatste vol te lopen tot de 1000m (dus 15km/u). Helaas kwam ik toch nog 40 meter te kort:.-(



Waarom meer haat ten aanzien van interval dan ten aanzien van de duurloop? In de duurloop merk je iedere keer progressie. Iedere keer kom je weer een paar kilometer verder voordat de man met de hamer komt. Het is een kwestie van volhouden, niet te snel beginnen, verstand op oneindig en gaan. Nee dan de intervals: Het kost moeite, pijn en je ziet zo weinig progressie. Iedere stap die je zet kost moeite. Toegegeven. Als de progressie er is dan is het vaak met een sprong. Zoals dit voorjaar met de winst op de halve marathon tijdens de CPC. Bijna vijf minuten van mijn PR met ook PR's op de tussentijden van de 5, 10 en 15km. Volhouden dus maar ik kijk nu al weer uit naar mijn duurloop dit weekend! Nu hopen dat het weer mee werkt zoals afgelopen weekenden.

zondag 12 augustus 2007

Cardiac Creep op een lage duurloop

Afgelopen zaterdag heb ik een lange duurloop gedaan waarbij mooi het fenomeen 'cardiac creep' of 'cardiac drift' zichtbaar werd.

Eerst maar even uitleggen wat cardiac creep is, voor diegene die het niet kennen. Ik realiseer me gelijk dat ik niet zou weten hoe het in het nederlands heet. Reacties met de nederlandse naam van dit fenomeen zijn dus welkom.
Goed wat is het: Cardiac Creep is het fenomeen dat bij langer durende gelijk blijvende inspanning de hartslag langzaam toeneemt. De oorzaak is een soort van samenloop van omstandigheden: Ten eerst neemt de hartslag toe om de spieren van voldoende zuurtsof te voorzien maar dat is de normale toemane van de hartslag: hoe groter de inspanning hoe sneller je hartslag. Dan na korte tijd begint de warmte-ontwikkeling in je lichaam waardoor je bloedsomloop niet alleen naar de spieren gaat maar ook de huid beter gaat doorbloeden. Dit natuurlijk om via het verdampende zweet je warmte kwijt te raken. Vervolgens wordt door het vochtverlies je bloed dikker waardoor je meer moeite moet doen om dezelfde hoeveelheid zuurstoftransport op gang te houden. Als je meer wil lezen kan dat hier en hier in het engels en hier nog in het nederlands.

Nu dus de ervaring van zaterdag. In voorbereiding op Amsterdam dit najaar heb ik lange duurloop gedaan. 30 km was het voornemen en die heb ik vlekkeloos vol gelopen. Daarna na een korte drink- en eetpauze de laatste drie km gelopen naar huis waarbij ik de laatste twee km nog wat heb versneld (zie onderstaand figuur).


Door de meetpunten heb ik Excel een trendlijn laten trekken en je ziet duidelijk waar mijn snelheid (rood) nagenoeg geen verloop heeft (licht versnellend) stijgt mijn hartslag (blauw)aanzienlijk. Absoluut gezien valt het nog wel mee (van 150 naar 165).
Nu zou je kunnen beweren dat het plaatje wat vertekend door de startronde met lage hartslag en de laatste twee snelle kilometer maar als ik die data verwijder uit het plaatje blijft de trend bestaan.

Misschien dat meer drinken (zaterdag verhoudingsgewijs vrij weinig gedronken terwijl het wel redelijk aan de temperatuur was) het effect minder sterk was opgetreden maar ik vind het los daarvan een goede illustratie van het effect. Bovendien moet ik me realiseren dat na zo'n afstand mijn marge tot mijn HRmax kleiner wordt en ik dus minder capaciteit overhoud voor een versnelling/eindsprint.

Stel nu dat ik deze stijgende lijn extrapoleer naar een marathon dan zou mijn cardiac creep daar ongeveer 20 bpm zijn bovenop mijn start bpm. Ik denk niet dat het melemaal opgaat maar ik heb nu een aardige indruk wat mijn maximale hartslag in de eerste kilometers van de marathon mag zijn zodat ik aan het eind nog marge overheb.

donderdag 14 juni 2007

Hardlopen in Polen

Afgelopen week was ik voor een weekje in Polen en natuurlijk gaan dan de loopschoenen mee. Het is daar namelijk heel goed hardlopen alleen moet je soms wel even goed zoeken waar je het beste kan lopen.
Wat met name leuk is (voor iemand die niet uit limburg komt;-) ) is het hoogteverschil dat je daar in de loopjes kan aanbrengen. Zo heb ik twee duurlopen gedaan in de omgeving van Kielce. De eerste moest ik echter een stuk over een drukke doorgaande weg waar je eigenlijk kon kiezen tussen de rijbaan (niet echt veilig) of de berm (ook niet echt jofel aangezien die door de regen blubberig was). Geen mooie fiets- of wandelpaden. De tweede loop ben ik net als de eerste gestart over paden door de velden (echt ideaal om te lopen) maar heb ik een andere lus terug naar huis genomen. Minder druk, meer trottoirs maar toch ook nig hier en daar stukjes waar de rijbaan de beste optie was om te lopen.
Tot slot heb ik aan het eind van de week nog een korte loop gedaan in de parken en het centrum van Warschau. Ook in de stad was er opmerkelijk hoogste verschil wat met name overwonnen wrde door een stevige beklimming via een trap vanuit het park naar de grote weg die daar met een brug de Wisla over gaat. Via de Nowy Swiat (een straat met veel cafe's en restaurants) wat op zich aan het begin van de vrijdag avond ook niet on aardig is tussen het uitgaans publiek. Nu ben je als hardloper in Polen sowieso iets minder gangbaar dan in Nederland maar op zo'n moment kan je echt wel het label 'Exclusief' opplakken.

dinsdag 5 juni 2007

De eerste marathon

Op een blog kwam ik een verslag tegen van een 'eerste keer'....een marathon wel te verstaan. Het verslag is opgebouwd uit de bekende bouwstenen:
  • proberen andere lopers bij te houden in plaats van het eigen tempo te lopen
  • het meerdere keren kapot zitten
  • de opluchting bij de finish
  • en vooral......het gevoel na afloop: de trots, de pijn die vergeten is en...
  • kort daarna: de gedachte aan de volgende keer.
De blog is helaas niet meer toegankelijk. Maar dit is een leuk voorbeeld dat bij de meest lopers wel hetzelfde gebeurt. Ondanks dat je tig keer stuk gaat tijdens je eerste marathon voel je na de finish je fantastisch en zodra de spierpijn over is en je begint weer voorzichtig te lopen dan bij iedere stap extra die je doet komen de plannen voor de volgende race, de volgende marathon. Voor je het weet heb je er 10 of meer gelopen.

dinsdag 8 mei 2007

Lopen in de regen

Maandagavond: voor het eerst sinds weet ik hoeveel weken moet het natuurlijk op het moment dat ik ga lopen echt met bakken uit de hemel vallen. Maandagavond is namelijk tijd voor de loopgroep van mijn werk. Ikzelf kleed me meestal om bij mijn werken loop dan naar de sportschool waar we starten. Ik was op die paar honderd meter al Z#%*nat en dan te bedenken dat ik net een post had voorbereid over het lopen bij hitte;-)
Aangekomen bij de sportschool was er van het groepje maar een loper over gebleven en de trainer liep ook niet echt over van enthousiasme. Toch maar vertrokken voor een duurloopje en het was heerlijk. Natuurlijk is de regen niet fijn maar als je eenmaal loopt en nat bent dan maakt dat eigenlijk niet uit. Wat overblijft is de frisse natuur en het mediterende effect van de klaterende regen....
...en de constatering dat het ook in de randstad mogelijk is om landelijk te lopen. Voor liefhebbers zie de route met de start bij afslag Delft Noord.

zondag 11 maart 2007

Soms zit het tegen, soms zit het mee....


....dat is het gevoel dat bij mij achterblijft. Zoals je kan nalezen was de duurloop vorige week geen succes. Maandag was ik al iets optimistischer na een lekkere intervaltraining en nu......

Gisteren opnieuw een duurloop gedaan: 35 kilometer met gemiddeld 4:40 per kilometer! Ik ben klaar voor Rotterdam!! Wel een maand te vroeg en dat is op zich jammer want nu moet ik dit niveau natuurlijk vast zien te houden. Ik heb me in ieder geval ingeschreven. Rotterdam: Here I come!!
Even relativerend: Ik lees op de site van de Rotterdam Marathon dat ze een aantal toppers hebben aangetrokken met een PR in de 2:06 of kort daarachter. Het zou gaaf zijn als Rotterdam weer de stad wordt van het wereldrecord. Tja en tegen de tijd dat deze heren finischen moet ik nog een anderhalf uur (uitgaande van mijn huidige PR).