Heerlijk hardlopen in Oosterbeek en omgeving

Gisteren aan het einde van de middag heb ik een groot deel van de eerder door mij beschreven route rond Oosterbeek gelopen. Het was fantastisch mooi weer en een feest om in deze groene omgeving te lopen. Enkele foto's die ik onderweg heb gemaakt kan je terugvinden op Facebook!

Hardlopen door de geschiedenis van de Slag om Arnhem

English post available on RunningDutch.

September staat voor de deur. Voor mij is dit de maand van alle activiteiten rond de Slag om Arnhem. Dit begint met de Airborne Wandeltocht op de eerste zaterdag van de maand.
Jammer genoeg mag je op die dag niet hardlopend deelnemen wat ook niet echt zou lukken met 30.000+ deelnemers op de route van 10, 15, 25 en 40 kilometer. Toch loop ik nog regelmatig hard in die omgeving waar ik oorspronkelijk vandaan kom.

Er is slechts 1 keer een sponsorloop georganiseerd om geld op te halen voor veteranen. Daarbij is meegelopen met lopers die in estafettevorm terugkwamen van de London Marathon. De laatste etappe was van Arnhem naar Oosterbeek onder de noemer Airborne Run. Ik heb het T-shirt nog steeds (zie foto) want dit was mijn eerste loopje en de start van mijn 'loopcarriere'.

Nu heb ik op Runkeeper een route aangemaakt onder de naam 'Battlefield Run: Oosterbeek / Arnhem 1944'. Ook heb ik dezelfde route beschikbaar via MapMyRun (daar kan je ook gelijk een gedetailleerde routebeschrijving uitdraaien). Het is een route geworden van ruim 30 kilometer dus een perfecte duurloop in voorbereiding van een najaarsmarathon. De route gaat overwegend over fietspaden of rustige wegen. Slechts een paar stukken zijn onverhard. Wel zit er hier en daar behoorlijk wat hoogte verschil in dus verkijk je daar niet op!

Dus voor iedereen die een keer in een andere omgeving wil trainen kan deze route als inspiratie dienen. Ik begrijp dat gelijk een 30+ misschien voor een aantal mensen wat ambitieus is dus kan je natuurlijk afsteken. Hieronder zal ik de route beschrijven en plaatsen in de historische context. Ook zal ik aangeven waar je kan afsteken om de route in te korten. Veel loopplezier!

Find more Run in Arnhem, Netherlands
Heb je zin om een keer hier met mij deze route of een andere route te lopen? Laat het weten via een reactie en we spreken wat af!

Over de Slag om Arnhem

Hier heel kort de historische context. In een poging snel door te stoten naar Noord Duitsland aan het einde van de Tweede Wereld Oorlog werd operatie Market Garden opgezet. Over een route vanaf de Belgische
grens tot aan Arnhem werden parachutisten gedropt om de bruggen over de rivieren en kanalen in handen te krijgen.

De drop- en landingszones in het oorspronkelijke plan
(bron: pegasusarchives.org)

Zo ook bij Arnhem. De dropzone's lagen vrij ver van de brug ten westen van Oosterbeek.

Een deel van de Engelse luchtlandingstroepen slaagde erin de brug te bereiken. Het overgrote deel werd tegen gehouden door onverwacht sterke tegenstand van rond Arnhem gelegerde SS-troepen. Een groot deel van de gevechten heeft zich dan ook in Oosterbeek voltrokken.

Ook Driel werd strijdtoneel toen daar uiteindelijk de Poolse troepen landen die in Engeland vertraagd waren door de mist en ze niet meer konden landen op de oorspronkelijk geplande dropzones.

De routes naar de brug, Leopard, Tiger en Lion

Mijn looproute voert je langs dropzone, het Airborne Museum, door Oosterbeek en langs de route naar de brug in Arnhem. Ook kom je uiteindelijk op de oorlogsbegraafplaats.

Wil je vooraf meer leren over de slag dan kan je natuurlijk terecht op Wikipedia, de uitgebreide site MarketGarden.com of voor het lopen het Airborne Museum bezoeken. Op die manier geef je het lopen in deze zeer mooie omgeving (ik ben niet objectief maar het is echt mooi;p) een extra dimensie.

 

De route

Ik heb gekozen voor een start bij Hotel West End langs de Amsterdamse weg. Deze weg was de route naar Arnhem vanaf de landingsterreinen op de Ginkelse Heide. Deze noordelijke route heette de Leopard Route. Bij het hotel is een parkeerplaats. Mocht daar geen plaats zijn rijdt dan even door het sportpark Papendal op daar zijn ook nog parkeerterreinen. 

Je start langs de Amsterdamse weg in westelijke richting. Blijf op het fietspad aan de zuidkant van de weg (linkerkant). 

Na 1 kilometer sla je linksaf de Wolfhezerweg op. Het duurt niet lang of je ziet een eerste 'monument' in de vorm van een gigantische afbeelding van een 'Glider', de grote zweefvliegtuigen die gebruikt werden om zwaarder materieel in te vliegen en die hier links van de weg zijn geland. 

Vervolg de weg totdat je bij het spoor komt. Sla direct over het spoor rechtsaf en volg het fietspad langs het spoor.

Zodra links van de weg (iets meer dan een kilometer nadat je het fietspad bent opgegaan) het bos plaats maakt voor open velden kan je oversteken en het pad in lopen dat op de grens van bos en veld naar het zuiden loopt.

Het pad maakt een knik naar rechts. Je loopt nu over de landingsterrein waar ook Gliders zijn geland. Vergelijk de uitsnede van de route met satelietafbeelding maar eens met de archieffoto.

Route uitsnede

Archieffoto

Volg het pad. Het maakt weer een knik, nu naar links en dan volgt een haakse bocht naar rechts. Even later kan je linksaf, tussen de golfbanen door naar een sportpark. Je loopt hier langsop. Bij het clubhuis van de golfbaan linksaf tussen het sportveld en de parkeerplaats en rechtdoor de Ginkelseweg in. Je hebt nu ~ 7Km erop zitten.

Je hebt nu meerdere langsdingsterreinen gezien. Vanaf deze omgeving vertrok het 2nd battalion naar de brug via de zuidelijke 'Lion' route. Deze wordt nu voor een deel gevolgd (voor zover de veranderde situatie dit toe laat).

Loop de Ginkelseweg uit totdat je op de Bennekomseweg uitkomt.

Neem het fietspad rechtsaf en loop dit uit tot de grote weg (Utrechtseweg). Steek over en ga op het fietspad linksaf richting de brug van de snelweg.

Alternatief is om even rechtsaf )nog geen 100 meter' de Bennekomse weg op te lopen totdat je na enkele tientallen meters links het Airborne Monument ziet van Heelsum. Vervolg daarna je route via de Utrechtseweg.

Zodra je onder de brug door bent neem je de eerste afslag rechtsaf (Doorwertsestraat). Op de T-splisting sla je linksaf (nog steeds Doorwertsestraat). Na ~100 meter sla je rechtsaf (Roggekamp) voor de eerste echt klim en afdaling in de route. Na het tunneltje onder de weg door sla je linksaf en dan is het lange tijd 'immer gerade aus'.

Je loopt achtereenvolgens over de Roggekamp, steek de kruising over en volg de W.A. Scholtenlaan door bos, langs een sportpark en door Doorwerth. Net buiten Doorwerth gaat deze weg over gaat in de Oude Oosterbeekseweg (hier is de weg even opgedeeld in twee smalle rijstoken met een groenstrook in het midden).


Ook deze blijf je volgen voor een lekkere afdaling. Bij de voorrangsweg houd je rechtsaan. Dit is nog steeds de  Oude Oosterbeekseweg. Rechts krijg je een zijweg en een restaurant (de Valkenier) en voor je doemt een volgende klim op. Zet je schrap want je mag inderdaad rechtdoor. Na een bocht naar links kom je op een kruising en sla je rechtsaf het fietspad op.

Na enkele tientallen meters ga je rechtsaf het terrein van de Westerbouwing op. Loop door tot aan het restaurant zodat je van het uitzicht kan genieten. Het uitzicht is niet alleen mooi. In september '44 was dit terrein na een paar dagen veroverd door de Duitsers die daarmee de Rijn overzagen en voorkwamen dat de Polen, die bij Driel aan de overkant waren geland de Rijn konden oversteken via het Drielseveer dat je aan de voet van de heuvel kan zien.

Je gaat weer terug naar de weg en slaat rechtsaf om de heuvel af te lopen naar de kruising. Steek over en ga rechtdoor. Na 50 meter sla je linksaf het pad in met links de weiden en rechts bouwland. Na opnieuw zo'n 50 meter krijg je bos aan je linkerhand. Hier zijn in het bos nog de schuttersputten te herkennen die de Engelse soldaten hier groeven om stand te houden tegen de Duitsers. Volg het pad zodat je het bouwland rechts houd en buig rechtsaf zodra dit kan. Volgt dit pad totdat je op asfalt komt. Ga hier linksaf over de Hemelseberg. Aan het eind op de T-splitsing linksaf verder omhoog de Hoofdlaan op.

Loop deze uit tot de grote weg (Utrechtseweg) en dan rechtsaf. Even later krijg je rechts het Airborne Museum. Tijdens de oorlog was dit het hoofdkwartier van de luchtlandingstroepen. Loop om het Museum heen en terug naar de weg. Deze weg was de middelste route naar de brug genaamd 'Tiger'.

Tegenover het museum zie je 'de Naald' het Airborne Monument waarvoor in september 1945, een jaar na de slag al de eerste steen werd gelegd in de aanwezigheid van veel Airborne Soldaten die in Oosterbeek waren voor een analyse en het opnemen van de film Theirs Is The Glory. Een film over de slag gefilmd met soldaten en burgers die het zelf mee hebben gemaakt en gefilm in de ruines van Oosterbeek.

Vervolg de Utrechtsweg tot aan een kruising met stoplichten. Van deze kruising is een schilderij gemaakt met de situatie in 1944. Het huis links op het schilderij is tot de dag van vandaag terug te herkennen. in de tuin van het huis op de andere hoek (net niet zichtbaar op het schilderij) genaamd Quatre Bras staat een monumentje voor de troepen die deze regio van de zo geheten perimeter verdedigde, de 21ste Onafhankelijke Parachutisten Compagnie.
Je bent hier op ruim 15kilometer. Is dit genoeg? Dan ga je hier richting het noorden de Stationsweg op, dan ben je na ongeveer 3 kilometer weer terug bij het startpunt.

Het huis rechts is vervangen door het huidige restaurant Schoonoord. De pelgrimsplek waar alle veteranen, of inmiddels hun kinderen en kleinkinderen hun biertje halen in september. Sla hier rechtsaf en na 100 meter linksaf de Paasberg op. Tijdens de gevechten was dit de grens van de Perimeter. Rechts Engels, links Duits. In de tuin van nummer 17 staat opnieuw een klein monumentje in de vorm van een herinneringsvaas. In een kleine kelder zaten tijdens de gevechten 13 burgers (onder wie kinderen) terwijl boven hun hoofd de Engelsen vochten.

Loop de Paasberg uit rechtdoor de Jagerskamp op de heuvel af. Loop onderaan de bult min of meer rechtdoor via de Weverstraat verder de heuvel af. Sla dan op de kruising linksaf maar houd gelijk weer rechtsaan en vervolg je afdaling via de Weverstraat. Ook in dit gebied is hard gevochten zoals uit de foto blijkt.

Onderaan de Weverstraat zie je rechts de Oude Kerk met rechts daar van een huis dat in die tijd diende als veldhospitaal. De bewoonster Kate ter Horst kreeg de bijnaam 'Angel of Arnhem'. In de film een 'Brug te Ver' werd haar rol vertolkt door Liv Ullmann.

Wij slaan echter linksaf via de Lion Route verder naar Arnhem. We lopen nu min of meer rechtstreeks naar de brug door zo veel mogelijk langs de uiterwaarden onze weg te vervolgen. Onder de spoorbrug door waar de Benedendorpsweg over gaat in de Klingelbeekseweg. De spoorbrug rechts werd door de Duitsers opgeblazen. Na 1,5km gaat deze weg over in de Hulkesteinseweg. Sla aan het eind hiervan rechtsaf en houd even later rechts aan om verder te gaan via 'Onderlangs'. Vlak voor de nieuwe brug heb je de mogelijkheid om op de kade te komen. Je hebt nu 21km erop zitten. Loop via de kade naar de beroemde boogbrug.

Vlak voor de brug sla je linksaf naar de Berenkuil en 'verkeersplein' van fietspaden. Hier staat het Arnhemse Airborne monument. Dit is een van de pilaren van het Paleis van Justitie dat in de oorlog werd vernield. Je hebt nu ruim een halve marathon achter je gelaten.

Vanuit de Berenkuil loop je langs het park dat het centrum van de stad omsluit over de Velperbinnensingel en Jansbinnensingel naar het Willemsplein en het station van Arnhem. Daar vervolg je de route via de Utrechtsestraat.

Mogelijk dat je nog gebouwen herkent van de zwart wit foto hiernaast. Via deze route probeerden de troepen vnauit Oosterbeek door te breken naar de troepen die wel bij de brug waren gekomen.

Na een meter of 400 - 500 heb je aan de rechterkant het voormalige Sint Elizabethgasthuis, tijdens de slag zijn hier veel gewonden naar toegevoerd waar ze verplaagd werden door Engelse en Nederlandse artsen en verplegend personeel. Hoewel het gebouw nu woningen bevat, is het aan de buitenkant nauwelijks veranderd.

Direct na het 'ziekenhuis'sla je rechtsaf de wijk Lombok in. Deze straat heet de Zwarteweg. Op nummer 14 heeft de Britse generaal Urquhart zich enige tijd verborgen gehouden toen hij in een poging in contact te komen met de troepen in Arnhem zich moest verbergen voor de Duitsers. In de film "Een brug te ver" is dit zien waar Sean Connery als Urquhart vanuit het huis een Duitser neerschiet (gefilmd in Deventer).

Loop de straat uit tot een het spoor en sla linksaf langs het spoor, rechtsaf de brug over en gelijk over de brug weer links.
Als de weg naar rechtsbuigt, van het spoor af, kan je linksaf de Diependaalsweg in. Deze loop je af totdat je onderaan de helling linksaf onder het spoor door kan. Ga daarna gelijk weer rechts de bult op langs het spoor.
Bovenaan deze pittige klim ga je de brug weer over, over het spoor en direct linksaf over het zandpad langs het spoor. Zodra je hier op een verharde weg uitkomt zie je gelijk links de Airborne Begraafplaats. Daarliggen de Britse en Poolse militairen (voor meer over de Poolse bijdrage verwijs ik graag naar Polen in Beeld). begraven die tijdens de slag sneuvelde. Daarnaast liggen er nog militairen die sneuvelde in april 1945 bij de definitieve bevrijding.
Je vervolgt de route langs het spoor.
Bij een brug aan je linkerhand bij station Oosterbeek ga je rechtsaf de Dreijenseweg op. Ook hier is in september hard gevochten door troepen die via de noordelijke route probeerde Arnhem te bereiken maar hier moesten afbuigen naar Oosterbeek om zich daar te voegen bij de andere para's.

Loop de Dreijenseweg af tot vlak voor de grote kruising met verkeerslichten, een pizzarestaurant en benzinestation. Ga de weg in links naast het pizzarestaurant, de sportlaan. Je loopt nu de terreinen op van de Johannahoeve. Hier landde op 19 september Gliders met Poolse troepen te midden van hevige gevechten tussen de Britten en Duitsers. Op de eerste kruising sla je rechtsaf de bult op. Bovenaan de bult loopt deze weg dood op de doorgaande weg. Sla hier linksaf het fietspad op en loop de laatste paar honderd meter terug naar je startpunt.

Hopelijk heb je 'genoten' van de loop, de omgeving en de bijzondere geschiedenis van dit gebied.

De marathon van Krakow: een aanrader

Afgelopen weekend heb ik mee gelopen in de Cracovia Maraton. Dit was een leuke ervaring voor mijn 15de marathon.

De Stad Krakow
Krakow, of Krakau, is een van de parels van centraal Europa. Een mooie historische stad met een oud centrum, een Joodse geschiedenis die na 'Schindlers List' op een hernieuwde belangstelling kan rekenen.
Behalve het centrum en de joodsewijk Kazimierz zijn er nog het kasteel en de kathedraal op Wavel. Het nationale museum in de stad heeft o.a. ‘Lady with an Ermine’ van da Vince in de collectie.
Vanuit de stad maak je makkelijk een dagtrip naar de zoutmijn van Wieliczka of breng je een bezoek aan  Auschwitz. Via deze link vind je meer info.

Dus zelfs zonder marathon is Krakow de moeite waard. Vliegveld is dichtbij de stad en je komt er bijvoorbeeld met Ryanair vanaf Eindhoven. Er zijn veel hotels van hostels tot 5 sterren kwaliteit (hier vind je meer).

Chocolate pankcake at Wedel

Behalve de pasta party voor de marathon is er genoeg keus qua restaurants. Bijvoorbeeld op de markt (Rynek). Bijvoorbeeld deze heerlijke chocolade pannekoek met banaan in het cafeetje van het chocolade merk Wedel (noordzijde van de markt).

De route
De start en finish zijn op Błonia en bij het stadion van Wisła Krakow. Niet zo leuk als in de stad maar daarmee wel ruimte voor een goede organisatie. Het startvak is verdeeld in tijdzones maar het is 'zelfregulering'.
Je loopt eerst een rondje om Błonia (bij de meeste Polen bekend van de massale kerkdiensten van Johannes Paulus 2 in 1979, 1983, 1987, 1997 en 2002 waarvan de eerste 3 nog tijdens het communisme). Eventuele supporters kunnen je dus twee keer aanmoedigen bij de start.
Na dat rondje om Blonia komt het mooiste deel. Je gaat door het hartje van de oude stad. Daarbij kom je twee keer over de Rynek (het centrale marktplein) met Sukiennice (de Reniassance Lakenhal, zie Wikipedia).

Je pakt eerst de west kant van het plein en loopt dan naar de rand van het centrum om via ‘Brama Florianska’ en ‘Ulica Florianska’, terug te lopen met uitzicht op Kosciol Mariacki op de markt. Via de oostzijde van de markt loop je naar Grodzka, de lange weg naar Wavel, met het kasteel aan de oever van de Wisła.
Dit was echt een bijzonder stuk van de route. Jammer dat de warmte me dwarszat. Ik kon mijn beoogde tempo vasthouden maar wel met een hartslag die 15 slagen per minuut 'te hoog' lag. Ik kreeg een deja vu naar Rotterdam een paar jaar geleden. Ondanks de vroege start liep de temperatuur al lekker op in Krakow.
Na een lusje op de zuidoever en een fantastisch uitzicht op Wavel volgt de lange lus naar ‘Nowa Huta’. Dit gaat over brede asfaltwegen met veel valsplat en klimmetjes over bruggen. Het is daarmee niet de makkelijkste route.Nowa Huta is interessant al had ik daar door de warmte al iets minder belangsteling voor (meer op Wikipedia).
Na 34K via een doorsteekje kom je op een fietspad langs de rivier. Zes kilometer onderlangs Wavel en terug naar Błonia . Je ziet het stadion al anderhalve kilometer voor de finish aan de overkant van het veld maar je moet toch echt nog een lusje er omheen.

Samengevat: De eerste 10 kilometer door de oude stad zijn fantastisch. Van 10K tot 34K zijn mooie brede straten maar wel met wat hoogte verschil. Het stuk langs de rivier had ik waarschijnlijk van genoten als de warmte me niet genekt had.

screendump van runkeeper met hoogte verschillen

Zo zie je eruit na 42 kilometer waarvan de laatste 10 kilometer meer weg had van een wandeletappe. Ik en warmte en drinken en gaan niet zo super samen heb ik gemerkt. Bruto kwam ik net boven de 4uur, netto er net onder.

Walk on Water

Vanmiddag een rondje gelopen met mijn smartphone voor de muziek. De route van GPS laat zien dat ik op water kan lopen;-)

Dat is natuurlijk onzin. Voor de kust van Ter Heijde is een kunstmatig schiereiland aangelegd. Een zogeheten zandmotor. Je ziet op Google Maps de eerste aanzet. Op de afbeelding hieronder zie je hoe de zandmotor er inmiddels uitziet;

Bron: http://www.kleinockenburgh.nl

Voor diegene die denkt ook een keer dit lusje te lopen: De buitenkant van de motor heeft lekker hard strand bij eb. De binnenkant is erg zacht zand heb ik gemerkt. Het was daarmee vanmiddag een pittig lusje daar op die zandmotor.

Is de CPC langer dan 21.1 kilometer?

Een paar jaar geleden heb ik een post geschreven over het opmeten van de marathonafstand in Rotterdam. Daarbij werd gesteld dat een wegwedstrijd altijd iets langer is dan de officiële afstand. NU heb ik vandaag de moeite genomen om de CPC loop van afgelopen weekend in te voeren in Runkeeper die gebruik maakt van google maps.

Een nauwkeurige waarnemer zal zien dat ik de start denk ik een paar meter te ver richting kust heb gelegd en ook de finish was volgens mij verderop het fietspad langs het Malieveld. En toch komt Runkeeper nog uit op bijna 21 kilometer en ruim 400 meter. Natuurlijk moet je niet blind vertrouwen op deze technologie maar het zou leuk zijn om eens van de organisatie te horen hoe lang de CPC nou echt is volgens de officiële meting.

Twee, vorige jaar op een iets ander parcours, met GPS vastgelegde routes op Runkeeper komen uit op 21.04 en 21.11km maar dat is te verklaren doordat GPS rechte lijntjes trekt tussen de meetpunten en daarmee worden bochtige stukjes vaak iets korter. Pak maar eens een heel bochtig parcours in het bos waar mogelijk ook nog eens meetpunten uitvallen door afscherming door de bomen.

Heuveltje op, heuveltje af....

Hoewel deze titel misschien anders doet vermoeden gaat deze post NIET over de Zevenheuvelenloop van vorige week (geïnteresseerd? Zie hier). Deze post gaat over de Meijendelloop van deze ochtend! De Meijendelloop is een cross - als je het zo mag noemen - over 25 kilometer in het duinengebied van Meijendel. Vandaag was de derde editie en uw verslaggever ter plaatse liep voor de derde keer mee.

Gisteren twitterde ik al dat ik dit een van de mooiste loopjes van Den Haag en omgeving vind. De route gaat door het duinengebeid tussen Scheveningen en Wassenaar en start bij bezoekerscentrum Meijendel. Dit duingebied is eigendom van het waterleidingbedrijf Dunea en vanwege de natuurwaarde van het gebied is het aantal deelnemers beperkt. Dit jaar 220. Al met al toch een gestage groei na ongeveer 80 deelnemers in 2008 en 130 in 2010 (in 2009 was er geen vergunning). En dat alles voor het goede doel: Simavi

Dit jaar was het parcours weer wat aangepast om het nog leuker te maken. De slogan voor deze loop kan zijn (vrij naar die van de belastingdienst): Leuker kunnen we het WEL maken, NIET makkelijker. De eerste 4 a 5 km gaan over een glooiend klinkerpad en dan begint het. Paadje op, paadje af. Overwegend schelpenpaadjes maar ook bosgrond tot ongeveer kilometer 12 of 13. Dan weer een stukje glooiend fietspad. Vervolgens een pittig klinkerpaadje bult op gevolgd door een afdaling met trappetje aan het eind. Ja, zo blijf je wel lekker in je ritme (not). Dan volgen nog een paar slingertje door meer parkachtig terrein bij de watertoren (zie foto T-shirt) en gaat het via mooie klinkerpaden en dergelijke terug naar de finish bij het bezoekerscentrum. Daar wacht het T-shirt, warme koffie of thee en een punt appelgebak.

O ja, ook wel grappig: mijn eindtijd is op een paar seconden na gelijk aan die van 2008  op 1:56 half, nadat ik in 2010 door hongerklop 8 minuten extra nodig had. Een 23ste plaats in een deelnemersveld met 176 deelnemers.

Of het nu kwam door alle klimmetjes, de eindsprint (ik kon nog net een plaatsje opschuiven in de uitslag) of het onvoldoende rekken na afloop: Ik heb behoorlijk stijve kuiten. Ben benieuwd hoe het er op de officiële uitslag uitziet.

Het na afloop ontvangen T-shirt

Met het goede doel op de rug!

Meijendelloop: Wouw en Auw

Uw blogger is moe maar voldaan zoals dat heet. De Meijendelloop is wat mij betreft geslaagd en voor herhaling vatbaar. Ik hoop dat Duinwaterbedrijf Zuid Holland volgend jaar weer toestemming geeft. Een kort verslagje..? (voor sfeerfoto's ga naar de site)

Een wekker om half zeven op de zaterdagochtend is niet echt iets om mijn humeur goed op gang te krijgen maar voor een beetje hardlopen maak ik graag een uitzondering. Ik moet wel toegeven dat ik daar nog even anders over dacht toen ik nog in het donker over een donkere A4 naar de andere kant van Den Haag reed.
Bij Meijendel druppelden langzaam maar zeker de lopers de paardenstal binnen om daar een startnummer te krijgen en nog een beetje uit de kou te zijn. Kort tegen achten werden we opgeroepen naar de start te gaan. Niets fancy: Een spandoek van runnersworld en een luidspreker waarop nog even aandacht werd gevraagd voor de sponsors, een dankwoordje voor DZH en het aftellen was begonnen.
Na eerst een paar honderd meter opgelopen te hebben met een collega die zou gaan voor onder de 2:05 mijn eigen tempo opgezochten op het moment dat we het fietspad op draaide richting Wassenaarseslag. Mensen die bekend zijn in dit duingebied weten dat je op het pad geen vlakke meter tegenkomt en dat het daarom lastig een lekker tempo te vinden. Na een kilometer of twee aangehaakt achter een zwart oranje trainingsjack waarna even later nog een derde loper aanhaakte en ons groepie was gevormd. Geen flauw idee waar we liepen in het veld want ik had voor ons nog een paar groepies weg zien lopen.
Na wat geslinger over bospaden (zie route hieronder) met stijle klimmetjes en afdalingen weer terug richting Den Haag en nu over het schelpenpad langs het fietspad. Ook daarin zitten stevige pukkels.
Langzamerhand wordt duidelijk dat op zaterdagochtend het duingebied het domein is van meerdere hardlopers die niet aan de loop meedoen. Je kan je afvragen waarom DZH moeilijk zou doen over een georganiseerd loopje met iets minder dan 100 lopers.
Met wat uitstapjes links en rechts door de duinen kwamen zo halverwege langs een door de organisatie ingerichte drankpost waar de bemanning vooral uitblinkte door de zeer enthousiaste aanmoedigingen. Erg leuk! En door maar weer richting de watertoren.
Na de watertoren langs het TNO gebouw de over de Waalsdorpervlakte (nog nooit zoveel loopgroepen in 10 minuten tijd gezien) al slingerend terug richting Meijendel.
Na het 20km punt merkte ik dat ik na Amsterdam geen lange duurlopen meer had gedaan en met de beide andere heren hadden we continue rond de 13km/uur gelopen en dat is toch echt sneller dan mijn marathontempo en dan te bedenken dat ik gisteravond met had voorgenomen om het rustig aan te doen....Het kaarsje begon dus een beetje op te raken. Onze tempomaker in het groepje gaf ook aan iets gas terug te nemen dus nummer drie liep langzaam bij ons weg omdat hij het tempo wel wist vast te houden.
Restte ons nog slecht drie kilometer met nog twee uitdagingen: een erg enthousiaste hond en een laaghangende boom...Moet je voorstellen dat je na 23km hardlopen, bijna moet gaan stilstaan, bukken en door de knieën om onder een boom door te kruipen... Gelukkig was het daarna gelijk een paar meter naar beneden waardoor je nog relatief makkelijk op gang kwam en door dus maar weer.
Nog aangemoedigd door een trainende loopgroep de laatste kilometers er uitgeperst om op de eigen stopwatch met 1:56:25 onder het finishdoek door te snellen. (de organisatie had de klok te laat gestart waardoor die klok mij aftikte op een snellere tijd maar we zullen het niet mooier voorspiegelen dan het was). Ook daar stonden leden van de organisatie erg enthousiast te juichen. Los van dat enthousiasme verdient de organisatie sowieso een complimentje voor het organiseren van zo'n leuk evenement. TOP!

Nu nog de Wouw: Het is echt een leuk evenementje met een mooie veelzijdige route
De Auw: Het is meer een cross met dit parcours en daarmee best pittig (en een klein marktonderzoekje onder de andere deelnemers leert dat ik niet alleen zo daarover dacht.

Snel omkleden, koffie met appelgebak verorberd en weer naar huis en nog voor de klok 11 slaat ben je thuis en heb je nog het hele weekend voor je. Eigenlijk best ideaal zo'n loop zo dicht bij huis en zo vroeg....
Toch mezelf maar eens aan gaan wennen om 's ochtends te trainen?

Ik heb net de uitslag nog even geraadpleegd en Yours Truly heeft een top 10 notering behaald! Nu was het natuurlijk geen internationaal topveld maar toch wel grappig....

Yours truly in actie (die blauwe in het midden verstopt achter twee oranje windvangers):

Het parkours:

Nieuwe Seizoensafsluiting: De Meijendelloop

Normaal gesproken is de Zevenheuvelenloop mijn afsluiting van het hardloopjaar voordat ik wat inzak qua trainingsintensiteit in de winter. Dit jaar ligt mijn seizoensafsluiting een weekje later. Ik heb me ingeschreven voor een nieuw evenement: De Meijendelloop.

Met maximaal 75 deelnemers loop je door een het mooie duingebied ten noorden van Den Haag. Start in de vroege ochtend van zaterdag 29 november en een totale lengte van 25km!

Ik ben bang dat het best een zwaar ochtendje kan worden. Ten eerste is het parcours voor een 25km loop niet het meest makkelijk, ten tweede ben ik niet echt een ochtendmens (looptechnisch gesproken en anders eigenlijk ook niet), ten derde is het een klein weekje na de 15 kilometer in Nijmegen waar ik eigenlijk ook altijd tot het gaatje probeer te gaan om mijn PR op de 15 aan te scherpen. Dat neemt niet weg dat ik erg veel zin heb in die vroege wandeling door de duinen!

Routesplotten deel 3

Na een aantal eerdere posts over routeplotters voor lopers en routeplanners voor fietsers (ook handig voor lopers) hier een nieuwe post omdat mijn oog is gevallen op nog een site met routes: RouteYou.
Hoewel op dit moment een groot deel van de routes, fietsroutes zijn. Zijn er ook meer dan voldoende wandelroutes die als inspiratie kunnen dienen zoals bijvoorbeeld deze voor een lange duurloop in voorbereiding op de marathon....

Routesplotten: een vergelijkend waren onderzoek (2)

Ik heb al eerder gepost over het online invoeren van je looproute op het web als logboekje of voor het delen met andere lopers. Nu kwam ik dankzij een Google Alert achter deze blog: GoogleMapsMania met een uitgebreid overzicht van diverse routeloggers.
Hiernaast een screenshotje van een van de sites: Runstoppable.

Routes uitstippelen: de fietsrouteplanner (update 3/3/08)

Twee weekjes gelden schreef ik hier over routeplotters voor hardlopers zoals Map My Run of Afstandmeten. Nu heb ik iets anders ontdekt (misschien voor sommige oud nieuws??). Op de site van de provincie Zuid Holland staat een routeplanner speciaal voor fietsers.
Aangezien ik mijn langere duurlopen toch overwegend loop over fietspaden of vrijliggende fietspaden langs wegen is dit een ideale tool om routes te plannen voor het lopen!
De planner is redelijke gebruiksvriendelijk al moet je misschien even uitzoeken hoe het werkt met routepunten toevoegen, inzoomen en uitzoomen. Het is niet zoals bij de meeste routeplanners dat er aparte controls staan voor de verschillende functie. Alle functies bedien je met de muis en door het aanklikken van tabs bovenin het scherm switch je van de ene functie naar de andere.
Wat natuurlijk ideaal is dat deze routeplanner fietspaden gebruikt, je kan aangeven wat voor een soort gebeid je doorheen wilt lopen, of je voorkeur uitgaat naar fietspaden langs de weg of 'solitaire' fietspaden (zoals ze dat op de site noemen). Erg geschikt voor fietser met net zo goed dus voor hardlopers. Door meerdere route punten te gebruiken kan je perfect een rondjeplannen van de voor jou gewenste afstand. Ook kan je routepunten makkelijk oppakken en verschuiven waardoor je een route snel wat oprekt of inkort. Voor lopers in Zuid Holland: Veel plan en loop plezier!
Zie hieronder een voorbeeldroute vanuit Den Haag zuidwest naar Schipluiden e.v.

toevoeging 3 maart 2008: Ik heb ontdekt dat op de site van de fietsersbond dezelfde planner te vinden is maar dan met Utrecht, Gelderland en een deel van Brabant.

Routesplotten: een vergelijkend waren onderzoek

Door een forum discussie op My Asics werd ik getriggerd om eens een paar mogelijkheden te vergelijken. Ik heb dezelfde route ingevoerd in MapMyRun, bij MyAsics en bij Astandmeten.nl.
Eigenlijk is het allemaal lood om oud ijzer. Alledrie maken ze gebruik van dezelfde gedigitaliseerde kaarten en satelietbeelden. Dit laatste is handig als je routes loopt die niet over de weg gaan. Vaak zijn met een beetje inzoomen de voet- en fietspaden die je volgt redelijk terug te vinden op de satelietopnamen.
Als ik dan al moet kiezen voor een van de drie zou ik kiezen voor Map My Run, simpel weg omdat dit het meest uitgebreid is qua functionaliteiten. Extra's die daar geboden worden:

• follow roads: Hiermee hoef je niet zelf bij iedere bocht een waypoint te maken. Je gaat van knooppunt naar knooppunt en het programma volgt keurig de slingerende weg. Werkt natuurlijk alleen op gedigitaliseerde wegen en soms zoekt hij een leuke omweg uit en moet je de functie alsnog uitzetten.
• hoogte verschil: Het is mogelijk om onderin beeld het hoogte verschil te laten tonen. Het profiel is erg grillig maar de grote lijn lijkt redelijk te kloppen.

Een tip voor als je heel snel een afstand wil meten maar je hebt geen zin om punt voor punt in te voeren?...en je hebt langs wegen gelopen? Pak Googlemaps en voor met rechtsklik een start- en eindpunt in. Google plot dan heel snel de kortste route tussen beide punten. Je kan vervolgens 'waypoints' drag en drop oppakken en verslepen en je hebt vaak in no time je route ingevoerd. Eventueel kan je nog een extra punt invoeren (rechtsklik: add destination). Alles bij elkaar heb je dan snel een indruk van de gelopen afstand.

Oh ja, de routes in alledrie de programma's kan je zowel prive opslaan maar ook publiceren. My Asics routes zijn echter alleen toegankelijk voor gebruikers van My Asics. De andere twee bieden ook de mogelijkheid om de routes te embedden in een blog:
Zie hier map my run:


En hieronder zou astandmeten moeten verschijnen maar blijkbaar heeft blogger moeite met die code. Bovendien zit er in de code die ze je op de site van afstandmeten een fout. De code maakt namelijk gebruik van iframe maar de afsluitende tag is een frama tag (of klink ik nu erg als een nerd?)

Files vermijden: ga hardlopen

Na de marathon van zondag had ik maandagavond gelijk al weer de looptraining met mijn collega's. De huidige trainer van deze groep had de dag daarvoor ook meegelopen en zijn eerste marathon binnen de vier uur volbracht.
De training ging dus rustig aan maar ik kon het niet laten om tijdens het laatste rondje van 1500 meter toch wat te versnellen en dan merk je wel dat de dag ervoor 42 km zijn afgelegd. Misschien toch maar even rustig aan doen voor een goed herstel?

Gisterenmiddag was ik voor mijn werk echter aan de 'andere' kant van Utrecht en als ik dan kan kiezen tussen "terug in de file" of "eerst lopen en dan na de files naar huis" kies ik voor de tweede optie. Zo ook gisteren. Voor iedereen die uit het oosten terug moet naar de randstad volgt hier een tip: parkeer de auto ergens langs de A28 voordat je in de files komt en ga daar in de bosrijke omgeving lopen!
Zoals ik gisteren heb gedaan door van Soesterberg naar de piramide van Austerlitz op en neer te lopen. Letterlijk 'op en neer' want de heenweg ging geleidelijk bult op tot aan het klimmetje naar de piramide toe. Het rondje er omheen was stieken langer dan je van te voren denkt maar daarna was het valsplat naar beneden terug naar huis, correctie, naar de auto en dan naar huis.
Eigenlijk ging het heel erg lekker en behalve dan dat ik de drukpunten onder mijn voeten meer voelde dan normaal tijdens een training van een uurtje was er geen aanwijzing dat ik zondag nog een marathon had gelopen. Ben ik dan wel diep genoeg gegaan? Had er meer in gezeten?
Afijn voor nu had ik lekker getraind en kon ik zonder files in een keer doorrijden naar huis. Wel is het jammer dat het zo vroeg donker wordt want daarmee is het lopen in het bos aan het eind van de middag niet meer te doen en moet je op zoek naar verlichte trajecten...
Wie heeft er nog suggesties voor leuke routes vlak langs de snelweg voor bekende file bottlenecks?

Hardlopen in de Algarve, Portugal

De laatste twee weken was ik op vakantie in de Algarve in Portugal en natuurlijk zijn de loopspullen meegegaan. Aangezien we in Nederland natuurlijk maar schaars bedeeld zijn met heuvels (en onze hoogste 'berg' moeten we dan nog delen ook met Duitsland en Belgie;-p) en de hoogste klim in mijn omgeving een duin is vond ik het heuvelachtige terrein in de Algarve een heerlijke trainingsomgeving.
De locatie
We verbleven in een heel leuk hotel/guest house weg van de drukke kust:Monte da Bravura. Gelegen op een heuvel op een weg die verder alleen nog doorliep naar een stuwdam. Zes kilometer van Lagos, in de west Algarve. Ik heb geen aandelen maar toch even reklame aangezien het echt een heel goed hotel is met hele vriendelijke eigenaren en personeel.
Naasat hardlopen kan je in de Algarve natuurlijk wandelen, bakken op de meest mooie stranden, surfen op leuke golves etc, etc. Om de dag te besluiten in de leukste restaurantjes met het beste eten. Tip: vermijd de drukkere touristische restaurants en zoek eettentjes op in kleinere plaatsjes en van de grote weg af. Hoe meer locals er eten hoe beter...
De trainingen
Ik heb meerdere keren gelopen al was het iedere keer over (slechts) twee verschillende routes die je terug kan vinden op mapmyrun (zie hieronder). De ene route was van het hotel naar de stuwdam (2k enkele reis) en de andere route van het hotel heuvel af met dan een langdurige geleidelijke klim met een stevig klauterpartij aan het eind (7k enkele reis). Zeker deze laatste is een stevige omdat tussen de 6 en 7k stevig geklommen moet worden en ook de laatste kilometer op te terugweg de bult op naar het hotel een kuitenbijter is.
Met deze routes is het mogelijk om (door op het 5k punt om te keren) een leuke 10k te lopen met een stevige klim op het eind, een 14k met een stevige klim (de 10k gecombineerd met een retourtje op de 2k) of een 14k met twee stevige klims (7k retour). Tot slot was er nog mijn 18k training met beide klims door beide routes retour te lopen achter elkaar.
Op onderstaande kaartjes ontbreekt het hoogte verschil. Daarvoor moet je even doorklikken naar de mapmyrun site.
Tot slot
Zonder serieuze heuvels hier in mijn omgeving biedt de Algarve tijdens de vakantie een leuke trainingsomgeving met perfect weer (op warme dagen vroeg gaan lopen) op goede wegen met weinig verkeer.



Twee andere routes in de omgeving:

Luz en Lagos. Meer routes voor je vakantie? Zoek op de kaart door uit te zoomen, klik de 'find' button op de kaart en selecteer 'show public route on map'. Veel loopplezier tijdens je vakantie.

Hardlopen in Polen

Afgelopen week was ik voor een weekje in Polen en natuurlijk gaan dan de loopschoenen mee. Het is daar namelijk heel goed hardlopen alleen moet je soms wel even goed zoeken waar je het beste kan lopen.
Wat met name leuk is (voor iemand die niet uit limburg komt;-) ) is het hoogteverschil dat je daar in de loopjes kan aanbrengen. Zo heb ik twee duurlopen gedaan in de omgeving van Kielce. De eerste moest ik echter een stuk over een drukke doorgaande weg waar je eigenlijk kon kiezen tussen de rijbaan (niet echt veilig) of de berm (ook niet echt jofel aangezien die door de regen blubberig was). Geen mooie fiets- of wandelpaden. De tweede loop ben ik net als de eerste gestart over paden door de velden (echt ideaal om te lopen) maar heb ik een andere lus terug naar huis genomen. Minder druk, meer trottoirs maar toch ook nig hier en daar stukjes waar de rijbaan de beste optie was om te lopen.
Tot slot heb ik aan het eind van de week nog een korte loop gedaan in de parken en het centrum van Warschau. Ook in de stad was er opmerkelijk hoogste verschil wat met name overwonnen wrde door een stevige beklimming via een trap vanuit het park naar de grote weg die daar met een brug de Wisla over gaat. Via de Nowy Swiat (een straat met veel cafe's en restaurants) wat op zich aan het begin van de vrijdag avond ook niet on aardig is tussen het uitgaans publiek. Nu ben je als hardloper in Polen sowieso iets minder gangbaar dan in Nederland maar op zo'n moment kan je echt wel het label 'Exclusief' opplakken.

Map My Run: Lopen in Doorn

Vandaag aan het eind van de dag weer een poging gedaan om de file te vermijden door eerst een stuk te gaan lopen. Vandaag was dat in Doorn waar ik twee dagen had gezeten voor een cursus. Voor de route wil ik je wijzen op een nieuwe website waarop ik afgelopen week werd gewezen door een collega van me: Map My Run. Een website waarop je routes kan invoeren en kan opslaan in je trainingsdagboek. Natuurlijk kan je de routes dan ook delen met anderen. Zo staat de route van vanavond natuurlijk ook online.

Korte beschrijving: Na een slinger door het bos over de kleinste paadjes achter het hotel verder gelopen over smalle asfaltwegen in het bos. Voor nederlandse begrippen was het een heuveltraining op de Utrechtse Heuvelrug. Downhill door het bos. Vals plat omhoog met een stijler stukje aan het eind. Lekkere afdaling en door Doorn met een laatste toch wat pittige klim terug naar het hotel dat duidelijk niet voor niets Zonheuvel heet.

Lopen in de regen

Maandagavond: voor het eerst sinds weet ik hoeveel weken moet het natuurlijk op het moment dat ik ga lopen echt met bakken uit de hemel vallen. Maandagavond is namelijk tijd voor de loopgroep van mijn werk. Ikzelf kleed me meestal om bij mijn werken loop dan naar de sportschool waar we starten. Ik was op die paar honderd meter al Z#%*nat en dan te bedenken dat ik net een post had voorbereid over het lopen bij hitte;-)
Aangekomen bij de sportschool was er van het groepje maar een loper over gebleven en de trainer liep ook niet echt over van enthousiasme. Toch maar vertrokken voor een duurloopje en het was heerlijk. Natuurlijk is de regen niet fijn maar als je eenmaal loopt en nat bent dan maakt dat eigenlijk niet uit. Wat overblijft is de frisse natuur en het mediterende effect van de klaterende regen....
...en de constatering dat het ook in de randstad mogelijk is om landelijk te lopen. Voor liefhebbers zie de route met de start bij afslag Delft Noord.

Zon, Wind en Zee(land)

Dit is waar je het als loper voor doet....

Gisteren na een werkbezoek in Middelbrug de terugweg naar huis niet via de snelweg gegaan maar 'binnendoor'. Een beetje vanuit jeugdsentiment heb ik bij Burgh - Haamsteden de auto geparkeerd bij de bekende vuurtoren (je weet wel die van de 250 gulden) om vervolgens een rondje te lopen. Pak uit, hardloopkleding aan. De hele middag had de zon geschenen maar die was op dat moment helaas weg achter de op de wind langsjagende wolken.

Van de vuurtoren naar de dorpkernen van Haamstede en Burgh. Uiteraard langs de pannekoekenmolen waar ik vroeger tijdens de vakantie wel eens een pannekoekje heb gegeten. Door langs de camping 'Duinrand' met het vliegtuig bij de ingang dat altijd indruk op mij maakte. Nu had ik daar iets minder aandacht voor. Ik had inmiddels 7 of 8 km op mijn klokje staan en in mijn beleving was het nog een stevig stuk naar de duinovergang bij de punt 'Westerschouwen'. Bovendien had ik op dat moment de stevige wind fors tegen. De twijfel begon een beetje toe te slaan of ik niet om moest keren om dezelfde weg terug te gaan maar ik wilde toch wel graag over het strand terug...Door dus maar! Dan merk je dat de wereld in je jeugd groter lijkt dan hij is...of op latere leeftijd kleiner wordt dat kan natuurlijk ook. Voor ik het wist was ik bij de punt waar ik het duin overklauter om vol in de wind te komen. Gelukkig had ik met de windrichting goed gegokt. Niet van voren maar wel vol van opzij op het strand zelf. Van karateristieke palenrij naar volgende palenrij. Zoals je op een kaart kan zien maakt de kust daar een bocht en langzaam maar zeker komt de wind meer en meer van achter. Als of je vleugels krijgt. Andere leuke bijkomstigheid: De zon was onder de wolken vandaan gekomen om netjes met een rode gloed in zee weg te zakken. Alleen in de avond schemer op het strand. Alleen met je gedachten, je hartslag, het rimte van je pas, de wind om je oren en meer en meer het duwjte in de rug van diezelde wind.

Na vijf kilometer over het strand een duinovergang opgebuffeld om te kijken of ik als bij de vuurtoren terug ben....geen vuurtoren.....de duinovergang weer afgevlogen terug naar het strand. Op naar de volgende overgang en daar inderdaad stond ik recht tegenover de vuurtoren. Met een eindsprintje naar de auto. Ruim 15 kilometer nauwelijks langzamer dan de tijd in een wedstrijd. Dit is het soort trainingen waarvoor je het doet. Soms voelt een training toch als een verplichting zeker als je je kilometers moet maken voor een marathon maar op zo'n moment met de frisse zeelucht, in een andere omgeving, mooie schemering etc is het een erg aangenaam bijna therapeutisch tijdsverdrijf. Je voelt je absoluut niet moe, sterker nog eerder verfrisd.

(Overigens zou een kennis van mij waarschijnlijk beweren dat dit komt door de goede invloed van zeeland;-p)

Het rondje op de kaart (met dank aan map24):